http://www.shift040.nl/ Laaste Casa Nostra nl http://www.shift040.nl/fileadmin/tt_news_article.gif http://www.shift040.nl/ Laaste Casa Nostra TYPO3 - get.content.right http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss Thu, 13 Jan 2011 12:41:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-huize-tochthok/ De sirene die afgaat wanneer ik de bel beroer is er eentje om rekening mee te... Feiten en cijfers:
Naam: Huize Tochthok
Adres: Thijmstraat 36
Aantal bewoners: 7 (eigenlijk 6, want “Joost is een lul”) (5m/2v)
Studie: vanalles, of al student af
Auto’s: 1, die zit in de deurbel
Wastafels: 7, maar de Boeb heeft er in 6 gepist en in 3 gescheten… Politiepanda
Eerst willen we natuurlijk allemaal het verhaal over die afschuwelijke deurbel horen. Boeb vertelt: “Vroeger had ik zo’n politiepanda, maar die heb ik in de prak gereden. Dat ding was total loss en het enige dat het nog deed was die sirene, dus die heb ik eruit gesloopt en in de bel gemonteerd.”  Feesten
Huize Tochthok is berucht voor haar feestjes. Niet alleen dit kerstdiner is daar een voorbeeld van. Zo is er ieder jaar een ‘early spring’, ‘high summer’, ‘late autumn’ en een ‘mid winter’ party. Dan wordt de hele tuin veranderd in een feestpaleis en kan de muziek vol open. “Op dat bouwterrein gaan ze tenslotte toch niet klagen. Over een week hebben we ook een oud en nieuw feest hier thuis,” vertelt Wouter, “de playlist staat op de muur van de keuken.” Xbox hebben?
“We wonen hier met zeven man, maar eigenlijk maar met zes,” vertelt Wouter. “Joost is een lul,” voegt Tom toe. De heren doen een kamerdeur open. “Hier woont Joost, maar de laatste keer dat we hem zagen was een half jaar geleden, dus als je nog een Xbox wilt hebben?” Huisapotheek
Dan wordt me nog even gevraagd of ik de familie Voskuil wil interviewen. Broer en zus wonen namelijk in één huis hier. Levert dat geen ruzies op? “Hij zit toch altijd bij z’n vriendin, dus ik heb er geen last van. Bovendien heb ik hem zelf mijn oude kamer aangepraat,” vertelt Xenia. En andersom? “Het valt allemaal wel mee,” zegt Stein. “Bovendien zouden we onze huisapotheek niet willen missen,” voegt Wouter toe. Vieze vulva
Wanneer het woord vieze vulva ter sprake komt wordt iedereen meteen enthousiast en stormt naar zijn of haar kamer. “Tijdens de vakantie, met het WK, hebben we elkaar allemaal een vieze vulva cadeau gegeven,” vertelt Wouter, “behalve Xenia, die heeft zo’n megafoon ding. Later gebruikten we die dingen om elkaar te seinen als er gebierd moest worden.” “We moeten een groepsfoto voor het huis hebben, met die dingen!” En zo geschiedde.

]]> Wonen Thu, 13 Jan 2011 12:41:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-het-jupiterhuis/ In het Jupiterhuis wonen de heren van het gelijknamige dispuut. De bewoners... Feiten en cijfers:
Naam: Het Jupiterhuis, ook wel: De Rodenbach
Straat: Rodenbachlaan
Aantal bewoners: 9 heren
Opleidingen: 1 Fontys, 1 UvT en 7 TU/e
Studentenhuis sinds: jaren ‘70
Huisdieren: Zo nu en dan Dierentuin
Terwijl Sander bezig is met koken, nemen we plaats in de keuken en onder het genot van een biertje, snijdt Thomas meteen een leuk verhaal aan: “Toen ik terug kwam van twee weken vakantie, bleek dat mijn hele kamer was ondergescheten. Er liepen twee kippen en een cavia rond en er stond een kom met twee goudvissen. Mijn kamer leek wel een dierentuin.” Sander voegt lachend toe: “Waar marktplaats.nl en gratisoptehalen.nl al niet goed voor zijn.”  In dit huis worden wel meer van dit soort grappen uitgehaald. Thomas: “We hebben eens een grasmat onder iemands bed aangelegd en bij iemand anders hebben we 40 telefoonboeken in stukjes gescheurd en op zijn kamer gegooid.” Hinderen
Dat je hier af en toe wordt gehinderd, zoals de bewoners het zelf noemen, is eigenlijk gewoon een onderdeel van de huissfeer. De onderlinge band is erg goed, er wordt dagelijks samen gegeten, wekelijks geborreld aan de bar in hun schuurtje, met oud&nieuw is er een 8-gangen diner en eens per jaar is er een uitje met de nieuwe bewoners. Bier van de buurvrouw
Hoewel je zou denken dat de buurt ook de nodige hinder ondervindt van de studenten, is dat niet zo. De buurt waardeert het jaarlijkse straatfeest en de achterbuurvrouw is ook zeer gesteld op haar studenten. Thomas: “De achterbuurvrouw stelt het erg op prijs als we aangeven wanneer we een feestje hebben. Hoewel ze soms wel wat last heeft, stopt ze ons af en toe wat geld of bier toe, omdat we haar zo goed op de hoogte houden.” Vlaggenkamer
Uniek aan het huis is dat alle kamers wel een verhaal en/of functie hebben. De kamers op de begane grond zijn voor de sjaarzen (en eigenlijk voor iedereen). Op de eerste verdieping is de vlaggenkamer; de bewoner hiervan moet de vlag uithangen, wanneer dat nodig is. Daarnaast laat elke bewoner bij vertrek uit het huis een item achter op zijn kamer. Dit item mag niet uit de kamer verwijderd worden. Thomas: “Om de volgende bewoner te hinderen heeft Ralf bijvoorbeeld een stoplicht in zijn kamer achtergelaten. En we hebben bijvoorbeeld ook de klokkenkamer. Hier hangen verschillende tikkende klokken, die niet weggehaald mogen worden.” Commissaris Flora
Over de huisbaas, Vestide, valt niets te klagen. De studenten zijn uitermate tevreden met het onderhoud dat de huisbaas verricht en de schappelijke kamerhuurprijzen. Verder hebben zij ook hun unieke voortuin aan Vestide te danken. Sander: “Toen de tuinmannen van Vestide de voortuin kwamen opknappen en struikjes kwamen planten, hebben we gevraagd of ze ons dispuutslogo konden planten.” Thomas voegt toe: “Voor het onderhoud van het logo in de voortuin en de rest van de tuin is er een Commissaris Flora.” Ook hebben de heren een Commissaris Fauna; het is echter niet duidelijk of deze tegen het ongedierte is, of er voor moet zorgen. Middenvloersdisco
Dat het huis in een dikke mooie buurt ligt en dat er geen TV’s in huis zijn, zijn dingen waar de bewoners erg trots op zijn. Ook de attributen in huis, deels ook van hun dispuut, hebben ze allemaal zelf geklust. De middenvloerdisco is daar een goed voorbeeld van. In de hal van de 1^e verdieping hangen verschillende discolichten, boxen en versterkers en er kan met een oppervlakte van ongeveer twee vierkante meter keihard gefeest worden. Sander: “Wanneer je op de middenvloer komt wonen, dien je een bijdrage te leveren aan de disco, dit kan in de vorm van nieuwe lichten of boxen.” Thomas: “Daarnaast klussen de sjaarzen elk jaar weer iets nieuws. Zo zijn we ook aan ons schuurtje en de bar gekomen."]]> Wonen Wed, 30 Jun 2010 12:04:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-ketelhuis/ In een rustige wijk, niet ver van het welbekende PSV-stadion , bevindt zich... Feiten en cijfers: Straat: Lodewijk Napoleonplein 8
Huisgenoten: 8 (4m, 4v)
Vereniging: Geen

Barstende koppijn
Het eerste wat me opvalt als ik binnen kom zijn de posters die in de keuken hangen. Dit blijken nog  enkele versieringen te zijn van het Gooisch Ketelhuisfeest. Hier hebben de studenten nog vele herinneringen aan. “We hadden bier gehaald in Duitsland, wat natuurlijk stukken goedkoper was, maar iedereen barstende koppijn had bezorgd de volgende dag”, vertelt Billie. Ook waren er meerdere huisattributen ergens anders in de straat beland. Zo stond de prullenbak bij de buren in de tuin en werd er ‘s middags aangebeld met de vraag of het veger en blik dat midden op straat lag van de studenten was. Minimaal 1 keer per jaar wordt er door de bewoners een feest georganiseerd. “We willen eigenlijk wel vaker, maar het is een hoop gedoe”, aldus Marieke.

Gezelligheid
Zoals bij vele studenthuizen worden er ook in dit huis de nodige activiteiten samen gedaan. “Je hoeft hier doordeweeks nooit alleen te eten”, vertelt Billie. “Maar het zijn wel altijd dezelfde die koken.” Iedereen werp zijn blik op huisgenoot Arie die er blijkbaar altijd onderuit weet te komen. Celine kookt altijd heel lekker en uitgebreid, die heeft gewerkt in een kookwinkel, aldus Marieke. “Of het komt, omdat ze al jaren studeert, zegt Billie. “Oh nee”,gaat ze lachend verder, “want Joris studeert ook al tien jaar en die maakt nog steeds altijd dezelfde pasta carbonada”. Het is duidelijk dat ze allemaal genoeg te vertellen hebben en het erg naar hun zin hebben in dit huis. Regelmatig gaan ze ook samen stappen of sporten. Diversiteit
Studerend aan het mbo, hbo, of universiteit, het maakt hier allemaal niet uit. Al studeren de meeste aan de TU/e. Over het antwoord op de vraag wat het grootste pluspunt is aan het huis is, hoeven ze niet lang na te denken. “Dat is zeker het dakterras”, aldus Marieke. Ze nemen me even mee naar zolder, waar ik via een smal trapje op een gigantisch dakterras uitkom. Een mooi uitzicht en heerlijk vertoeven als het zonnetje schijnt. Een nadeel is dat de huisbaas veel geld vraagt voor de kamers vinden de studenten. “Maar als er iets kapot is staat hij wel de dag erna op de stoep op het te maken”, vertelt Billie. “En ik heb vandaag een nieuwe fiets van hem gekregen, omdat mijn fiets het begaf”, gaat Marieke verder. Al met al zijn ze dus hartstikke tevreden. ]]> Wonen Wed, 23 Jun 2010 10:59:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-don-boscoresidence/ In het levendige hart van Eindhoven, niet ver van het befaamde Stratumseind, is... Feiten en cijfers:

Straat: Don Boscostraat
Huisgenoten: 5 (2m,3v)
Vereniging: voornamelijk Thêta

Veertien glazen
Bij binnenkomst wordt er meteen een biertje aangeboden. Het glas dat erbij wordt gegeven is geen gewoon glas, het is een glas van Café Thomas. ‘Bij een feest daar heb ik zo’n veertien glazen meegenomen. Het zijn fijne glazen.’, vertelt Jori opgetogen. In dit huis zijn wel meer dingen te vinden die ergens anders horen, zoals vlaggen van andere verenigingen, verkeersborden, en zelfs een stoel uit een café. ‘In een hele dronken bui had een van mijn andere huisgenootjes een stoel uit een of ander café op Stratum meegenomen.’, vertelt Jori met een lach. Voor afwas op bezoek gaan
In dit studentenhuis ontbreekt er ook helemaal niks aan luxe. Er is een aparte ruimte enkel voor de was te doen en het daarna op te hangen om het te laten drogen of gewoon te laten slingeren voor een paar dagen. Ook is er een dakterras met afdak, waar in de zomer wordt gebarbecued, of het regent of niet. Op het dak ligt in een bak nog een pop, die vanwege het hele jaar niks doen en met de zonnebril op genieten van de zon wordt ervaren als de meest chille huisgenoot. Verder hebben ze ook een vaatwasser. “Ik moest voor mijn studie onderzoeken hoe mensen afwassen. Aangezien wij de afwas niet doen moest ik speciaal daarvoor andere studentenhuizen af gaan”, grapt Jori. Roeivirus
Thêta mag niet klagen met dit studentenhuis. Als er een nieuwe bewoner in het huis komt, wordt deze meteen aangestoken met het roeivirus. Alle bewoners van het huis zijn actieve leden, of immers actieve leden geweest. Soms betekent dit ook laat avondeten, aangezien iemand nog terug moet komen van de loods. Vissenkom met spaarpot
Zoals bij veel studentenhuizen wordt in dit huis ook veel samen gedaan. Zo vaak mogelijk eten ze in dit huis samen en spelen ze ’s avonds nog een spel, zoals Kolonisten van Catan. ‘Ik win meestal. Het zal wel komen doordat het mijn spel is.’, aldus Karlijn. Ook vieren ze verjaardagen soms samen. Cadeaus die worden gegeven lijken vaak op iets als 2 vissen in een vissenkom met een spaarpot op de bodem.  ]]> Wonen Wed, 09 Jun 2010 12:19:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-studio-nostra/ Een pand aan de Hoogstraat, ongeveer ter hoogte van de Albert Heijn, lijkt op... Feiten en cijfers:

Straat: Hoogstraat
Naam: Geen, er wordt altijd gewoon gerefereerd naar ‘The studio’
Studiogenoten: 10 mensen delen de huur, in de praktijk komen er echter meer over de vloer.
Vereniging: geen
Studio sinds: ongeveer een jaar
Oppervlakte: +-125 m2
Huur: ongeveer 10 (!) euro per persoon per maand Geluk
Het begon allemaal met het zoeken naar een ruimte om te fotograferen, vertelt de buurvrouw en tevens hoofdhuurster van de ruimte. In dit gedeelte van de Hoogstraat zijn sowieso al vrij veel ateliers te vinden, en dus had ze binnen een paar telefoontjes al een leegstaande ruimte gevonden. Praktisch naast de deur! Puinhoop
Er was wel wat overredingskracht voor nodig om de eigenaar zover te krijgen het te verhuren, aangezien het pand in zeer discutabele staat verkeerde omdat het op het punt staat afgebroken te worden. Dertig vuilniszakken afval, twee dozen glaswerk, een enorme stapel oud papier en één rit naar de stort later, was de ruimte leefbaar. Met z’n tienen was deze klus echter snel geklaard. Tussen de rotzooi kwamen zelfs nog wat bruikbare dingen tevoorschijn; zoals een racefietsframe, hockeystick en enkele stoelen. Ook lagen er veel houten platen en ijzer, materiaal dat voor de Design Academy studenten altijd wel van pas komt. Verdeling
De studio bestaat uit twee verdiepingen, met op elke verdiepinge twee kamers, een keukentje en een badkamer. Omdat er meer dan vier mensen interesse hadden, kon niet iedereen een eigen kamer krijgen. Daarom hebben de studenten onderling besloten de ruimtes elk een functie te geven, waar dan door iedereen (met wederzijds respect) gebruik van kan worden gemaakt. Tot nu toe verloopt dit prima. Op de eerste verdieping bevinden zich een werkplaatsruimte en een vergaderkamer. In laatstgenoemde ontmoet onder andere de Snor redactie elkaar elke week om te werken aan de schoolkrant van de DAE. Het feest kan beginnen…
Boven is er een tweede kantoorruimte en de fotostudio, waar het in eerste instantie allemaal om begonnen was. Dit is verreweg de grootste en mooiste ruimte van het pand, en wordt dus naast fotostudio ook drie keer in de week gebruikt voor het geven van internationale yogalessen, twee keer per week voor Capoeira training, en op incidentele basis voor het geven van een goed feest. Directe buren zijn er namelijk niet! Zo is er al een post-carnaval feest en een internationeel eetfeest gegeven, die beide tot in de vroege uurtjes doorgingen. Toekomst
De hoop en verwachting is dat de afbraak van het pand nog even op zich zal laten wachten, in verband met de crisis. Zoals Johan Cruijf het passend verwoordt: “elk voordeel heb z’n nadeel.” Tot die tijd zitten deze tien studenten in ieder geval nog voor een dubbeltje op de eerste rang!]]> Wonen Tue, 01 Jun 2010 11:58:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-boven-en-onder-de-beerput/ In het hartje van de Rochusbuurt, op de Kettingstraat ligt Huize Boven en Onder... Feiten en cijfers: Straat: Kettingstraat 26&28
Naam: Boven en Onder de Beerput
Huisgenoten: 8 (4m, 4v)
Vereniging: niet echt, iedereen zit bij een andere vereniging
Studentenhuis sinds: begin jaren ‘50 Eetbel
Waarom het huis 'Boven en onder de Beerput' heet, weten de bewoners ook niet. Het ene deel van het huis is het onderste gedeelte en het andere gedeelte is boven. Misschien is het midden de beerput?! Omdat de twee huizen zich samen eigenlijk één huis voelen, hebben ze hier ook wat dingen voor aangepast. Zo is er een ‘eetbel’: in beiden huizen zit een knopje en een bel. Druk je in het ene huis op het knopje, gaat bij de ander de bel en andersom. Op die manier kunnen de huisgenoten aan elkaar laten weten wanneer het eten klaar is, aangezien er twee keukens zijn. Hoe ze de eetbel onderscheiden van de voordeurbel? “Nou”, vertelt Inge Thomassen, “de gewone bel doet tring, de eetbel doet TRIIIIIIIIIIIIIING!”. Vlees eten
Op het moment dat er iemand het huis gaat verlaten wordt er gezocht naar een geschikte kandidaat voor de vrij te komen kamer. “De nieuwe bewoner moet vaak mee-eten en veel thuis zijn”, vertelt Stephany. “Daarnaast moet hij gemoedelijk zijn en vlees eten”, grappen ze met z’n allen. Zo vertelt Damiën Aussens dat hij bijna niet gekozen was om Huize Boven en Onder de Beerput te wonen. “Het was super gezellig de hele avond, en op het moment dat ik wil weg gaan roepen ze me na: Je bent toch geen vegetariër?” terwijl hij dus wel vegetarisch eet. Toch heeft Aussens alweer een paar jaar zijn plekje gevonden in het studentenhuis. Kruiwagen
Tegenwoordig vinden de huisgenoten het vooral leuk om gezamenlijk te barbecueën en daarna een fikkie te stoken in de kampvuurkuil in de tuin. Er ligt dan ook een hoop hout opgestapeld tegen de muur in de tuin. Toevallig wordt deze stapel ter plekke aangevuld als Shift040 op bezoek is. Er informeert namelijk een achterbuurman even door over de schutting te gaan hangen. Hij vraagt of het huis een vuurkorf heeft en de huisgenoten vertellen hem dat ze wel een kampvuurkuil hebben. Opeens staat iedereen op en worden er overal winkelwagentjes vandaan getoverd om het hout bij de achterbuurman op te halen en in de schuur en tuin te stallen. Als alles klaar ligt, heeft het huis er ook een nieuw attribuut bij: een kruiwagen.  Geluidsoverlast
“Zulke impulsieve acties horen wel een beetje bij het huis” vertelt Stephany. Zo kwam ook een keer het idee om een studentenbuurtfeest te houden. “We hebben toen bij alle studentenhuizen in de buurt een flyer in de bus gedaan”. Het feest werd uiteindelijk gegeven in de Oude Sint Joris, de kroeg tegenover het studentenhuis. Dat café is namelijk van de huisbaas en daar konden ze dan ook een leuke prijs regelen, hoewel bleek dat het met de geluidsisolering niet zo goed stond. “Het bandje was nog niet een begonnen en de politie stond al voor de deur vanwege geluidsoverlast”, vertelt Thomassen. Toch was het een geslaagd feest, met zo’n honderd feestvierders. Binnenkort willen ze eigenlijk nog wel een keer een feestje geven, zeker nu ze de tuin hebben opgeruimd. Plannen worden gesmeed en de eerste potentiële data voor het feest worden geprikt: dit keer wordt het een tuinfeest!]]> Wonen Thu, 20 May 2010 11:52:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-wattje-60/ In hartje Woensel West, een van de ‘krachtwijken’ van Eindhoven, ligt het... Feiten en cijfers:

Straat: Wattstraat (60)
Naam: Wattje 60
Huisgenoten: 7 (4m, 3v)
Vereniging: niet echt, alleen enkele leden van Lucid
Studentenhuis sinds: meer dan 10 jaar Feest
Bij aankomst valt al meteen een grote sticker met ‘FEEST!’ op die boven de deur hangt. Duidelijk een studentenhuis dus. Toch zien de bewoners het huis niet als een ‘feesthuis’. “De sticker hangt er sinds de verjaardag van een oud-huisgenoot”, vertelt Tyas Franssen, een van de bewoners. “Het laatste huisfeest is toch zeker wel al 6 jaar geleden”, biecht Lennerd Buth, een van de bewoners die er al het langst woont, op. “Maar een volgend feest staat wel al in de planning.” Vreemde humor
Het huis is geen verenigingshuis. “De enige vereniging waarvan huisgenootjes lid zijn is Lucid”, vertelt Franssen wanneer hij de stickers in zijn kamer laat zien. De studenten doen bijna allemaal verschillende studies, waaronder Toegepaste Psychologie, Auto Technisch Specialist en Industrial Design. Dit wil echter niet zeggen dat de huisgenoten niets met elkaar gemeen hebben. “We doen vaak dingen samen, zoals sporten, stappen en eten. We zijn zelfs wel eens met een paar man op vakantie geweest”, vertelt Buth. Je moet ook wel een beetje binnen de groep passen om als nieuweling in het huis te komen. “Bij kijkavonden is het vooral belangrijk dat iemand onze humor begrijpt en tegen de vreemde opmerkingen kan”, lacht Franssen. Project huiskamer
Behalve een kleine keuken waar de huisgenoten net met zijn allen kunnen eten is er geen gezamenlijke huiskamer in het huis. Dit vinden ze erg jammer en daarom zijn er ook plannen om de ruimte naast de keuken, die nu dienst doet als fietsenhok, om te bouwen tot woonkamer. “We moeten het wel nog overleggen met de huisbaas, want er zal meer isolatie en een goede stutmuur moeten komen”, vertelt Eric Stuurwold. Hij heeft wel zin in dit ‘project’. “Een huiskamer met misschien zelfs een beamer maakt het toch een stuk gezelliger in huis, dan ben je sneller geneigd om bij elkaar te gaan zitten.” Dakterras
Gelukkig is er nu al een plek waar iedereen bij elkaar kan komen, namelijk een dakterras dat uitkijkt over de wijk. Hier zijn de huisgenoten dan ook zeker trots op. Een deur aan de achterkant van de badkamer biedt toegang tot dit uitkijkpunt. “In de zomer zitten we hier best vaak en organiseren we veel barbecues”, vertelt Marielle Fransen. Hoewel het terras volgens Franssen niet erg sterk is en wordt gestut door een balk in het fietsenhok, is het geen probleem hier met zijn zevenen te vertoeven. “Het is in ieder geval nog niet ingestort en als het mooi weer is, is het zeker een voordeel aan dit huis”, lacht Fransen. Geheim kamertje
Volgens Franssen kunnen de huisgenoten goed overweg met hun huisbaas en is hij altijd bereikbaar. Ook klust hij vaker zelf aan dingen in het huis. “Al maakt hij liever de verwarming iedere keer opnieuw dan dat hij eens een nieuwe plaatst”, vertelt Franssen. De huisbaas heet ook een eigenaardigheid; hij heeft namelijk een eigen kleine ruimte in het huis voor zichzelf bewaard. “De deur is altijd op slot”, vertelt Franssen, wijzend op een klein deurtje in de gang van het huis. “We weten niet wat er achter deze deur zit, maar het kamertje staat onderhand wel bekend als het porno keldertje van onze huisbaas”, lacht hij. Innerlijke rust
Een echt ‘huisattribuut’ is er niet. Wel zijn er sporen te vinden van oudere generaties studenten die in het huis gewoond hebben. In de keuken hangen foto’s op van huisfeesten van vroeger en in de gang zijn straatnaamborden van de ‘Wattstraat’ te vinden die er al lange tijd hangen. “En we hebben onze eigen Buddha”, vertelt Fransen, terwijl ze wijst naar een schilderij van Buddha dat in de gang hangt. “Hij zorgt voor onze innerlijke rust.” Ondanks dat het studentenhuis in Woensel West is gevestigd voelen de huisgenoten zich zelden onveilig. “We hebben wel eens last van overlast die met drugs en alcohol te maken heeft, of van hoeren die op straat rondlopen, maar daar blijft het ook wel bij”, legt Fransen uit. Buth voegt hier nog aan toe dat het waarschijnlijk ook te maken heeft met het feit dat zij zich ‘in het hol van de leeuw’ bevinden. “Het is niet interessant om in een studentenhuis in te breken, want meer dan laptops is er meestal niet te krijgen”, zegt hij. Maar misschien wordt het huis ook wel een beetje beschermd door de kracht van Buddha. ]]> Wonen Wed, 07 Apr 2010 09:22:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-sam-sam-tsjat/ Net na de drukke rotonde op de Boschdijk ligt studentenhuis Sam Sam Tsjat,... Feiten en cijfers: Straat: Boschdijk 337
Naam: Sam Sam Tsjat
Vereniging: geen
Aantal kamers: 8 kamers, 1 studio
Bewoners: 9 (6 mannen, 3 vrouwen)
Leeftijden: tussen de 19 en 32 jaar

Versierde WC
De creativiteit van de studenten valt niet af te lezen aan de opleidingen. De studenten die hier wonen,  studeren Bouwkunde, Bedrijfskundige Informatica, Management Economie en Recht, CMV en Toegepaste Psychologie. Slechts één is afgestudeerd aan de Design Academy. “Het huis is sowieso een mengelmoes van mensen. We hebben studenten uit alle hoeken van Nederland die uiteenlopende opleidingen doen. Ook de leeftijden lopen goed uiteen,” zegt bewoner Wim over de veelzijdigheid van het huis. De vingerverfversieringen zijn vooral het gevolg van een avondje goed zuipen. “Toen we de volgende ochtend lam wakker werden, kregen we een creatieve bui. We begonnen met het versieren van de onderste WC, waarna een vingerverfgevecht volgde. Iedereen kwam er begaaid vanaf,” vertelt Wim hierover. Kookkunsten en pannenlappen
Wat we ook zeker niet mogen missen, zijn de goede maaltijden die in het huis worden geserveerd. Shift040 is dan ook uitgenodigd om een potje mee te eten. Onder dit maal komen de verschillende anekdotes over de kookkunsten van bewoners naar boven. “De week voor kerst hebben we van maandag tot donderdag kerstdiners gehouden,” vertelt bewoonster Eline over de kookactiviteiten van het huis. Ook is er ooit gevulde fazant bereid, zelf geschoten door een van de vaders van de bewoners. Niet alleen vaders zijn van belang van het huis. Ook de moeder van bewoner Harm draagt haar steentje bij. De huisgenoten halen gehaakte pannenlappen en ovenwanten tevoorschijn waarop zelfs een gezichtje op is gehaakt! Voedselgevecht
Ze bereiden niet alleen eten, ze gooien er ook mee. Het huis was ooit betrokken in een voedselgevecht tussen studentenhuizen die in dezelfde straat liggen. Eline: “Twee studentenhuizen waren met elkaar een voedselgevecht aan het houden. Wij stonden op ons balkon de twee huizen aanwijzingen te geven waar ze het voedsel heen moesten gooien.” Wim vult aan: “Toen het gevecht was afgelopen, hebben ze het eten gewoon laten liggen, waardoor dat na een paar dagen echt begon te stinken!” Muizenplaag
Het huis had de laatste tijd ook last van een muizenplaag. Wim: “Nu zijn ze weg, maar we hebben laatst zeven muizen gevangen!” De manier waarop deze muizen gevangen moesten worden, was al een discussiepunt. “Ik heb de halve stad afgezocht naar diervriendelijke muizenvallen, maar uiteindelijk hebben we nog gewone muizenvallen gehaald.” Ook rattengif passeerde de revue. “Een van de huisgenoten wilde dit niet hebben. Hij was bang dat de muizen dan versuft zouden raken, en een warm plekje op zouden zoeken. Zijn bed bijvoorbeeld,” vertelt Wim lachend. Strijdlustig
“Soms als we ons op elkaar af willen reageren, roepen we keihard ‘kuthuisgenoten’ naar elkaar.” vertelt Wim. “Een huisgenoot had eens de hele keuken opgeruimd, waarna hij ging stappen in de stad. Toen hij thuis, kwam had een huisgenoot de keuken weer vies gemaakt. Hier was hij nogal boos over. Midden in de nacht riep hij daarom kei hard ‘kuthuisgenoten’ door het huis. Verschillende huisgenoten zijn hier wakker van geworden, terwijl hij zich de dag erna niets meer van kon herinneren. Nu roepen we dat als grapje nog wel eens naar elkaar.” Ook de huisbaas komt aan de orde. Een lastige vent, volgens het huis. De huurcommissie is al enkele malen ingeschakeld. Het huis zou onbewoonbaar verklaard worden door slechte voorzieningen. Toch werd het huis opgeknapt. Verschillende Polen kwamen het werk verrichten. Tot ze op een dag weg waren. “Ineens was iedereen weg en alles onafgemaakt,” vertelt Wim hierover. Ook dit hebben ze aangevochten. Na dit verhaal en de voedselgevechten concluderen we dan ook: een strijdlustig huis, Sam Sam Tsjat. ]]> Wonen Wed, 03 Mar 2010 11:17:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-zes-huis/ Midden in het centrum vind je langs lunchroom de Volder de voordeur van het... Feiten en cijfers: Straat: Nieuwstraat 38
Naam: Het ZES-huis
Studentenhuis sinds: de jaren ‘70
Vereniging: Zweefvliegclub Eindhovense studenten (ZES)
Aantal kamers: 14 (exclusief de meterkast)
Bewoners: 14 (8 mannen, 6 vrouwen)
Leeftijden: tussen de 18 en 26 jaar
Auto’s voor de deur: Nee. Er is wel een auto van de studentenvereniging, maar die doet het niet meer.
Website: http://www.zeshuis.nl/ Verkeersborden
Mijn eerste gedachte klopt. Ik ben beland in een typisch studentenhuis. De gang staat vol met bierkratten en fietsen. De gezamenlijke woonkamer moet nodig eens schoongemaakt worden en overal door het huis hangen verkeersborden die verzameld zijn door de (voormalige) bewoners. Met veertien kamers en drie verdiepingen is het een enorm huis.

Leuke kop
De meeste bewoners van het ZES-huis zijn lid van de Zweefvliegclub Eindhovense Studenten. Hier worden nieuwe bewoners op uitgekozen. “Als er een kamer vrijkomt, vragen we eerst binnen de vereniging of er mensen interesse hebben. Pas daarna plaatsen we een advertentie op Kamernet”, aldus Matthijs. Hij woont nu anderhalf jaar in het huis en is de president van de zweefvliegvereniging. “Vaak krijgen we zo’n vijftig reacties binnen twee dagen, omdat ons huis midden in het centrum ligt. We maken dan een selectie van zo’n twintig personen voor een kijkavond. Deze selectie is heel simpel: we checken iemands Hyves en kijken of hij/zij een leuke kop heeft! Tijdens de kijkavond is het vooral belangrijk dat iemand gezellig overkomt en geen einzelgänger is”, vertelt Matthijs.

Porto
De bewoners van het huis doen veel dingen samen. “Niemand gaat in de lente en de zomer in het weekend naar huis, omdat we dan altijd zweefvliegen”, zegt Matthijs. Huisgenoot Michiel voegt toe:  “We zijn meer vrienden dan huisgenoten.” Matthijs weet nog wel een leuk voorbeeld. “In november was huisgenoot Mark jarig. Op internet zag ik samen met een andere huisgenoot dat we met Ryan Air heel goedkoop naar Porto konden. Dit hebben we voorgelegd aan de andere bewoners. We gaan dan en dan weg, je moet nu beslissen of je meegaat of niet. Vervolgens zijn we met negen man naar Porto gegaan voor twee nachten!”

Huisfeest
Ieder jaar staan er twee grote activiteiten op het programma bij het ZES-huis: het kerstdiner en het huisfeest. “Het kerstdiner wordt georganiseerd door de nieuwe bewoners. We verwachten minstens een zevengangendiner”, lacht Matthijs. Naast dit kerstdiner vindt er ook ieder jaar een huisfeest plaats in het ZES-huis. Ieder jaar is er een ander thema. “We hebben onder andere 6000+1 nacht, trash or cash en Egypte als thema gehad”, vertellen Matthijs, Michiel en Mark. Het vorige huisfeest was ZES-huis at the Mansion: the sexiest party of the century. Dit verklaart de playboylogo’s in het huis. “We kleden het huis altijd mooi aan en dit laten we een jaar hangen tot het volgende huisfeest”, zegt Matthijs. Cinema de Beer
In het studentenhuis is ook nog een thuisbioscoop te vinden. “Jan-Willem, een huisgenoot, zit als enige bij een dispuut, namelijk van Thêta”, vertelt Matthijs. Dit was voor bewoner Mark aanleiding om een eenmansdispuut op te richten voor de rivaliteit: Cinema de Beer. In zijn kamer staat een enorme beamer met een projectiescherm. Eens in de zoveel tijd kijken de bewoners daar een film.

Survival
Er was nog een ding dat de bewoners mij niet wilden onthouden: de kamer van Michiel. Deze bewoner heeft een hoogslaper. Dat is niet zo bijzonder, maar wel de manier hoe je naar boven klimt: via een klimmuur. De bewoners hebben de grootste lol over deze constructie en ik moet zeggen: als Michiel iemand mee naar huis neemt, is het nogal een survivaltocht om op het bed terecht te komen! ]]> Wonen Mon, 08 Feb 2010 15:42:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-huize-den-ghouden-schnickel/ Bij het horen van de huisnaam ‘Den Ghouden Schnickel’ denk je al meteen aan een... Feiten en cijfers:
Straat: Celsiusstraat 13
Naam: Huize Den Ghouden Schnickel
Studentenhuis sinds: januari 2006
Vereniging: SSRE (dispuut Astarte)
Aantal kamers: 3
Bewoners: 3 mannen
Auto’s: Geen
 
Echt mannenhuis
Maar de naam van het huis hebben de mannen niet zelf bedacht vertelt Tom van Lochem. “Dat heeft een vrouw van hetzelfde dispuut gedaan. Ons huis moest een naam hebben toen het op een lijst werd gezet. Zij kwam op de ‘De Gouden Penis’. Wij hebben het een beetje aangepast en sindsdien zo gelaten.” Rotzooi
De rotzooi blijft niet alleen bij de drankflessen. Overal is wel iets te vinden. Kleren die verspreid liggen over de bank, gekke gevonden attributen, de was in de voorkamer en als toppunt het met etensresten vol liggende fornuis. Het aluminiumfolie is eromheen gewikkeld om het schoon te houden, maar dat heeft niet veel geholpen. “Het is dan ook wel een echt pauperhuis”, vertelt Tom. “Het heeft alleen maar enkelglas, er is een lekkage gevonden bij de schoorsteen en boven hebben we geen stromend water.” Waar ze dan douchen en hun tanden poetsen? “Dat gebeurt bij de keuken. Daar is een gootsteen en een douche met een Spongebobgordijn.” Samen eten
De drie mannen Tom, Bob en Anton zijn goede vrienden, maar lopen elkaar wel vaak mis in het huis. “Anton heeft al een vaste baan en werkt overdag”, zegt Tom. “Ik moet vaak ’s avonds weg om te trainen of te werken. Dus we zien elkaar niet veel, maar we proberen wel samen te eten.” Dat zijn niet alleen maar simpele ‘mannenmaaltijden’. Er wordt ook echt iets klaargemaakt. “Niet dat we altijd heel culinair bezig zijn hoor. Vaak maken we een lekkere ovenschotel. Dat hoef je alleen maar te bereiden, in de schaal te leggen en daarna in de oven. Een uur later heb je een goede maaltijd.” Gouden snikkel en wc-bril
Goud is een terugkomende kleur in het huis. Er staat niet alleen een Afrikaans vruchtbaarheidsbeeld genaamd Umfoefoe met een goudgekleurde penis, maar ze hebben ook een gouden wc-bril. Die is speciaal voor Tom gemaakt. “Ik had op mijn korfbalclub Attila een gezegde bedacht op mensen die telkens maar ‘ik wil dit, ik wil dat’ zeiden. Als dat gebeurde zei ik: ‘Ik wil een gouden wc-bril, maar dat zit er nu ook niet in!’ Totdat iemand zelf een wc-bril goud had gespoten en aan mij heeft gegeven. Nu kan ik mijn gezegde helaas niet meer gebruiken.” Tena Lady
Er is één vrouwelijk object in het huis te vinden. En dat is de aanvraag voor een proefpakket van Tena Lady. Niet dat de jongens die er nu wonen dat nodig hebben, maar een oud-huisgenoot blijkbaar wel. “Anton werd altijd gek van een gast die na het stappen dronken in slaap viel op de bank en daar onbewust plaste. Op een gegeven moment heeft hij zo’n pakket voor hem aangevraagd zodat het niet meer zou gebeuren. De jongen is inmiddels weg, maar we hebben dit jaar een herinnering gekregen of we niet opnieuw een pakket willen aanvragen. Die hangt nu als een soort van waarschuwing op de deur.” Late feestjes
Vanwege de grote woonkamer is er genoeg ruimte om feestjes te houden. “Onze slaapkamers zijn redelijk klein, maar iedereen leeft eigenlijk hier in de woonkamer. Vrienden lopen in en uit. Er passen gemakkelijk tien tot vijftien man in. Ik heb dan ook nooit meegemaakt dat feestjes eerder dan vijf uur zijn afgelopen”, vertelt Tom. Klaar voor de sloop
Het huis wordt binnenkort gesloopt door woonbedrijf Trudo. Tot nu toe hebben ze dat nog een tijdje tegen kunnen houden. Tom: “Anton is hier de hoofdhuurder. De huisbaas eigenlijk. Bij Trudo hadden ze bedacht dat als er mensen uit de straat vertrekken, hun huis te koop wordt aangeboden. Of je kan het als huurder kopen. Dat wil met deze huizen natuurlijk niemand. Dus heeft Anton hier verder geen gehoor aan gegeven en is hij het gewoon blijven huren. Omdat niemand de huizen wil kopen, willen ze het alsnog slopen. Maar wanneer dat weet niemand.” ]]> Wonen Fri, 08 Jan 2010 12:54:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-het-glazen-studentenhuis/ Vlak naast de Catharinakerk staat van vrijdag tot en met vandaag het meest...

Zes studenten 100 uur in Glazen Studentenhuis

Dag 1: Glazen Studentenhuis op slot

Dag 2: Glazen Studentenhuis Eindhoven

Dag 3: Glazen Studentenhuis Eindhoven

Dag 4: Weer duizend euro verder

Dag 5: Studenten halen bijna 8.000 euro op

Casa Nostra: Het Glazen Studentenhuis

Bewoners
Vier mannen en twee vrouwen zitten er in dit huis, allen afkomstig van de drie studentenverenigingen uit Eindhoven. De meiden hebben er totaal geen moeite mee dat ze in de minderheid zijn. Zo goed als alles zat al in het huis voordat ze er kwamen wonen. “Toch heb ik wel nog mijn grote spiegel meegenomen,” vertelt Vera Warmelink, bewoonster van het huis. “Maar die wordt door een aantal mannelijke bewoners net zo goed gebruikt”, voegt ze eraan toe. Drukte
Bij binnenkomst in het huis valt meteen op dat er veel meer mensen zijn dan de zes studenten die er alleen in behoren te zitten. “Er mag ook niemand anders in, alleen journalisten en mensen van de radio zijn uiteraard uitzondering. En die bedachten allemaal tegelijk te komen,” vertelt Susan Reuvekamp, medebewoner van het studentenhuis. “Veel mensen die langs komen vragen wel of ze even naar binnen mogen, maar dan moeten we ze toch teleurstellen.” Vreemden voor elkaar
Per studentenvereniging zijn twee bewoners uitgekozen, die elkaar al wel kenden. Alleen de overige vier studenten waren nog vreemden voor elkaar. “We hebben twee bijeenkomsten gehad, en kregen daar uitleg over hoe het Glazen Studentenhuis in zijn werk zou gaan”, vertelt Reuvekamp. “Daar hebben we al een beetje kennis kunnen maken met elkaar, maar sprake van elkaar 'echt kennen' was er nog niet. Maar gelukkig klikt het, en is het allemaal super gezellig. Huisattributen
“De trotse attributen zijn toch wel de tap, waar nu helaas geen bier meer uitkomt, en de beamer waar constant het opgehaalde bedrag op staat. Maar natuurlijk ook de brievenbus, waardoor steeds weer geld binnenkomt. En onze huiswebcam waardoor iedereen ons continu kan blijven volgen,” vertelt Reuvekamp. “En onze spiegel niet te vergeten,” vult Warmelink haar aan. Primitief
Maar niet alles is zo supermodern in dit huis. Als je jezelf wilt omkleden, dan kan dat alleen achter de half doorzichtige Rode-Kruisdoeken die zijn opgehangen. Voor wassen en verfrissing ’s nachts gebruiken ze water uit flessen, want er is geen stromend water. Huisbewoner Loek Nolten: “De wc is al helemaal een uitdaging. Doordat die bevroren is, moeten we steeds de waterkoker gebruiken om 'm te ontdooien." ]]> Wonen Tue, 22 Dec 2009 16:09:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-varenstraat/ Nee, een studenthuis is niet echt hun ding, zeggen Tobias Janssen en Tessel... Feiten en cijfers:
Straat:Varenstraat
Naam: Het Brühl Janssen Imperium
Aantal kamers: 4 met garage en gedempt zwembad
Bewoners: 2, gemengd
Huisvrienden: 15
Sloop: Medio juli 2011
Kerstbomen: 1 Gedempt zwembad
Het ‘imperium’ is een sloopwoning in Bloemenbuurt-Zuid, die als alles volgens plan verloopt in juli 2011 tegen de vlakte gaat. In deze buurt wonen veel studenten en daarmee ook vrienden van Janssen en Brühl. Het huis roept vragen op over de vorige bewoners. “Toen we hier kamen wonen lagen er vijf lagen tapijt en drie lagen underlayment in elke kamer. Er waren ook verlaagde plafonds gemaakt en alles was roze”, vertelt Brühl. “En de tuin is ook een verhaal apart, want die plantenbak in het midden is dus eigenlijk een zwembad. Er zit een bordje op met de tekst ‘geen sieraden a.u.b.’. Blijkbaar kwamen er vaak mensen zwemmen”, vult Janssen aan. Paleis
Inmiddels is de woning een waar paleis. Niet bepaald het type bouwval dat je zou verwachten als je denkt aan een slooprijpe woning. Er is een studeerkamer, kleedkamer, slaapkamer, woonkamer, ruime keuken en een grote schuur. De luxe keuken is zelfs voorzien van een afwasmachine. Brühl: “Doordat we in deze sloopwoning kunnen wonen hebben we eigenlijk een idioot hoge levensstandaard.” Wat eerst roze was is nu wit met alle denkbare tinten grijs. De vloeren zijn van hun tapijt ontdaan en hoogglans gelakt. De kamers zijn gevuld met kringloop en zelfgemaakte meubelen. Een beetje ongezellig zijn de spaarlampen die, heel milieu bewust, in alle kamers zijn ingedraaid. Vrede op aard
Vanavond zit de woonkamer vol mensen, omdat er onder het motto ‘Vrede op aard’ een fanatiek spelletje Risk in de planning staat. Het huis ademt kerstsfeer. Vandaag is er een levende kerstboom in huis gehaald en uit het raam zien we de flakkerende lichtjes van de huizen aan de overkant. In deze buurt worden kosten nog moeite gespaard om de decembermaanden van lichtpuntjes te voorzien. Lachende Kerstmannen, rendieren met bewegende poten en miniatuursneeuwlandschapjes zetten de toon. Op tafel komen al gauw de kerstkransjes tevoorschijn. De aanwezigen vrienden: Michael Kluver, Lukas Jager, Charley Kamphuis dos Santos, Jorrim Cox, Thomas de Bruin en Sarah Moens (allen DAE) zijn kind aan huis in de Varenstraat. Moens en Cox zijn zelfs op klompen gekomen. Risk
“Wat gezellig! Een kerstboom!”, roept Jager uit. Er is wat discussie over het te spelen spel. “Ik heb Risk gekregen voor Sinterklaas en ik was er heel blij mee, maar het is een nieuw soort Risk” zegt Moens. Maar daarmee gaat Kluver niet akkoord: “Ik wil alleen spelen als het de traditionele Risk is, anders kunnen we net zo goed Monopolie spelen.” “Ja Monopolie!”, roept Cox meteen. Maar Janssen’s stem is doorslaggevend. “Vanavond spelen we Risk. Punt uit. Michael, je hebt de oude versie toch nog thuis? Ga maar halen.” En zo geschied. Dit is liefde
Een paar uur later is het aanrecht gevuld met lege flessen en de harten van de aanwezigen met haat en strijdlust. Het begon al met het indelen van teams. Jager verklaart: “Ik wil niet met jou in een team Sarah, ik wil best in een team, maar niet met een meisje.” En Kamphuis dos Santos heeft grote problemen met de territoria die hij heeft gekregen: “Jullie spelen allemaal vals met jullie verbondjes en dat  jullie elkaar niet aanvallen. Jullie moeten gewoon allemaal mij hebben, het is niet eerlijk.” “Je ziet het verkeerd Charley, dit is gewoon liefde”, zegt Kluver zalvend terwijl hij wijst op de oversteek Afrika en Zuid-Amerika. Het gezelschap zet luidkeels ‘All you need is love’ in. Peacetekens worden ondertussen in de lucht gemaakt. Al gauw worden er plannen bedacht om een Risk toernooi voor regeringsleiders op te zetten. Dit toernooi moet live in alle talen worden verslagen. Janssen analyseert er ondertussen op los. “In deze donkere dagen gaan ook DAE studenten op zoek naar warmte en geborgenheid, en die vinden ze blijkbaar bij ons.” “Eigenlijk zijn we net een liefdadigheidsinstelling”, lacht ze. Weinig rust
“Zoals vanavond gaat het eigenlijk altijd hier. Iemand heeft een plan, wij hebben een groot huis en dan komen er heel veel mensen”, vertelt Janssen later. “Van de zomer hebben we nachtenlang bij de vuurplaats doorgebracht en we alle omgehakte bomen van onze vrienden verbrand”, aldus Brühl. Het is kortom bijna nooit rustig in de Varenstraat. “We willen eigenlijk ook nog een beamerscherm plaatsen zodat we filmavonden kunnen organiseren”, vertelt Janssen. In de verte slaan de kerkklokken drie uur, de mensen zijn weg. Alleen de afwas staat er nog. ]]> Wonen Thu, 17 Dec 2009 12:12:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-gd-247/ Op eerste gezicht lijkt het huis op de Gerard Davidstraat niet op een typisch... Feiten:
Straat: Gerard Davidstraat
Naam: GD 24/7
Huisgenoten: 4 (m)
Vereniging: Lucid
Studentenhuis sinds: mei 2007
Voor de deur: enkele fietsen en een motor GD 24/7
De naam van het huis luidt GD 24/7. Deze naam is door de huidige bewoners zelf verzonnen, aangezien zij de eerste studenten zijn die in het huis wonen. De naam is een verstrengeling van de locatie van het huis (Gerard Davidstraat) en de bewoners zelf. Gedurende het eerste jaar dat de bewoners in het huis woonden, hebben drie van de vier huisgenoten namelijk deelgenomen aan het zevende bestuur van Studievereniging Lucid en dit willen ze trots laten zien. Een uit Lucid stickers samengestelde 7 pronkt dan ook op de voordeur van het huis. “We zijn echt geen typisch verenigingshuis hoor”, vertelt Pfeil. “We hebben geen gekke regels, maar we zijn natuurlijk wel trots op onze vereniging.” Culinaire kookkunsten
Dat de bewoners zich niet als studentenhuis willen typeren, blijkt ook wel uit de kookkunsten van de vier mannen. “We proberen altijd iets speciaals te maken”, vertelt Pieter Weterings, bewoner van de zolderkamer. “Voor studenten zijn onze maaltijden vaak culinair te noemen en gerechten met biefstuk en zalm zijn meer regel dan uitzondering.” “We hebben ook onze eigen kruidentuin”, vertelt Pfeil, wijzend op een rozemarijn plantje. Samen eten doen ze dan ook geregeld, maar aan eetlijsten doen ze niet. “Meestal bellen we ’s avonds gewoon iedereen af om te weten hoeveel er gekookt moet worden”, zegt Weterings. “We zijn meer een gezin dan studenten in een studentenhuis.” Thuisbioscoop
Omdat het huis beschikt over een ruime woonkamer, zitten de bewoners eigenlijk altijd beneden tenzij er echt gestudeerd moet worden. “Meestal zijn er ook wel andere mensen over de vloer”, geeft Pfeil aan. Bert Bogaerts, een derde bewoner van het huis, weet wel waarom. “We hebben een beamer in de kamer hangen, waardoor er geregeld filmmarathons georganiseerd worden.” Op de muur tegenover de beamer is een grote tv, die dienst doet als beamerscherm, geschilderd. In de kamer bevinden zich ook een DJ draaitafel en een geluidsset, die tijdens films gebruikt wordt om zo een heus mogelijk bioscoop gevoel te creëren. “Maar we zijn natuurlijk ook gewoon gezellig”, lacht Bogaerts. Rock & Roll
Behalve een beamerscherm is er nog een andere muurschildering aanwezig in de woonkamer, gemaakt door de bewoners zelf. Wanneer de bewoners gevraagd wordt naar een echt huis item, verwijzen ze hiernaar. “De schildering laat eigenlijk allerlei aspecten van ons huis zien”, vertelt Weterings. “De gitaarspeler staat voor gitaar muziek waar we allemaal van houden. De stoere motorrijder slaat terug op een bewoner, die zelf een motor heeft. Eigenlijk is de schildering ook nog niet af: er komt waarschijnlijk nog een DJ set bij. Oh en mooie vrouwen, die staan er ook bij”, lacht Weterings. De muurschildering straalt vooral Rock & Roll uit, vinden de drie huisgenoten. “Misschien is dat ook wel een beetje het thema van ons huis”, vindt Pfeil. Munchy
Of er nog andere huis items zijn? “Nou, we hebben wel ons ‘bierdoppen blik’, die altijd in de woonkamer staat. Het is een sport geworden te proberen om bierdopjes hierin te mikken”, antwoordt Bogaerts. En dan is er nog Munchy. “Sinds kort hebben we onze eigen huismuis”, vertelt Weterings. “We hebben hem Munchy genoemd, omdat hij vaak vliegensvlug van ons eten snoept.” Huisgenoten
Op dit moment wonen nog de vier oorspronkelijke bewoners in het huis. Begin december zal echter voor het eerst iemand het huis verlaten. Wel is er al vervanging gezocht, in de vorm van een nieuwe Industrial Design student. “In principe willen we gewoon gezellige mensen in huis”, vertelt Pfeil, “Maar omdat we meer samenwonen dan de meeste studenten is het ook belangrijk dat het klikt. Vandaar dat we nu hebben gekozen voor een ID-student.” Weterings voegt hier nog aan toe: “Het is gemakkelijker dingen af te spreken met ID-studenten. We hebben dezelfde deadlines en zijn vaak pas laat thuis, dus eten doen we ook pas laat. Dan is het wel fijn dat iedereen daar hetzelfde over denkt.”]]> Wonen Tue, 08 Dec 2009 10:05:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-de-hoogstraat/ Een rottende voordeur, kapotte fietsen die aan de muur hangen, een wasmachine... Feiten en cijfers:
Straat: Hoogstraat
Aantal bewoners: 7 (5m-2v)
Verdiepingen: 2 (3)
Auto’s voor de deur: 1 barrel uit ‘69 Ingang
Je komt het huis binnen en het eerste wat opvalt is de ongelofelijke stank. “We hebben het de laatste tijd nogal druk gehad, dus we waren voor twee weken vergeten de containers buiten te zetten”, grijnst Joeri Bollen, een van de bewoners en Bouwkunde student aan de TU/e. “Giel had verteld dat de stank wel weg te krijgen was door er een bakje met koffiepoeder neer te zetten, maar het effect laat alleen lang op zich wachten.” Wasdemonstratie
De studenten trakteerden Shift040 ook nog op een demonstratie van de wasmachine. Het apparaat kun je tien huizen verder nog horen stuiteren. “Het klinkt net als zo’n vliegmachine als dat ding net aan staat”, vertelt Jelle Loogman, een andere bewoner en wederom Bouwkunde student. “En echt kleding wassen doet het ding niet meer”, voegt hij eraan toe. “Gelukkig krijgen we binnenkort een nieuwe, want deze is zijn einde nabij.” Woonkamer
We nemen de trap naar boven en komen uit op de eerste verdieping met drie kamers (twee van twaalf en een van vierentwintig vierkante meter), de keuken, een toilet en een dakterras van ruim honderd vierkante meter waar veel in de zomer wordt gezeten. “We hadden ooit een huiskamer, nouja, we kregen de grote kamer gewoon niet verhuurd. Nu zit er weer een leuk persoon in, maar we zijn nu wel onze woonkamer kwijt” vertelt Loogman. Overlast en overburen
In het huis hebben alle kamers enkel glas, dat af en toe vervelend is aan de zijde dat aan de weg grenst. “Je hoort ’s nachts auto’s voorbij razen en we weten precies wanneer het café tegenover open is. Dan is er weer geschreeuw en af en toe zelfs ruzie, altijd weer een schouwspel”, vertelt Bollen. “De eigenaar is echter wel een aardige kerel, als we iets nodig hebben, een statafel voor een feestje of wat gereedschap, krijgen we het altijd zonder vragen mee. Zolang we het maar teruggeven." Gewoonten
Loogman: “We hadden vroeger een kerstdiner met oud-huisgenoten, maar afgelopen jaar zijn er opeens vijf kamers vrijgekomen, dus bijna niemand kent de vorige bewoners. Ik denk niet dat we een nieuwe traditie gaan beginnen maar gewoon uitgebreid gaan eten op derde kerstdag.” Door het jaar heen wordt er meestal wel samen gegeten en gekookt. “We eten bijna altijd samen, of in ieder geval met z’n vijven of zessen”, vertelt Bollen. “Francois eet bijna nooit mee omdat hij altijd aan het werk is.” Loogman voegt toe dat ze tijdens het eten televisie kijken “Alleen het niveau van De Wereld Draait Door kijken tijdens het eten is jammer genoeg gedaald naar RTL Boulevard."  Verdwenen voedsel
Als je in dit huis woont, dan moet je wel weten dat eten zo weg kan zijn. “Het eten verdwijnt als Joeri in een hongerige bui is”, laat Loogman ons weten. Maar Bollen is niet de enige die boterhammen van anderen pikt.  Een andere huisgenoot kan er ook wat van. Bollen: “Je moet ook nooit je rug toekeren naar je gesmeerde boterham als je iets terug gaat zetten in de koeler. Het kan zo maar zijn dat de boterham verdwenen is zodra je terug gedraaid bent. We hebben namelijk nog een huisgenootje, die anoniem wenst te blijven, waarvan de kamer aan de keuken grenst. Hij is altijd te lui om zelf zijn boterhammen te smeren. Hij vindt het kennelijk grappig om steeds mijn eten voor mijn neus weg te graaien”, zegt Joeri geïrriteerd nadat Shift040 getuige was van de boterhammensnaaier die het brood van Bollen pikte. ]]> Wonen Thu, 26 Nov 2009 13:31:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-psmr/ Een aardig voortuintje met een fietsje hier en daar. Op de muur naast de... Feiten en cijfers
Inwoners: 10 (5m-5v)
Straat: Leenderweg
Huiseigenaar: Vestide
Huisnaam: PSMR
Website: Hyves Kopje thee
Samen met Marloes Bosman (21), Pauline Hanckmann (25), beiden Bouwkunde-studenten en de 22-jarige Jaap Gelderblom (Biomedische Technologie) wordt er in de woonkamer een kopje thee gedronken. Thuisbioscoop
Zowel de gedeelde woonkamer als de keuken zijn vrij groot, maar die worden dan ook gedeeld door tien man. Bosman: “Je hebt wel echt roosters nodig, je zit toch met z’n tienen”. In de woonkamer staan vier grote banken en een televisie. Tegen elke muur staat een bank. Bosman: “Om film te kijken zitten we heel vaak bij een huisgenoot, die heeft echt zo’n TV” zegt ze met een groot handgebaar.  ”En surround sound en weetiknietwat. Een soort van thuisbioscoop zeg maar”. “In ieder geval beter dan de tv hier” oordeelt Hanckmann over de huiskamer-TV. Peter Sellers Memorial Residence
Het huis heeft van binnen echt ontzettend veel deuren en tussendeuren. “Het is een verstide huis en het is goed brandveilig” lacht Hanckmann.Niemand schijnt het precies te weten, maar Hanckmann schat dat het huis al zo’n dertig á veertig jaar een studentenhuis is. Vermoedelijk sinds het huis tijdens een huisfeest de naam PSMR kreeg. Peter Sellers is de acteur die Inspector Clouseau speelt in de originele Pink Pather film. Bosman: “Het thema van dat huisfeest was toen Pink Panther en toen is het huis zo genoemd”. Traditie
Één van de typische tradities in het PSMR-huis is de Kamerestafette. Hanckmann vertelt dat het ooit als een spontane actie is ontstaan”. Het idee is dat iedere kamerbewoner een drankje voorbereid voor de aanwezige huisgenoten. "Je moet van kamer naar kamer om een drankje bij iemand te nuttigen. En als je tien kamers hebt bezocht waar veel drank wordt geschonken, dan kun je wel voorstellen hoe je daar uitkomt, vertelt ze lachend. Ook doen alle huisgenoten mee aan sinterklaas-surprise, een jaarlijks huisfeest met thema, en een kerstdiner. “Die is wel pas vaak in januari, omdat het anders niet lukt met plannen”, vertelt Hanckmann.  Het Brabants kwartiertje
“Onze klok loopt standaard een kwartier achter”, vertelt Bosman. Hanckmann vult aan dat er eerst een ander klok heeft gehangen. Deze klok werd iedere keer weer opnieuw op de goede tijd gezet. Maar de klok Maar ging iedere keer vanuit zichzelf tien tot vijftien minuten achterlopen. "Toen hebben we maar besloten om de nieuwe klok standaard vijftien minuten achter te laten lopen", vertelt Hanckmann. “Maar daardoor heb ik wel vorige week de trein gemist”, lacht Bosman. Gelderblom heeft een keer per ongeluk de klok goed gezet, wat hem niet in dank werd afgenomen: “Ik dacht: hij staat fout, ik zal hem even goedzetten. Nu initieer ik nooit meer iets” zegt hij lachend. Afscheid
De studenten die vertrekken uit het PSMR-huis krijgen een leuk aandenken aan hun studententijd. Het Brabants kwartiertje blijf je altijd bij je houden, ook na je studententijd. "Als je uit huis gaat krijg je twee klokjes, ééntje met de PSMR-tijd en ééntje met de gewone tijd. Dat is heel leuk als herinnering aan je studententijd”, vertelt Hanckmann. Wekelijkse activiteiten
Gezamenlijke activiteiten hebben een tijdje op een laag pitje gestaan in verband met  de vele afstudeerders die in huis zaten. “Maar sinds september is het weer losgeslagen hier”, zegt Hanckmann lachend. Ze hebben afgelopen zondag zelfs nog met een stel SingStar gedaan. Erg succesvol ondanks het lichtelijk gebrek aan zangkwaliteit. Gelderblom: “Echt niemand kan hier zingen”.]]> Wonen Tue, 17 Nov 2009 09:23:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-de-c19/ Het lijkt wel een rare codenaam. Toch is de C19 helemaal geen raar huis.... Feiten en cijfers:
Naam: de C19
Straat: Sint Catharinastraat
Aantal bewoners: 8
Verdiepingen: 3
Huur: € 210 - € 380
En dan krijg je: 6m2 – 25m2
Studentenhuis sinds: minstens 20 jaar
Vereniging: van alles
Auto’s voor de deur: geen Dode muis
De dode muis die Shift040 vond, wekte de indruk dat we bij een studentenhuis op bezoek waren. De achtergrond van de bewoners geeft ook aan dat hier een gevarieerde mix van actieve studenten woont. De studieachtergrond van de bewoners: TU/e, Fontys, Business School Notenboom en Design Academy. En dan zijn ze ook nog lid van het ESC, Thêta, of helemaal nergens van. De kleinste kamer
Toch kunnen de mannen en vrouwen het goed met elkaar vinden. “Iedereen heeft zijn of haar eigen achtergrond hier. Toch houden we altijd kijkavonden om te kijken of iemand erbij past. En dat lukt de laatste tijd eigenlijk altijd prima. Alleen het kleine kamertje van 6m2 kent een relatief groot verloop. Daar willen mensen op de een of andere manier toch altijd vrij snel wel weer uit”, vertelt TU/e-student Technische Bedrijfskunde Simeon van der Steen. “Wat dat betreft is het fijn dat we een particuliere huisbaas hebben, die laat ons zelf bepalen wie hier mag komen wonen”. Hoe lang al?
Hoelang de C19 nou al een studentenhuis is weet ook van der Steen, die er al het langste woont, niet. Van der Steen woont al sinds 2007 in het studentenhuis. “Het verhaal is wel dat de rechterbuurman (ongeveer 40 jaar oud) zijn eigen huis heeft gekocht, nadat hij er als student in gewoond heeft. En dat huis is hetzelfde als ons huis, maar dan gespiegeld. Volgens hem woonden er in zijn studententijd hier ook al studenten. Hoe lang daarvoor hier al studenten woonden weet eigenlijk ook niemand verder denk ik”. Overlast
Het nu zo ‘doodgewone’ C19 was vroeger wel anders. Van der Steen: “Eind jaren negentig woonde het  Engelse gezin ‘de Greens’ links naast ons. Zij schijnen toen nogal veel last van de toenmalige bewoners van dit huis te hebben gehad. Je kent het wel: veel feestjes, veel politie. De bewoners waren toen ook nog een stuk ouder dan nu. Een ‘student’ van 35 was niet vreemd in die tijd. De bende
De Greens hadden het op een gegeven moment wel echt geschoten met dit huis. Ze zijn naar een makelaar gegaan om naar een nieuw onderkomen te gaan zoeken. Totdat de makelaar waarbij ze naar binnen liepen een wel heel bekende medewerker had: een toenmalige huisbewoner van dit huis, haha. Dat heeft niet veel geholpen natuurlijk. Uiteindelijk heeft de eigenaar wel een eind gemaakt aan de bende hier. En de Greens, die wonen nu een stukje verderop in de straat”. Ook komen oud-huisbewoners nog wel eens langs om even te buurten, weet van der Steen te vertellen. “Ze hebben volgens mij ook allemaal nog een sleutel”. Vrijblijvend
Dat het nu wat minder studentikoos is geworden betekent niet dat er niks meer gebeurt. De bewoners eten geregeld samen, wel bij iemand op de kamer, want een algemene kamer is er niet. “Het is best wel vrijblijvend hier allemaal. Er is geen eetlijst of zo. Dat geldt trouwens ook voor het poetsen. Er is wel een soort van poetsschema, maar dat wordt niet echt nageleefd. Als het echt een teringzooi wordt gaan we met z’n allen poetsen. En bovendien gaan we binnenkort samen Sinterklaas vieren”. ]]> Wonen Thu, 05 Nov 2009 13:00:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-hotel-saint-tropez/ Op de Leenderweg staat het luxe studentenhuis Hotel Saint Tropez. De bewoners... Naam: Hotel Saint Tropez
Straat: Leenderweg
Aantal bewoners: 6 (gemengd)
Studentenhuis sinds: ongeveer 6jaar.
Vereniging: Geen verenigingsleden
Website: Hyves Snelle rondleiding
Na een lange tocht naar het einde van de Leenderweg werd ik verwelkomd met een biertje en kreeg ik een snelle rondleiding door het huis. Het eerste wat opviel is dat het huis ontzettend schoon en opgeruimd is. De bewoners claimen dat dit te danken is aan het effectieve wekelijkse schoonmaakrooster. Iedere kamer is ongeveer even groot (17m2) met uitzondering van een van de zolderkamers, deze is een stuk groter en wordt dan ook de masterbedroom genoemd. Binnen en buiten bar
Naast de zes grote kamers, een ruime keuken en een grote badkamer met bad beschikt het huis ook over een betegelde tuin waar de bewoners in de zomer een buitenbar gebouwd hebben. De tuin is voorzien van een krachtige muziekinstallatie en een koelkast. Ook is er aan de winter gedacht. Op de eerste verdieping is een kleine kamer omgetoverd tot een barruimte. De ruimte is uitgerust met een beertender, barkrukken en een grote televisie. Foto's
Op de muur hangen allerlei foto’s. Jorik (vierdejaars werktuigbouwkunde, TU/e) zegt daarover: “Op het gros van de foto’s staan oud-huisgenoten. De krukken zijn door een bewoner van de eerste generatie (lichting de classics red.) gedoneerd in de hoop altijd een slaapplaats te hebben in Eindhoven”. Boven de tafel hangt een kitsch kroonluchter welke zorgt voor een gezellige sfeer in het kleine kamertje. Naam & motto van het huis
Hoewel de naam van het huis "Hotel Saint Tropez" suggereert dat er veel gasten op bezoek komen, stamt de naam af van de eerste bewoners die op geleende Kampingstoeltjes (van het desbetreffende hotel) de eerste huis activiteit hadden op het dakterras. Het motto van het huis: "Vie d'etudiant mis en bouteille Eindhoven" oftewel "Het studentenleven gebrouwen en gebotteld in Eindhoven" ontstond op het moment dat er wijn was gebrouwen in de badkuip. Zoektocht naar luxe
Elke slaapkamer lijkt door een modern interieur en een groot bed, comfortabel, Ook zijn ze allemaal voorzien van een grote (LCD) televisie met dvd-speler. Onder de grootste televisie is een Xbox 360 aangesloten waar regelmatig tot in de late uurtjes FIFA 2009 gespeeld wordt. Coen, die MBO bouwkunde studeert, stelt zich niet bescheiden op en roept direct dat  hij de beste speler is. De andere huisgenoten trekken dit uiteraard in twijfel. Meteen wordt een indruk van gezonde rivaliteit gewekt. Veel apparatuur
In elke kamer van het huis inclusief de keuken, badkamer en gang voorzien van een knallende stereo. In de twee kamers op de zolder zijn alle elektronische apparaten aangesloten op een afstandsbediening zodat zelfs de lampen bedienbaar zijn vanuit de luie stoel. Ook de keuken is van alle gemakken voorzien. Het grote vijf pits gasfornuis maakt het eenvoudig om voor veel mensen te koken. Achter de keuken is nog een bijkeuken, natuurlijk voorzien van een wasmachine en droger. Lux lijkt het huis zeker maar in de toekomst komt er misschien een schepje boven op. Jacuzzi
Een oud-huisgenoot heeft recent een revolutionair nieuw type jacuzzi ontwikkeld. Nu het prototype af is, wordt hij wellicht op het dakterras van het huis geplaatst. Coen: “We zijn alleen bang dat de jacuzzi te zwaar is voor het dakterras en beraden ons over een constructie waardoor het wel kan”. Verjaardagsfeesten
Een traditie die niet mag ontbreken in het Hotel Saint Tropez is het vieren van elkaars verjaardagen. Aangezien het huis van alle gemakken voorzien is lijkt me het geen probleem om een groots feest weg te zetten. Soms loopt het echter uit de hand. Jorik legt uit: “Hoewel we geen buren hebben, kregen we in twee weken tijd tijdens het vieren van respectievelijk Linda’s en mijn verjaardag twee keer de politie op de stoep”. Maar Jeroen (Werktuigbouw, Fontys) vult gelukkig aan dat het gaat om een uitzondering.]]> Wonen Fri, 30 Oct 2009 14:53:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-het-atelier/ Sinds 2001 staat er op het voormalige terrein van de ETOS-bakkerij het door... Naam: Het Atelier
Straat: Essenstraat
Aantal bewoners: 59 (gemengd)
Studentenhuis sinds: Sinds een paar jaar. Gevestigd in de voormalige ETOS-bakkerij.
Vereniging: Niet bekend
Ateliers: 24 Videofoon
Ieder appartementje is ongeveer hetzelfde ingedeeld. Alle bewoners beschikken over een woonkamer van zo’n 20m2 met inbouwkeukentje. Een halletje, opbergkast en een eigen badkamer. Om de luxe compleet te maken heeft iedereen ook een videofoon op zijn kamer waarmee je bezoekers via de hoofdingang naar binnen kan laten. Erg makkelijk voor pizzakoeriers, loodgieters, Vestide-regiomanagers (lees: huisbazen) of eventuele vrienden die voorbij komen. Het enige significante verschil is dat in het nieuwbouwdeel de bewoners op gas kunnen koken. De rest moet het doen met de befaamde elektrische kookplaat.  In hetzelfde schuitje
Een van de bewoners van het complex is Thalia de Jong. Zij woont al een aantal jaar in ‘Het Atelier’ en heeft het aardig naar haar zin.  “Ik heb hiervoor wel in een studentenhuis gewoond, maar ik wist wel dat ik uiteindelijk iets voor mezelf wilde hebben. Na een tijdje wordt je toch moe van andermans haren uit het doucheputje vissen.” Ook het feit dat hier veel DAE-studenten zitten is een grote plus. Andere bewoonster Kyra van Ineveld legt uit: “We maken lange dagen. Als je in een studentenhuis woont kan het moeilijk zijn om mee te draaien met de rest. Soms kom je pas om 10 uur ’s avonds thuis en moet je nog eten. Of je zit de hele nacht te werken aan een van je projecten. Hier zit je allemaal in hetzelfde schuitje en kan je nog eens om hulp vragen bij een van je projecten.” Overloopbruggen
Nu is het niet zo dat de bewoners enkel en alleen aan het werk zijn. Tussen de projecten door is er genoeg tijd om te ontspannen. Zo is één van de overloopbruggen van het trappenhuis naar de appartementen omgebouwd tot dakterras waar in de zomer gebarbecued en geluncht wordt. Ook is het sinds kort de vaste buitenplaats van een kat van een van de bewoners. Huisdieren
Ook aan huisdieren ontbreekt het dus niet. En hoewel dat reuze gezellig is kan het ook wel eens misgaan. De Jong heeft ooit eens een vervelende rendez-vous gehad met de toenmalige huiskat Pixel. “Ik zag hem hier altijd voorbij lopen en soms kwam hij ook wel eens binnen. Ik vond het altijd wel gezellig. Pixel vond het alleen blijkbaar zo gezellig dat hij het nodig vond om een keer op m’n lakens te pissen. Heeft me toch bijna 100 euro gekost dat geintje.” Huiskat Pixel was zich blijkbaar ook van het kwaad bewust want de Jong heeft hem tot nu toe nooit meer gesignaleerd in de buurt van haar appartement.]]> Wonen Thu, 15 Oct 2009 14:46:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-de-ranonkel/ Achter de voordeur van het studentenhuis in de Ranonkelstraat wacht een... Feiten en cijfers:
Naam: De Ranonkel
Straat: Ranonkelstraat
Aantal bewoners: 5 m/v
Studentenhuis sinds: onbekend
Vereniging: Geen verenigingsleden
Vreemd object: Een roze voorwerp
Auto: Naar de sloop, echter nog wel een parkeerkaart  Mannen kibbelen niet
Momenteel wonen er vijf vrouwen en zeven mannen in het huis. Een student Bouwkunde (TU/e), een Design Academy-student en acht Fontys-studenten en twee werkenden. Niemand is lid van een studentenvereniging. Dionne Oosting (Fontys Sociale Studies) vertelt: “Ik heb me wel ooit aangemeld, maar die ontgroening leek me niets." Binnenkort komen er twee nieuwe vrouwen in huis bij. Hoewel de huidige dames liever meer mannen in huis hadden gehad. “Mannen zijn wat ongecompliceerder en kibbelen niet zoveel.” Huiskat Poes
De deur wordt open gedaan door Oosting, die inmiddels een jaar en twee maanden in ‘De Ranonkel’ woont. Thee, gepresenteerd in een luxe houten kist, is zo gezet. Een echte huiskat met de naam Poes ligt spinnend in een hoekje. De oudste bewoner van het huis, Jeroen van Dijk, woont echter in de tuin. Een tot kamer verbouwd schuurtje is naar schatting al zo’n acht jaar zijn vaste verblijfplaats. De bewoners weten eigenlijk niet hoe oud Jeroen is. “We vrezen ergens tussen de 36 en 39”, vertellen Tom Velthuis (Design Academy) en Oosting. “Onze tuin is trouwens echt gigantisch, dus Jeroen moet een behoorlijk eind lopen om naar de wc te gaan.” Vreemd voorwerp
Vanuit de tuin kun je de achterkant van de Albert Heijn zien. “Dat is echt een van de grootste voordelen van ons huis. Laatst hebben we in de ideeënbus het voorstel gedaan om een extra deur in de achterkant van de AH te laten plaatsen, ze hebben nog niet gereageerd”, zegt Velthuis. “En hij is nu ook op zondag open! echt te gek” aldus Oosting. Op de wc hangt een wc-boekje, waarin de huisgenoten berichtjes aan elkaar schrijven. “Laatst toen een van de huisgenoten ging verhuizen gaf ze me dit cadeau.” Oosting pakt een vreemd roze voorwerp uit het toilet. “Toen heb ik een prijsvraag op de wc gehangen. Wie raadde wat het voorwerp was, mocht hem houden. Niemand had het helaas goed. Hoewel de ‘poort naar een andere dimensie’ wel een kanshebber was”, lacht Oosting. In de hens
In de tuin is een vuurplaats, waar de bewoners flink wat zomeravonden kapotslaan. Daarnaast gebruiken ze de vuurplaats als een verbrandingsoven voor afval. “Er zijn al flink wat matrassen de hens in gegaan. Eigenlijk alle brandbare dingen zijn materiaal voor een gezellige avond. Het komt dus regelmatig voor dat we met zijn allen in een dichte rook in de tuin zitten.” Volgens Velthuis is het een wonder dat de boom in de tuin nog leeft.” Gelifte huisbazin
”De huisbazin is een geval apart. De oorspronkelijke huisbaas is overleden. Zijn vrouw kreeg het huis in haar bezit. De man onderhield de woning met liefde, maar zijn weduwe deed niet veel aan de woning. Toen zijn de bewoners in opstand gekomen en moest de huisbazin allerlei brandpreventie installeren. Ze komt niet vaak langs, maar als ze er is heeft ze eigenlijk elke keer een nieuw gezicht. Ze is de jongste niet, maar heeft allerhande plastische ingrepen laten uitvoeren om er ‘fris’ uit te zien. Ze draagt ook bontjasjes en hoge hakken. Ze heeft dan ook zo'n oude kerel bij zich. Waarschijnlijk omdat ze zich dan jonger voelt”, vertelt Carmé ten Wolde (Fontys Sociale Studies). SinterKerstavond
Het lukt de bewoners door de verschillende studies niet vaak om samen dingen te organiseren. Het vorige huisfeest stond gepland op 29 augustus jongstleden. Helaas werd deze één dag van tevoren afgeblazen. Er waren namelijk niet genoeg mensen om op te ruimen. “Daar baalde ik enorm van. Ik had al vet veel gedaan”, moppert Ten Wolde. Wel vieren ze ieder jaar SinterKerstavond (ergens tussen sinterklaas en kerst) met surprises. Smaakpolitie
Het is lekker schoon in huis. Op straffe van vijf euro boete dient iedereen zich strikt aan het schoonmaakrooster te houden. En daarbij wordt er extra aandacht aan de rubbertjes van de koelkast besteed. Want daar let Rob Geus van De Smaakpolitie ook altijd op.]]> Wonen Tue, 06 Oct 2009 10:00:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-tramstraat/ Een natte schutting van de lak, net gereinigd tapijt en Jan Linders als... Feiten en cijfers:
Naam: Tramstraat
Straat: Tramstraat 19
Aantal bewoners: 7 m/v
Studentenhuis sinds: De waterpolo spelers van Philips (waren de eerste bewoners)
Vereniging: Sterke Lucid aanhang of geen
Ideaal: Jan Linders als voorraadkast
Auto: Naar de sloop, echter nog wel een parkeerkaart  Jaap van der Schaaf (eerstejaars Design Academy) en Ankie van der Padt (tweedejaars Industrial Design TU/e) laten me binnen in een ruim en keurig studentenhuis. “Welkom, kopje thee?” Van der Padt begint enthousiast te vertellen: “We eten minimaal één keer per week samen. De vaste prik is op de dinsdag. Soms gaan we daarna de stad nog even in en een andere keer spelen we heel de avond Guitar Hero (computer spel met gitaar). In de zomervakantie hebben we veel gebarbecued. Toen heeft de kamer beneden een tijdje leeg gestaan en hebben we vaak met openstaande deuren lekker in de avond zon gezeten.” “De geschiedenis van een beruchte dinsdagavond staat zelfs op een deur getekend. Terug van een borrel was er vorig jaar een huisgenoot die zich irriteerde aan de fiets van een andere huisgenote die in de gang stond. Hij bedacht toen om de fiets met de brandslang aan het plafond op te hangen, we hielpen allemaal lachend mee. Toen zij niet echt reageerde hebben we hem toch maar weer naar beneden gehaald. Leuk was het wel,” aldus van der Padt. “Er staat altijd wel ergens muziek aan”, lacht van der Padt. Gelukkig is de dj hobbyist wel weg, die wilde om 02.00 uur nog wel eens het huis opblazen. De dj is inmiddels afgestudeerd en verhuisd. Wanneer je thuis bent staat je deur meestal open. Zo niet, dan klop je gewoon even op de deur als je gezelligheid wil. Toch heeft iedereen wel echt zijn eigen ding. De meeste van ons hebben een studie die redelijk wat van je vraagt (Industrial Design en Design Academy), dus dan is het ook fijn om je eigen plekje te hebben.” “Het huis heeft zeven grote kamers, de kleinste is 12m2 en de grootste is 27m2. Toch lijken de kamers groter dan ze zijn. Dat komt door de hoge plafonds. Daarom hebben veel van ons een hoogslaper, super praktisch. Verder hebben we een eetkamer, een grote nieuwe keuken en een prima badkamer. Het is een ontzettend ruim opgezet huis op een top-locatie. O, en het tapijt is afgelopen week nog gereinigd, dat komt door onze huisbaas,” aldus van der Schaaf. “Hij komt vaak zomaar langs en dat kan wel eens irritant zijn, we moeten dan bijvoorbeeld de keuken opruimen. Hij wil zijn huis graag netjes zien”, aldus van der Schaaf. Van der Padt vertelt verder: “Het voordeel is dat als er iets kapot is, het direct gemaakt wordt. Zo zijn de verwarmingen laatst geschilderd, is de schutting in de lak gezet en is het tapijt gereinigd. De gang is weer super schoon, maar omdat alle spullen even weg moesten, staat de helft nu in de badkamer. Beetje vreemd, maar ach, hij is toch groot zat.” De eetkamer is volgens van der Padt nog erg saai; “Er staat een lelijke roze kast in en we missen een bank en tv. We hebben helaas geen auto meer, dus dat maakt de zaak wat lastig.” Trots zijn ze wel op hun engel die een groot deel van de wand bedekt. In het raam is vroeger een engel geëtst, daar hebben ze laatst een lampje achter gehangen om zo de engel ook op de muur te kunnen schilderen. Er wonen veel creatievelingen in het huis, ID, DA en Bouwkunde vertegenwoordigen meer dan de helft van het huis. Toch is dat volgens beiden bewoners wel puur toeval. Makkelijk en leuk vindt Van der Padt het wel: “Als je iets geks in huis wil, hoef je niet lang te zeuren, iedereen wil wel helpen. Die eetkamer, dat komt dus ook nog wel goed.” Als ik vraag naar de relatie met de buren moeten ze lachen; “Ja Jan Linders kent ons wel. Soms moet je één ui halen, omdat je die vergeten was, dan zeuren de caissières weer dat zij niet onze voorraadkast zijn. Ook de vraag: “Hé, heb je je pizza aan laten branden?” hoor je nog wel eens, ach het is wel grappig,” aldus van der Padt. “Typische huisattributen? Volgens van der Schaaf is dat duidelijk de oven die het niet doet. “Als de stroom in heel het huis uitviel, dan wist je dat er een pizza klaar was. Helaas ligt de oven nu bij het vuilnis. Waarschijnlijk door de huisbaas...]]> Wonen Thu, 24 Sep 2009 11:06:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-nol-imbo/ Onoplettende passanten zullen huize Nol Imbo niet eens zien wanneer ze over de... Feiten en cijfers:
Naam: Nol Imbo
Straat: Aalsterweg
Bewoners: 8 dames
Studentenhuis sinds: Op z’n minst 20 jaar. Misschien wel 25.
Vereniging: SSRE
Auto’s voor de deur: "Monica heeft zo’n klein zwart boodschappenkarretje. Vraag me niet welk merk." "Op de Aalsterweg, boven bij de aardbei", luidde de routebeschrijving van Filique Nijenmanting, huisoudste van Nol Imbo. Geen woord teveel, want de in polka dots gehulde voorgevel van het huis steekt feestelijk af tegen de omliggende panden. “Eerder zat hier beneden een videotheek. Nu hebben we een winkel die kinderkamers verkoopt.” “Jammer”, zo vindt ook Susan Reuvekamp, uiteraard ook SSRE-dame: “Eerder konden we nog wel eens lekker in onze pyjama op sokken naar beneden strompelen voor een filmpje of een zak chips, maar dat zit er niet meer in.” “En die blikken van die mensen dan”, vult Nijenmanting aan. Met de rest van de buren is weinig contact. “Hiernaast woont een gezinnetje, maar die zien we eigenlijk nooit, en aan de andere kant hebben we nog wat Polen wonen”, vertelt Nijenmanting. Over de eetgewoontes daarvan zijn de dames enigszins verrast: “We kregen hier laatst ’s ochtends T-bonesteaks aangeboden. Waren de heren aan het barbecueën.” Dat aanbieden was nog een hele verrassing voor een huisgenootje: “Kristel stond hier op het dakterras toen er ineens een Pool achter haar opdoemde. Tyche (ook een huisgenoot, red) heeft het vlees toen met een biertje aan haar vriendje gegeven.” Prima ontbijtje natuurlijk. Het dakterras is een waar genot voor de meiden: een heerlijk avondzonnetje bakt op de achtergevel van het huis tijdens het bezoek van Shift040. “Eigenlijk zou je het eens moeten zien als het geregend heeft, dan is het hier Nol Imbo aan Zee”, vertelt Nijenmanting. Hiermee duidt ze op het grote plat dak van de winkel beneden. Wie zei daar dat je niet rustiek kunt wonen in Eindhoven? Dat vrouwenhuizen in rotzooi vaak nauwelijks onder doen voor de herenhuizen lijkt bij Nol Imbo nog wel mee te vallen. Reuvekamp: “Het is hier niet echt rommelig, alleen een beetje slecht onderhouden. Maar af en toe klussen we zelf wel een beetje hoor.” Zo toont Nijenmanting een door haar zelf vakkundig gerepareerde deur en valt onze mond open van verbazing bij de deurpost van de keuken: een gat gerepareerd met een kilo plamuur en harde, ondefinieerbare stukjes: “Dat is servies. We moesten iets hebben om het gat mee op te vullen”, zo licht Reuvekamp toe. Met dergelijke klustalenten is het dragen van een helm wellicht geen overbodige luxe. Op de deur van de keuken prijkt een poetsrooster. Dat ziet er hoopvol uit, ware het niet dat het rooster nog uit april stamt. Nijenmanting: “Goedbedoeld proberen we het om de zoveel tijd weer eens, maar het werkt niet echt. Een tijdje terug waren we nog wel redelijk actief, maar dat leidde alleen maar tot meer rommel. We hadden namelijk zes poetsfuncties en acht bewoonsters. Twee waren dan strafmeesteres en konden anderen straffen als ze hun taken niet goed volbrachten. Zo kon een dame ’s ochtends niet meer uit haar raam kijken doordat het helemaal onder de boter zat en was het op z’n kop zetten van iemands kamer een populaire sanctie.” Op de vraag of Nijenmanting zelf braaf het poetsrooster heeft gevolgd, geeft ze schromelijk toe: “Tot op de dag van vandaag vind ik nog overal spaghetti en rijst op m’n kamer en in m’n broekzakken. Dat was een grondige sanctie, want het is inmiddels alweer vier jaar geleden.” De naam Nol Imbo heeft niks te maken met No Limbo of andere verbasteringen: het is een afkorting. Nijenmanting: “Meneer Bakker is onze huisbaas. Een dikke vadsige huisjesmelker eigenlijk. De afkorting staat voor Nu Of Later Is Meneer Bakker Opgedonderd. Overigens staan wij prima ons mannetje tegenover Bakker. Zo kwam hij hier ooit langs om een huurverhoging door te voeren. Nadat hij acht vrouwen tegenover zich had die dat bepaald niet zagen zitten, is hij met de staart tussen de benen en zonder huurverhoging huiswaarts gekeerd.” Dat het een gezellig huis is blijkt wel uit de ontvangst. Shift040 wordt aan de dinertafel ontvangen, alwaar de pot aardappelen, vlees en rode kool schaft. Uiteraard vergezeld van een glaasje (eigenlijk meerdere) rosé en een kommetje appelmoes. “Gepimpte appelmoes”, volgens Nijenmanting, refererend aan de laag kaneel die eroverheen gestrooid is. Onderwijl betreedt huisgenoot Jeanine het dakterras - "ik heb nieuwe schoenen!” - net terug van een shopping tour in Tilburg. Reuvekamp geeft te kennen te vrezen dat het gympen zijn, maar zowaar komt de dame terug met klassieker schoeisel: bruine schoentjes met een hakje. “Wat leuk! Is er nog rode kool?” Een echt dameshuis. Overigens is Nol Imbo een gemengd huis. Dames van meerdere SSRE-disputen wonen hier met elkaar. Geen last van rivaliteit? Nijenmanting: “Nee hoor, dit is echt je huisje. Op de kroeg doe je je verenigingsdingen, maar thuis is gewoon thuis. Je kunt ook gewoon je dispuutstrui aan de waslijn hangen zonder dat die geconfisceerd wordt door een huisgenoot.” Dat is een prettige gedachte met dames van de disputen Latent Talent, La Donna è Mobile, Lalyta en Astarte bij elkaar. Overigens zijn de studies minstens zo divers: Bouwkunde, Biomedische Technologie, Logopedie, ICT & Mediadesign en ‘iets met gezondheidswetenschappen in Maastricht’. Tot slot mogen de huiselijke gebruiken niet onvermeld blijven. Het huisontbijt bijvoorbeeld: “Als iemand jarig is doen we meestal ergens in de week daarna ’s ochtends een ontbijtje met z’n allen bij die persoon op de kamer”, vertelt Nijenmanting. “Reuzegezellig, maar niet altijd handig. Vooral hbo’ers moeten nogal eens vroeg opstaan, dus moet dan ook de rest vroeg eruit. Dat heeft weer als nadeel dat je soms regelrecht vanuit de kroeg naar huis moet voor het ontbijt.” Daarnaast mag het Poepboek niet onvermeld blijven. Met trots toont Nijenmanting een roze boekwerk op het toilet: “Hier kun je opschrijven wat je maar wilt tijdens het poepen.” Direct corrigeert Reuvekamp haar: “Dames poepen niet!” “Oh ja, tijdens het naar de wc gaan”, corrigeert ze zichzelf. "Want dames poepen niet."]]> Wonen Thu, 25 Jun 2009 09:31:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-de-zeelsterhut/ Op de Zeelsterstraat ligt het studentenmaison De ZeelsterHUT. In deze woning... Feiten en cijfers:
Naam: De ZeelsterHUT
Straat: Zeelsterstraat
Aantal bewoners: negen (vijf heren, vier dames)
Studentenhuis sinds: zeker 30 jaar
Vereniging: Niet
Auto’s voor de deur: Geen Iedereen kent het wel; ‘s zomers val je in groot zwart gat, omdat er niets te studeren valt. De bewoners van de ZeelsterHUT hebben daar iets op gevonden. In de zomer worden er door de bewoners grootse plannen gemaakt om het huis, dan wel de tuin, te pimpen. Zo ook vorige zomer. Pieter Embregts, ingeschreven als student Technische Bedrijfskunde aan de Fontys, vertelt: "Het plan was om een HUT-zwembad aan te leggen. Joost en Pim kochten een schep en zijn gaan graven. Vervolgens zaten we heel de zomer met een groot gat in de tuin. De dag van de grote intro-BBQ moesten we toen nog heel dat gat dichtgooien. Het zwembad is dan ook nooit afgemaakt." Het project van komende zomer zal wel voltooid worden, denkt Pieter. Na de tentamens moet er een barbecue gemetseld worden, aan de rand van het terras.  "Ons huis is als een grote familie, de deur staat bij ons altijd open en er is altijd eten en drinken in huis voor iedereen", aldus Pieter. Lotte Geertsen, studente Technische Bedrijfskunde voor de Gezondheidszorg aan de TU/e springt bij: "We zijn allemaal actieve studenten, met negen bewoners is het altijd wel gezellig." De ZeelsterHUT huisvest leden van de het onafhankelijke dispuut Dignitates, van E.S.C-dispuut We know You know (WKYK) en een lid van studentenrugbyvereniging The Elephants. Daarnaast wonen er nog twee andere studenten. Van de negen bewoners studeren er zes aan de TU/e en drie aan de Fontys. Zowel de heren van Dignitates als de dames van WKYK borrelen op dinsdag. Lotte: “Vaak als we thuis komen gaan we nog naborrelen in de keuken, de radio gaat dan aan en er wordt gedanst en een feestje gebouwd. Een afterborrel is natuurlijk niet compleet zonder tosti’s en een paar huisgenoten matrasje te keren.” Lotte: “De mensen die thuis zijn, eten ook altijd samen. Het is not done om zelf een pizza in de oven te gooien als je weet dat er ook andere mensen zijn die mee willen eten.” Als je culinair wilt genieten op de ZeelsterHUT, moet je eigenlijk in het weekend thuis blijven. Pieter: “In het weekend koken we altijd wat uitgebreider, vaak omdat er de avond ervoor een feestje is geweest, het kan ook zomaar dat we pannenkoeken gaan bakken op een brakke dag.” Dat het eten geen ondergeschoven kindje is in dit huis, blijkt wel uit de eetwedstrijden die de huisgenoten houden. Pieter begint enthousiast te vertellen: “Iedereen heeft wel een bepaalde eetverslaving. Dus ook iedereen doet mee met de eetwedstrijd, maar dan in een verschillende categorie. Zo gaat de een voor tien Snickers in het uur, en de ander voor vijf watermeloenen. Zelf ga ik volgende keer voor elf schnitzels (het record staat op tien). Te vestigen records zijn er ook voor de acht Bossche bollen en dertig ijslollies. En dat alles binnen het uur.” Deze HUT-challenge kan helaas niet door iedereen zonder te kotsen worden afgesloten. Ieder jaar staat er het negen gangen tellende HUT-diner op het programma. Lotte: “Iedereen neemt een gang voor zijn of haar rekening. En tijdens het diner worden er cadeautjes en gedichtjes aan elkaar gegeven. Je kunt rekenen op een cadeau dat echt bij je past.” Pieter: “Meestal worden er ook cadeaus uitgewisseld. Cadeaus die zoal worden uitgedeeld zijn: porno dvd’s, een zelfgetekende NAC-kussensloop en allerlei tarzanattributen.” (tarzan 'het oerwoudmens', niet de mechanische genotverschaffer, red) Hoewel er geen jaarlijks huisfeest is, is de tuin van de ZeelsterHUT op de woensdag van de TU/e-intro het strijdtoneel van de Dignitates intro-BBQ. De tuin is dan ook geheel BBQ en chill proof. Er is een betegeld terras, voldoende plaats om er te BBQ’en met zo’n 120 man en het is mogelijk een zeil over het terras te spannen in het geval van tegenvallende weersomstandigheden. Pieter: “We hebben dan een DJ staan, er is een bierestafette en we installeren zelfs een rookmachine.” Kijkavonden houden de bewoners van de ZeelsterHUT eigenlijk niet. Pieter: “Het risico is te groot dat je toch net die verkeerde kiest, daarom proberen we via via iemand op huis te krijgen.” Lotte: “Dan nodigen we die persoon uit om een keertje te komen eten en besluiten we met het huis of diegene er bij past.” Onmisbare eigenschappen voor een ZeelsterHUT-bewoner: gezellig en actief zijn, lekker meedoen met onder meer het naborrelen, en geen smetvrees hebben."]]> Wonen Thu, 11 Jun 2009 19:38:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-de-kerkstraat/ Verscholen achter de Catharinakerk bevindt zich het roeiershuis ‘de... Feiten en cijfers:
Naam: de Kerkstraat
Straat: Kerkstraat
Aantal bewoners: 3 mannen
Studentenhuis sinds: een tiental jaren
Vereniging: ESR Thêta
Aantal auto’s voor de deur: geen Het huis doet klein aan als je door de gezamenlijke poort loopt, langs het grote Hajraahuis, en vervolgens het ‘bijgebouw’ bekijkt. Echter schijn bedriegt. Het roeiershuis telt op de benedenverdieping twee riante slaapkamers en een keuken met op de eerste verdieping een derde slaapkamer met dakterras. Het enige wat ontbreekt is een huiskamer. "Café ’t Lempke is onze huiskamer", vertelt Jordan Dorlijn (derdejaars Bouwkunde TU/e). "Volgens een oud-huisgenoot is het minder dan een minuut kruipen hiervandaan." Bij binnenkomst springt meteen het vrouwelijk schoon aan de muren in het oog. "We hebben een keer overwogen om een vrouw in huis te nemen. Alleen kunnen we dan niet meer ongestoord ons gang gaan", vertelt Jurgen Miedema (tweedejaars Werktuigbouwkunde TU/e). Het is echter moeilijk voor te stellen dat hier alleen maar mannen gewoond hebben, gezien de roze muren in de hal. "Dat is zo gekomen doordat woonbedrijf Trudo het een keer grijs had geverfd. Daar hebben we toen heel vaak over geklaagd, waarna we één kleur uit mochten kiezen." Roze dus. Met een tussenstop bij de wc is te zien dat de bewoners in de voorgaande jaren flink veel tijd hebben doorgebracht op het toilet. Overal staan flinke verhalen te lezen en zelfs het plafond is niet met rust gelaten. "Je moet het ergens kwijt, en there’s no proza like plee proza," citeert Jordan vrolijk. De enige bewoner die ontbreekt op deze mooie zomerdag is de huisjongste. "Mark moet als huisfoet alles doen, de afwas, onze kamers poetsen en nog veel meer. Doordat hij er niet was moest ik afwassen vandaag", aldus Dorlijn. We vervolgen onze ronde door het huis en komen uit op het dakterras. Terwijl we daar genieten van de zon komen de verhalen naar boven over de vele buren. Van Hajraa is vaak iets te merken als het servies weer eens uit het raam slingert. "Het is vooral vervelend als je weer eens je banden moet plakken", vertelt Jurgen. Ook Jordan doet een duit in het zakje: "Ik wilde een keer net gaan slapen en toen hoorde ik boven mij een beetje gestommel, en vervolgens flink geschuif. Het wil wel eens voorkomen dat dronken Hajranen op ons dakterras doorfeesten. Maar deze keer was ik ze voor en schrok de man zo dat hij snel weer naar boven rende." "Vroeger, wanneer Hajraa vervelend was, dan kregen ze een vuilniszak op een hun balkon gegooid. Maar inmiddels zijn we al zover dat we hun voordeur barricaderen met al die fietsen die ze buiten hebben staan",is het antwoord van Jurgen op de vraag of ze wel eens een tegenactie bedenken. Overal in 'De Kerkstraat' is wel te zien dat dit huis verbonden is aan roeivereniging Thêta. Elke kamer telt een roeipaal en boven de voordeur prijkt een opgehangen boot. De andere passie van deze mannen, naast het roeien, is het verzamelen van covers van het Veronicamagazine. Jordan: "De laatste tijd zijn het flutnummers, we hebben een jaar gedaan over het verzamelen van zes mooie vrouwen." Deze worden trots geshowd op de douchedeur. Een groot huisfeest heeft de Kerkstraat nog niet. "Regelmatig doen we een barbecue of een klein feestje voor bekenden", vertelt Jordan. Het is wel de bedoeling dat de Kerkstraat vanaf dit jaar een jaarlijks terugkerend huisfeest gaat organiseren. Of daarbij ook een uitnodiging naar het Hajraahuis gaat? De drie heren weten nog niet of dat nodig is - de volleybalburen komen toch wel.]]> Wonen Thu, 28 May 2009 10:29:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-de-hoeve/ Niet in alle studentenhuizen worden vette huisfeesten gehouden. De zogenaamde... Feiten en cijfers:
Naam: De Hoeve
Straat: Julianastraat
Aantal bewoners: 4 mannen
Studentenhuis sinds: tientallen jaren
Vereniging: ESC-dispuut Audumla Ongeveer vijftig meter van het grote Audumla-dispuutshuis aan de Nassaustraat, ligt het veel kleinere ouderejaarshuis De Hoeve. De jongerejaars wonen aan de Nassaustraat, en daar komen ieder jaar nieuwe eerstejaars te wonen. De oudste bewoners van dat huis stromen dan door naar De Hoeve, mits ze natuurlijk niet naar het buitenland gaan voor een stage of om mastervakken te volgen. Bewoond door vier mannen en een paar actieve muizen is het huis een oase van rust. Huisbewoner Melle Boersma (masterstudent Technische Bedrijfskunde) is trots op zijn huis. Hij weet te vertellen “Na ongeveer vijf jaar tussen alle meuk geleefd te hebben op de Nassaustraat is De Hoeve een oase van rust. Een pruttelend pannetje vol woongenot waar iedere avond de grens van haute-cuisine wordt opgezocht en overschreden”. De herkomst van de naam en de geschiedenis van het huis is Boersma niet helemaal bekend. “Er ligt ook een ouderejaarshuis aan de Kleine Berg, dat heet Ymir. Dat is vroeger in ieder geval ook van dispuut Audumla geweest. Nu wonen daar andere ouderejaars van het ESC.” Zodra de voordeur opengaat sta ik meteen voor een trap die steil naar boven loopt. Op de eerste verdieping ligt de grootste slaapkamer, de keuken, en de woonkamer. Daarna moet ik nog een keer een steile trap naar boven voor de overige drie slaapkamers, het washok en de douche. De kamers verschillen nogal qua grootte, de kleinste meet ongeveer tien vierkante meters, de grootste een kleine twintig. Bewoner Joris Phillipart staat erop dat ik de collectie Playboyboekjes uit begin jaren ’80 fotografeer. “Dat geeft vast een goede indruk”, vertelt hij. Ook is de student van de Design Academy trots op de muziekinstallatie in de douche. “Zo kan ik ’s ochtends rustig wakker worden onder de douche met een relaxed deuntje. Oh ja, deze dubbele douchekop is door Niek (masterstudent Bouwkunde, red) geïnstalleerd. Zo kun je dus ook met je vriendin samen douchen zonder ruzie te maken wie onder de straal kan staan. Maar voor jezelf is het ook wel chill hoor.” De algemene woonkamer oogt degelijk en ziet er opgeruimd uit. Phillipart, die net is begonnen met afstuderen aan de Design Academy, dartelt rustig in de met vloerbedekking bekleedde woonkamer en laat hier en daar wat oude prullaria zien. Op de foto’s valt te zien dat er door de jaren heen nogal wat verkeersborden en andere relikwieën hun plaats hebben gevonden in het huis. Verder is het huis voorzien van alle gebruikelijke gemakken; een wasmachine, kamers met wasbakken, een fietsenberging in de hal bij de ingang en een boze buurman. “Ja, die kan er niet goed tegen als we de deur te hard dichtgooien”, aldus Phillipart. Alsof dat nog niet genoeg is, is er nog één alles overtreffende luxe: de poetsvrouw. Poetsvrouw Betsie komt al bijna vijftien jaar lang steevast één maal per week het huis opruimen. Voor een kleine vergoeding zet ze dan alle rommel terug op de goede plek, zoekt ze je schoenen bij elkaar en zet ze netjes in een rekje, stoft de kamers af en zorgt ook nog eens voor een opgeruimde keuken. Ook voor Phillipart is de geschiedenis van het huis een vraagteken. “Volgens mij heeft er vroeger een soort van ruil plaatsgevonden tussen dat huis aan de Kleine Berg, Ymir, en De Hoeve. Maar hoe en wat, weet ik niet precies”. Phillipart besluit het verhaal, trots op zijn huis en met zijn gedachten nog bij de poetsvrouw. “Daar hebben ze in ieder geval geen Betsie.” ]]> Wonen Tue, 19 May 2009 17:12:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-het-verwerhuis/ Elf mannen en elf vrouwen, verdeeld over twee verdiepingen in Woensel. Een... Feiten en cijfers:
Naam: Verwerhuis
Straat: Verwerstraat (zijstraat van de Kruisstraat)
Aantal bewoners: 22 (11 dames en 11 heren)
Studentenhuis sinds: In ieder geval 10 jaar
Vereniging: ESC, Doppio, Don Quishoot, enkele studieverenigingen Gijsje Beneder (22, vierdejaars Pabo) is één van de 22 bewoners van het Verwerhuis. “Op het moment wonen er precies elf mannen en elf meiden, verdeeld over twee verdiepingen. De kamers zijn klein, allemaal rond de twaalf vierkante meter, maar inclusief eigen keuken. Toch eten we vier keer in de week samen. Zo kook je dus eens in de twee weken voor de hele verdieping. We hebben geen woonkamer, maar de gangen zijn groot genoeg om met zijn elven in te eten. Er staat een tafel en er staan genoeg stoelen. Je moet dan alleen niet naar de wc willen”, lacht Beneder. Twee keer per jaar geven ze een groot huisfeest, waar zo’n tweehonderd studenten op af komen. Is het een huisfeest, of eerder een gangfeest? Beneder, “Ja het is wel allemaal op de gangen, de kamerdeuren gaan allemaal op slot op zo’n avond, anders weet je zeker dat je in een ravage slaapt. Elk feest wordt in een nieuw thema gegoten en iedereen wordt dan ook geacht in stijl te komen. Het laatste thema was 'het Ziekenhuis'. Er komen veel vrienden en er gaat een hoop bier door op zo’n feest. Het laatste huisfeest hadden we een paar auto’s met bier gevuld. De feesten worden meestal geregeld door de jongstejaarsen in huis. Zij regelen de drank en het thema, maar met het op en afbouwen helpt iedereen eigenlijk wel.” “We hebben best wel wat rituelen, de belangrijkste is dat je altijd bier openmaakt met een spatel, dat is al jaren traditie. Als je dat niet doet mag je geen bier, dus dat is meteen het eerste wat je leert hier in huis. Een rare en best irritante gewoonte is dat er altijd geplastificeerde songteksten aan de douchedeur hangen, dat zorgt af en toe echt voor herrie. En het gebeurt niet vaak meer, maar na het stappen werd altijd de deksel van de prullenbak naar beneden van de trap gegooid. We hebben een stalen open trap, dus daar kon je het huis wel wakker mee krijgen,” lacht Beneder. Dat het een actief huis is wordt wel duidelijk als Beneder vertelt dat naast alle gezamenlijke activiteiten, rituelen én de huishyves (verwerhuis.hyves.nl), de meeste bewoners ook nog lid zijn bij een vereniging. “Er wonen drie ESC-ers, twee leden van Doppio, een paar leden van Don Quishoot en de andere bewoners zijn allemaal wel actief bij hun studieverenigingen. Dat is wel heel leuk, iedereen heeft ook echt zijn eigen ding,” aldus Beneder. De schoonmaakbeurten worden volgens Beneder gedaan door middel van sociale controle. “We hebben geen op straffe van. Ja, dat kan ervoor zorgen dat het wel eens smerig is. Maar echt ranzig wordt het niet hoor, het scheelt sowieso al dat we allemaal een eigen keuken hebben, dat is vaak het ranzigst in een huis. Ach, het rooster is maar voor één gang, waarbij je eens in de twee weken een taak hebt.” Per verdieping zijn er dan wel twee douches en drie toiletten. “Binnen is het niet echt groot, boven daarentegen is een groot dakterras. Dat is vooral zomers heerlijk. Er staan altijd wat tuinstoelen en we barbecuen vaak. Af en toe maken we een kampvuur, komen de gitaren naar boven en wordt er lekker meegezongen,” aldus Beneder. Ondanks dat de buurt niet goed te boek staat hebben ze weinig overlast. Beneder; “Er is af en toe wel eens een zwerver in het bushokje beneden en ja er staan ook wel eens rare types, maar daar fiets je dan maar met een grote boog omheen. Hoe lang het huis precies bestaat weet Beneder niet. “Het huis is tien jaar geleden afgebrand door een kortsluiting geloof ik. Daarna is het weer opnieuw opgebouwd, ik weet niet hoe lang het er daarvoor al stond, maar het was ook zeker een tijd daarvoor al een groot studentenhuis.” Volgens Beneder hebben vooral de verdiepingen veel contact met elkaar. “Met de verdieping eet je ook, 22 man is net iets te veel. Stappen doen we tegenwoordig wel minder vaak met heel het huis. De meeste bewoners zijn wat verder in de studie en dus moeten de meeste serieuzer aan het werk en is er minder tijd voor stappen.” Beneder vertelt verder, “ondanks het grote aantal afstudeerders is het nooit rustig in huis hoor, overal klinkt altijd muziek. Er zijn een aantal bewoners die gitaar spelen, maar de stereo’s doen het ook goed.” Op de vraag hoe de afstudeerders dat dan doen, moet Beneder lachen. “Het is erg gezellig, maar het klopt: studeren is wel lastig thuis. Ik moet daar echt voor naar de Hal van de TU/e.” ]]> Wonen Thu, 07 May 2009 15:25:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-de-boschdijk/ Wie op een zomerse dag over de Boschdijk rijdt, maakt kans de bewoners van... Feiten en cijfers:
Naam: De Boschdijk
Straat: De Boschdijk
Aantal bewoners: 8 (vier heren, vier dames)
Studentenhuis sinds: zeker 18 jaar
Vereniging: Niet
Auto’s voor de deur: twee In de keuken van het huis, dat eigenlijk meer wegheeft van een appartementencomplex, is Anne Michielsen bezig met de voorbereidingen voor het eten. Zij is een van de acht bewoners van huize De Boschdijk. Tegen zessen zit ik met vier bewoners van het huis aan tafel. De bewoners - vier van de TU/e, drie van de Fontys en een van de Design Academy - hebben een actief leven. Geen wonder dat niet iedereen mee-eet. Uiteraard zijn de aanwezigen niet te beroerd om het een en ander over hun huis te vertellen. Hoewel het hier om een woning van woningcorporatie Trudo gaat, mogen de studenten zelf nieuwkomers uitkiezen op een kijkavond. “We kiezen nieuwe bewoners vooral op spontaniteit”, vertelt Anne. Na enige discussie komt er nog een beter criterium bij ze op. “Je moet je kamerdeur open houden. Dit bevordert de gezelligheid en het is hartstikke leuk als iedereen zo bij elkaar kan binnenlopen.” Sanne Barthels, studente aan de Design Academy, en Anne Michielsen, studente aan de TU/e, vertellen mij tijdens een rondgang door het huis in wat meer detail over wat hier zoal gebeurt. Dit huis is gezegend met een oversized woonkamer. Eyecatcher is de enorme bar die in de woonkamer staat. Anne: “We hebben ieder jaar een huisfeest. De woonkamer biedt plaats aan de 80 tot 120 man die op het huisfeest afkomen. Dit jaar is het thema ‘onder water’.” Je zou verwachten dat met zo’n bar de feestvierders worden voorzien van gekoeld gerstenat van de tap. Bij een huisfeest wordt de bar echter een deejaybooth. “Ja, dat klopt, dat betekent geen bier van de tap. Maar we hebben een deal met de C1000 aan de overkant. Tot vlak voor het feest staat daar een rolcontainer vol kratjes bier in de koeling. Deze kan dan zo naar binnen worden gereden, en na afloop kunnen de volle en lege kratjes gewoon weer worden ingeleverd.” Sanne: “We zijn nu druk bezig met de voorbereidingen; het huis zal worden aangekleed met vissen, netten, watereffecten en wij zullen in onderzeese outfit gekleed gaan, inclusief snorkel.” De plannen van de bewoners waren ongelogen, kon schrijver dezes met eigen ogen waarnemen. Het huisfeest vond de week na mijn bezoek plaats, en ook ik heb van de uitnodiging gebruik gemaakt en ben er een biertje gaan drinken. De woonkamer had wel wat weg van een diepzeeaquarium. Alex Roth, een van de bewoners vertelt: “We leggen ieder eerst honderd euro in om alle inkopen te doen en de deejay te betalen. De gasten betalen eenmalig acht euro en daarvoor kunnen ze heel de avond bier,fris,wijn en red bull drinken. De deejay hebben we via via geregeld en die blijft tot drie uur draaien.” Uiteindelijk duurde het huisfeest tot een uurtje of zes. Wat verder opvalt in het huis, is dat het erg schoon is. Over het onderhoud hebben de bewoners niets te klagen. Sanne: “De huisbaas is woningcorportie Trudo. Ze onderhouden de boel erg goed. Nadeel is wel, dat ze zeuren als er niet opgeruimd is.” Ook de naastliggende panden zijn van dezelfde opzet en herbergen studenten. Anne: “Er is niet zo heel veel contact met de buren. Ze zijn wel uitgenodigd voor het huisfeest natuurlijk!” Ook hier gebeuren wel eens gekke dingen. Anne: “Toen twee huisgenoten en een vriend eens van Stratum kwamen, hadden ze bedacht een rode loper te gaan verven. Er stonden namelijk nog restjes verf van het kamerschilderwerk van verschillende bewoners. Dus zij begonnen buiten de tegels te verven. Ook de betonnen gevelpilaren kregen een mooi kleurtje. Na een klein uur schilderen, sloeg de ontnuchtering toe en kwam het inzicht dat het toch eigenlijk niet kon. Dus ’s nachts hebben ze de verf er nog af geprobeerd te poeten. ’s Ochtends bleek dat dit niet afdoende was en uiteindelijk is een van de vaders met een hogedrukspuit langsgekomen om de boel schoon te maken.” De zomer is een mooi jaargetijde, ook voor de bewoners van De Boschdijk. Sanne vertelt: “Wanneer we zomers barbecueën is dat aan de voorzijde van het huis. Dit omdat we ’s avonds geen zon in de achtertuin hebben. Dan worden banken, stoelen en tafels aan de straatkant gezet om heerlijk in het zonnetje van de bbq te kunnen genieten, uiteraard met zicht op de drukke Boschdijk.”
  ]]> Wonen Mon, 20 Apr 2009 09:51:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-konings-huysch-montagne/ Een corpshuis boven een friettent. Wie bij deze combi meteen allerlei... Feiten en cijfers
Naam: Konings Huysch Montagne
Straat: Willem de Zwijgerstraat
Aantal bewoners: acht
Vereniging: ESC Al van verre is het Konings Huysch te zien. Aan de voorgevel van het statige pand hangen zelfgekluste letters, die de naam Montagne spellen. "Lang geleden opgehangen", vertellen de heren. De snackbar Montagne die onder hun huis zich ophoudt heeft zijn naam zelfs afgekeken van het studentenhuis, zeggen ze althans. Op de voordeur prijken fier de huiskleuren geel en groen, en er ligt zelfs een heuse KH tegel voor de deur. Eenmaal binnen is het eerste dat opvalt de goede staat van het pand. Alles lijkt nieuw. Beter gezegd, alles ís nieuw. "Het is voor ons ook nog even wennen, zo steriel", vertellen Timo, Gerrit en Maarten over hun pas verbouwde stulpje. Het huis bestaat uit twee identieke verdiepingen. En waar zich op de eerste etage de smalle woonkamer bevindt, zit op de tweede etage de keuken. Douchen gebeurt helemaal op de begane grond bij de voordeur. Daar schittert een nieuwe douchecel met ingebouwde radio - die aanspringt wanneer je de deur open doet. Anderhalf jaar geleden begon de grote verbouwing. Toen werd het flink tijd om alle gemeenschappelijke ruimtes eens aan te pakken, ook met het oog op de brandveiligheid - hierover later meer. Drie weken zou het duren, kondigde de huisbaas aan. Een jaar later zaten de heren nog steeds met opengebroken keuken en woonkamer. "De huisbaas heeft goede bedoelingen hoor. Het ging alleen een beetje langzaam", aldus Gerrit. Gelukkig is alles nu achter de rug en levert de verbouwing ook voordelen op. Er is nu bijvoorbeeld een heus bierkratten/stofzuiger hok. Timo vertelt: "De enige reden dat we dat hok hebben, is dat er van de brandweer in die hoek de ramen dichtgemetseld moesten worden om eventueel overslaande brand tegen te gaan. Toen hebben ze er maar een muur met een deur ingezet. Probleem opgelost." Die brandweer gooit wel vaker roet in het eten. Zo hebben ze een keer de hele bovenverdieping afgesloten en verzegeld omdat er geen vluchtroute was. Hierbij werd huiskat Jean Cloot III bijna opgesloten op de fatale verdieping. "Met een hoop heisa en politie kwamen ze ineens binnen om de boel af te sluiten", vertelt Timo. Dat de brandweer een hoop heisa kan maken bleek ook uit een van ietwat uit de hand gelopen barbecues op het dak(terras). Gerrit: "De barbecue in kwestie bestond uit een grote ton en daar hadden we iets teveel rotzooi ingegooid. De brandweerkazerne zit hier iets verderop. Toen ze rook en vlammen van ons dak zagen komen rukten ze met drie auto’s uit. Ook toen we ze gebaarden dat het niet nodig was kwamen ze de trap op met al hun materieel. Dat materieel moesten ze ook weer af doen, anders konden ze niet eens door het trapgat." De brandweer is dus niet de beste vriend van het Konings Huysch maar verder is goed toeven volgens de heren. Op de vraag of het een dispuutshuis betreft moeten de heren wat lachen. Timo: "Officieel zijn we geen dispuut, hoewel we binnen de vereniging wel alle voordelen van een dispuut hebben. Het enige dat eigenlijk ontbreekt is dat we geen schildje aan de muur hebben hangen in de sociëteit. Maar het is een beetje een sport geworden om die niet te krijgen. Als ze ons vragen waarom we geen officieel dispuut willen worden, stellen we gewoon de wedervraag: 'Waarom wel?'". "Wel de baten en niet de lasten dus", lacht Maarten. En wie is die mysterieuze man met baard, hoed en pijp die je overal geportretteerd in huis tegenkomt? "Dat is Karl Heinz." Legt Timo uit. "We dragen de naam Montagne. Berg dus, en die man ziet er uit alsof hij uit de bergen komt. We hebben hem dezelfde initialen gegeven als ons huis en elke keer als we ergens zo’n schilderijtje tegenkomen, gaat hij mee naar huis. Blijkbaar was ‘man met hoed en baard’ een dankbaar onderwerp om te schilderen vroeger." ]]> Wonen Mon, 30 Mar 2009 14:02:00 +0200 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-de-ranzige-raaf/ Een heerlijk lentezonnetje breekt door wanneer Shift040 een bezoek brengt aan... Feiten en cijfers:
Naam huis: De Ranzige Raaf
Straat: Kleine Bleekstraat
Aantal bewoners: 5
Vereniging: SSRE (dispuut Astarte)
Auto’s voor de deur: 2 (Opel Astra van Boris en de Alfa 146 van René) “Sinds 1989 is dit een dispuutshuis”, vertelt Michiel Dekker, Premier van het dispuut. Hun ‘prachtige’ tempel, in de Kleine Bleekstraat net buiten het centrum, draagt de naam 'De Ranzige Raaf'. Niet alleen doet het pand haar naam goed eer aan, maar ook is het duidelijk zichtbaar dat dit huis al twintig jaar door studenten wordt afgeleefd: “Als ik tegen m’n muur tik, valt het stucwerk er zo vanaf”, vertelt Michiel, duidend op een hoopje gruis onder zijn bureau. Wordt dit pand dan niet onderhouden? René de Hoon, dispuutslid ‘in opleiding’ bij Astarte: “Onze huisbaas heet Adje. Overigens niet dé Adje hoor. En zo af en toe stuurt hij hier zijn klusjesman langs, die ook Adje heet. Die man is bijzonder creatief. Zo heeft hij de spoelbak van ons toilet gerepareerd met de standaard van een van de talrijke fietsen uit onze tuin.” De laatste keer dat ‘Adje de kluspauper’ langs kwam, was het voor de voordeur. Michiel: “Een van de leden lag te slapen op de benedenverdieping toen ineens een paar mannen de voordeur eruit trapten. Hij schrok zich natuurlijk helemaal kapot. Het bleken vandalen te zijn, die ook spiegels en ruitenwissers van auto’s hadden gemolesteerd.” Maarten: “Toen ik de volgende morgen beneden kwam stond er een vreemde man aan onze voordeur te klussen. Dat bleek dus Adje te zijn.” Maar de heren zijn ook niet te beroerd om zelf te klussen. Maarten Bensink, lid van Astarte, licht zijn klusvaardigheden graag toe: “Bij de dispuutsontgroening hoort ook een klusopdracht. Mijn jaar heeft bijvoorbeeld een prachtige barbecue gemetseld. Michiels jaar heeft een paar schitterende metalen barkrukken gemaakt, en een tafel. En René heeft net een mooie champagnekist opgeleverd.” Zo heeft de ontgroening dus nog een praktische kant voor de heren. Maarten: “We steken ook wel de handen uit de mouwen buiten de ontgroening om. Zo hebben we onze vaatwasser al meermaals gerepareerd met Ducktape en werd een verstopping eigenhandig opgelost.” Michiel valt hier in: “Dat was nog een levensgevaarlijke klus. Eén van de leden moest ons plat dak op - dat daar beslist niet voor bedoeld is - om daar de afvoer van de gootsteen boven te vinden. Er bleek uiteindelijk een graspol tegenaan gegroeid te zijn.” Wonen in dit huis blijkt overigens niet zonder gevaren. Michiel: “Een paar jaar geleden is een bewoner hier voor de deur neergestoken. Na het stappen op Stratumseind liep hij hier een groepje jongens tegen het lijf die gewapend waren. Hij is toen bloedend het huis komen binnenstrompelen. Maar hij heeft het wel overleefd.” Maarten kan nog wel wat opsommen: “We hebben hier ook wel eens af en toe een brandje. Onze prachtige barbecue zit namelijk wat dicht op de struiken van de buurman. Maar het gaat tot nu toe nog redelijk goed.” De tuin heeft nog wel meer opmerkelijks aan zich. Zo is deze niet alleen voorzien van een barbecue, maar ook van een heuse bar. Michiel: “Ook zelf geklust. Het was eerst een fietsenhok, maar wij hebben hier meer aan een goede bar natuurlijk. Toen hebben we van de deur van het fietsenhok ons huidige barblad gemaakt en er een tap in geplaatst.” Naast de tap verbergt de bodem ook nog een schat aan geschiedenis. Michiel vertelt: “We wilden het gras uit de tuin hebben, want niemand hield dat bij. We hebben de tuin toen beklinkerd en om de grond op te hogen hebben we oude fietswrakken gebruikt. Er liggen er hier dus wel een paar onder de tegels.” Waar die fietsen dan vandaan komen laat zich raden: “Op weg van de sociëteit van SSRE naar hier komen we langs het station. En ’s avonds stikt het van de fietsverkopers die hun waar tegen ramsjprijzen weg doen.” Hoe staat het hier eigenlijk met de dames, heren? Maarten: “Ik heb een vriendin en de rest scharrelt her en der wat af. Maar we zijn ook geen herendispuut, we zijn gemengd.” Michiel vult aan: “De laatste vrouw is er echter in 2007 weer uitgegaan, dus we zitten even zonder. Maar ook dames zijn natuurlijk welkom”, aldus een vrouwvriendelijke Premier. Overigens is ‘Astarte’ de godin van de nacht en de liefde. Heren? “Ja, daar voldoen we nu dus niet helemaal aan inderdaad. Maar nogmaals: Roy scharrelt wel eens wat en Boris heeft iemand uit Zweden. Zij is laatst hier geweest en zij bracht hem toen een iPod mee. Nu gaat hij daar naartoe met een iPhone. Een ‘relatie’ tegen betaling dus. Wij kijken uit naar het volgende, wellicht een laptop?” Fauna is er nauwelijks bij De Ranzige Raaf. Dieren zijn al een poosje weg bij het dispuut. Michiel: “We hadden eerst een kat, maar die is niet meer.” René vult aan: “We hebben we regelmatig de kat van de buurman die hier op de bar komt zitten en die we dan weer moeten wegjagen.” Maarten: “Maar de buurman zelf komt hier ook graag aan de tap hangen, da’s een goeie vent. We hebben dus wel heel erg goede banden met onze buren.” ]]> Wonen Fri, 20 Mar 2009 12:14:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-delta-pappa/ Aan het Hertog Hendrik van Brabantplein ligt onopvallend het Delta Pappa huis.... Feiten en cijfers:
Naam: Delta Pappa
Straat: Hertog Hendrik van Brabantplein
Aantal bewoners: 12 (9 man, 3 vrouw)
Studentenhuis sinds: minstens 20 jaar
Vereniging: geen
Auto’s voor de deur: geen Huize Delta Pappa heeft zijn huidige naam nu zo’n 13 jaar, maar is al meer dan twintig jaar een studentenhuis. Oorspronkelijk heette het huis Pappa Delta, naar de postcode PD en het militaire alfabet. Toen het huis omgeturnd werd van mannenhuis naar vrouwenhuis veranderde de naam naar Delta Mamma. Tenslotte, toen de huidige huisbaas het overnam en er weer een herenhuis van maakte, werd het Delta Pappa. De huisbaas werd later minder strikt in keuze van het geslacht van nieuwe huisbewoners, zodat er nu ook vrouwen in het huis wonen. Al verraadt de voorkant van het huis niet dat het huis een studentenhuis is, zodra je binnenstapt en de kast met postvakjes ziet, weet je weer zeker dat je er in een bent. Het huis, getypeerd door smalle gangetjes en mooie ruime kamers, is met zijn ligging op een steenworp afstand van Stratumseind zeker geen slechte.
Naast ruime slaapkamers voor alle bewoners heeft het huis een eetkamer, keuken op de begane grond en tweede verdieping en een mooie badkamer. Ook heeft het huis een tuin, compleet met fietsenkerkhof. Joost, die nu zo’n half jaar in het huis woont, maar daarvoor al geruime tijd in het huis te gast was, vertelt: "In de zomer wordt de tuin altijd opgeruimd, zodat we er gezellig kunnen zitten. We willen hier ook nog wel eens barbecueën."
Tijdens de rondleiding valt een vreemd trappetje naar een klein raampje op. Het blijkt de vluchtroute te zijn, via het raam komen ze bij een dak met trap naar de achtertuin. De bovenste verdieping van het huis, de derde, is opvallend warm. Harm Knoops, de huisoudste (4,5 jaar bewoner), beaamt dat: "De warmte stijgt hier duidelijk op. Mijn bovenbewoner zegt altijd dat hij vloerverwarming heeft wanneer ik er ben.” Zoals elk goed studentenhuis zijn er ook hier wel eens problemen geweest. Harm: "We hebben een doorgeroeste radiatorbuis gehad, toen liep het water mijn kamer in. De lekkage werd toen redelijk snel gestopt, maar we hadden een half jaar geen verwarming. Gelukkig was het toen zomer." Ook heeft het huis eens een week zonder gas en elektra gezeten, omdat de huisbaas de rekening niet had betaald. "We hadden de dochter van de huisbaas al diverse keren gebeld dat we aanmaningen kregen, maar uiteindelijk kwamen er toch mensen de boel afsluiten. We hebben toen ook alle koelkasten leeggemaakt, want die werkten ook niet meer. Het stonk goed en de meeste bewoners vluchtten het huis uit. Maar uiteindelijk is alles weer goed gekomen," vertelt Joost Raaijmakers, die toen net in het huis woonde. De bewoners, op drie na studenten van de TU/e, houden ervan elkaar te plagen. Zo is huisoudste Harm wel eens opgesloten in zijn kamer omdat hij te lam was om zijn bed uit te komen om de voordeur open te doen. Harm: "Maar mijn kamer heeft twee deuren, dus toen ik via de andere deur naar buiten ging en bij mijn deur kwam, zag ik dat ze bierkratten onder de klink hadden gezet en de deur met wc papier hadden versierd." Ook hebben ze eens, toen ze na het kerstdiner op stratum waren, een kerstboom van daar meegenomen naar huis om een zieke huisbewoner wat sfeer te geven. Robert Oosterhof, die drie jaar in het huis woont en Biomedische Technologie studeert, lacht: “De hele gang lag vol dennennaalden.” De enige activiteit die de bewoners echt gezamenlijk doen is het jaarlijkse kerstdiner, waarbij ook oud-bewoners worden uitgenodigd. Elk jaar wordt daar ook een mooie foto collage van gemaakt, die in de eetkamer komt te hangen. Daarboven is een begin van een bewoners-fotogalerij, maar vele bewoners ontbreken nog. Verder zijn het meer groepjes die af en toe activiteiten samen doen. Stappen gaat meestal ook in groepjes, al komen ze elkaar geregeld tegen tijdens het kroegenlopen. Ook willen de bewoners nogal eens een spelletjes spelen samen. Populair is het Shithead-kaartspel, waarbij de verliezer voor onbepaalde periode de titel poephoofd mag dragen, die ook op de eetlijst komt te staan. Joost is meestal degene die de titel draagt. Hij draagt op de foto ook trots het echte huisattribuut: een Delta Pappa schort. Tenslotte heeft het huis ook de traditie dat vakantiegangers een ansichtkaart moeten sturen met zoveel mogelijk vrouwelijk bloot, om in de gangen op te kunnen hangen. Een groot succes lijkt dat nog niet, gezien de geringe hoeveelheid kaarten. En niet iedereen houdt zich er trouw aan: tussen al het vrouwelijk bloot prijkt ook een kaartje met daarop George W. Bush.]]> Wonen Mon, 09 Mar 2009 13:56:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-het-tunahuis/ Sinds 1971 heeft de Tuna Ciudad de Luz - ofwel de Tuna van de Lichtstad - een... Feiten en cijfers:
Naam: Tunahuis
Straat: Aalsterweg
Aantal bewoners: vijf heren, drie dames
Studentenhuis sinds: 38 jaar
Vereniging: Tuna Ciudad de Luz
Auto’s voor de deur: één (buiten gebruik) Een in elkaar geknutselde stierenkop kijkt boos op je neer wanneer de deur van één van de kamers opengaat. "Deze krijgen eerstejaars op als ze het nummer Torerro niet goed kunnen spelen," vertelt Guy Dubois, student Technische Innovatiewetenschappen TU/e, bij de start van de rondleiding - in zijn kamer. "Deze kamer is erg populair vanwege de Wii-gameconsole die er staat", vervolgt Dubois. Van de acht studenten nu in het Tunahuis wonen, zijn er drie ook daadwerkelijk lid van de Tuna en mogen zich dus tuno noemen. Voor wie onbekend is met tuno's en tuna's: een tuna is een groep studenten die Spaanse liederen speelt  en er bij voorkeur vaak op uittrekt naar andere steden met tuna's. In Spanje is het een eeuwenoude traditie en heeft zowat elke universiteit één of meer tuna's, maar in Nederland is het relatief nieuw. De Eindhovense Tuna is min of meer als een grap ontstaan, in 1964. In de eerste generatie van het Tunahuis aan de Aalsterweg zaten er zeven tuno’s in het huis en een vrouw. Na een serenade aan haar raam trouwde ze met de tuno in kwestie, zo gaat het verhaal. Het huis wordt tegenwoordig voornamelijk gebruikt als borrelhuis om vervolgens naar café de Peapod - ook aan de Aalsterweg - te gaan om te repeteren. In de keuken annex woonkamer treffen we huisgenoten meer aan. Enthousiast vertellen ze over het kerstdiner dat ieder jaar gehouden wordt in het Tunahuis. "Dit jaar zijn we daarna met z’n allen naar de stad gegaan, het was echt te gek," verteld Karel Sormani (student Bouwkunde TU/e, maar geen tuno). Ook het huisfeest wordt goed bezocht. Eens in de twee jaar wordt er samen met de buren een flink feest gegeven. Buurtbewoners worden ingelicht en komen in de late uurtjes nog langs. Een kijkje in de kelder wijst uit dat er flink veel mensen over de vloer komen: er ligt een dikke stapel matrassen. Ergens onderop is het Tuna-archief te vinden, en een etalagepop in Tunatenue die dienst doet als bewaker tijdens het huisfeest. "Je moet hier wel gewend zijn dat je af en toe maffe Spanjaarden in de woonkamer vind," vertelt Sormani. Hij is geen tuno, maar vindt het een prima huis. Trots laat hij de droger zien en de nieuwe frietpan. Op de vraag of er nog vreemde diersoorten in huis rondlopen word volmondig geantwoord dat er geen vreemde dieren, maar wel een huismuis aanwezig is. Om in te gaan op het voorstel van de buren om een Shetlandpony in huis te nemen vonden ze wel erg ver gaan. Om toch het idee van een huisdier te kweken hebben ze de huismuis omgedoopt tot tijdelijk huisdier. Tijdelijk, het is immers niet zeker wanneer hij in een muizenval belandt. Drie vrouwen in een huis van een mannenvereniging (een tuno is een man, alhoewel Eindhoven ook - zeer onorthodox - een Tuniña kent, met zingende dames),  hoe bevalt de mannen dat? De mannen vertellen dat ze het fijn vinden dat er een aantal vrouwen in het huis wonen. Casper Beijst (student Technische Natuurkunde, TU/e) vertelt: "We hebben een schoonmaakrooster met roze highlights. Dat zet ons zeker aan tot schoonmaken. Wij zijn gevoelig voor roze." Het enige wat in dit studentenhuis lijkt te ontbreken, is het bier. Hoewel, er wordt er snel eentje uit de koelkast getoverd. "Dit is wel de laatste,", vertelt Guy. Misschien dat het toch tijd wordt om de bierkoelkast te vullen. ]]> Wonen Mon, 16 Feb 2009 16:39:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-zjem-confiture/ Zjem & Confiture, een combi van twee huizen met ertussen een binnenplaats,... Feiten en cijfers:
Naam: Zjem & Confiture
Straat: Gagelstraat
Aantal bewoners: 15 (negen heren, zes dames)
Studentenhuis sinds: zeker 27 jaar
Vereniging: Niet
Auto’s voor de deur: vier Het lijkt onmogelijk je te vervelen op Huize Zjem & Confiture. Op de huisbeamer worden films gekeken, onder de televisie staat een PlayStation 2 geïnstalleerd en de kast staan vol gezelschapsspellen. Bijzonder enthousiast zijn de bewoners over hun eigen versie van het MB-spel ‘Wie is het?’. Elke huisgenoot - en ook een aantal oud-huisgenoten - zijn vertegenwoordigd in het spel. Om te winnen moet je wel op de hoogte zijn van de laatste roddels, want vragen als 'Heeft deze persoon wel eens bij een andere huisgenoot in bed gelegen?' of 'Heeft deze persoon wel eens in de huiskamer gekotst?' behoren tot het standaardrepertoire. De geschiedenis van het huis wordt uit de doeken gedaan door bewoners Freek en Tess. Huisoudste Freek Dielissen, student Werktuigbouwkunde aan de TU/e, vertelt: “Eerst was er alleen het voorhuis, dat de naam Zjem droeg. Later is daar ook het achterhuis bij gekomen. Het werd omgedoopt tot ‘Confiture’, omdat in het achterhuis grotere kamers zitten.” De leeftijd van het huis wordt geschat op zeker 27 jaar. “Dit jaar staat het 28ste huisfeest op de agenda”, zegt Tess Landsman, tweedejaars Bouwkundestudente aan de TU/e. “We doen ontzettend veel samen; eten, studeren, borrelen, uitgaan, spelletjes spelen en films kijken.”, zegt Tess. “Buiten dat, hebben we ieder jaar ons kerstdiner, huisfeest en borrelen we in de kelder.”, aldus Freek. Helaas zijn niet alle tradities in het huis voor andermans oren bestemd. Zo willen Freek en Tess niet veel loslaten over de seksueel getinte huisontgroening, die ieder jaar plaats vindt tijdens het kerstdiner. Ook de kelder die overstroomt van de door de bewoners genuttigde flessen sterke drank is iets voor ingewijden. Over het jaarlijkse huisfeest kan het duo echter ellenlang vertellen. “We pakken het huisfeest ieder jaar groots aan, met deejay, tap en zelfs sponsoring proberen we er iets speciaals van te maken”, zegt Freek. Tess vult aan: “De weken voor het huisfeest zijn we allemaal druk bezig met klussen, de muren worden geverfd en de patio’s en de binnenplaats krijgen een overdekking.” “Op de avond van het huisfeest drinken we eerst wat met de buurtbewoners en onze ouders, deze sturen we naar huis voordat iedereen – het huisfeest trekt doorgaans meer dan driehonderd bezoekers - bezopen is.” “Ik doe altijd mijn kamerdeur op slot tijdens het huisfeest.”, voegt Freek toe, “Anders weet je zeker dat er aan het eind van de avond een stelletje in je bed ligt.” In 2005 werd op last van de brandweer de borrelkelder gesloten. Toch gaat tijdens de rondleiding de deur van de kelder open. Dit is het domein van borrelgenootschap Yamani. Nieuwe bewoners kunnen lid worden van dit genootschap door een fles drank mee te nemen die nog in de collectie ontbreekt. “De traditie is wel een beetje verwaterd”, geeft Freek toe, “ Er wordt lang niet meer elke week geborreld.” Maar dat er nog steeds spannende avonden worden beleefd, is wel op te maken uit het commentaar van Freek: “Wat gebeurt in de kelder, blijft in de kelder.” Daar waar des zomers menig studentenhuis leegstroomt, is er op Huize Zjem en Confiture altijd wel wat te beleven. Zo werd afgelopen zomer op de binnenplaats een opblaasbaar zwembad geïnstalleerd. Het tosti-ijzer werd gebruikt als verwarmingselement, de televisie werd buiten neergezet en met een drankje in de hand kon men tot diep in de nacht chillen in het zelf geïmproviseerde zwembad. Huisdieren ontbreken op dit huis. Hoewel, ooit was er een huiskip. Een van de bewoners had een kip gevonden op het TU/e-terrein. Het beestje werd in de patio gezet en er werd een kooitje voor hem gebouwd. “In de hoop dat hij eieren ging leggen, gaven we hem van alles te eten.” Macaroni, maïs en kip kreeg hij dagelijkse voorgeschoteld. “Ook nadat we een kunstgrasmat hadden aangelegd wilde hij geen eieren leggen. Omdat het wel erg zielig was voor de kip, hebben we hem aan iemand uit de buurt gegeven die een kippenhok bezat”, vertelt Freek. Het bier wordt hier gewoon door de Appie bezorgd. Volgens de bewoners geen luiheid, maar puur praktisch gemak. “Zelf vergeet je altijd de lege kratten in te leveren en nu nemen ze die gewoon mee terug.” Een nadeel echter is dat deze bestelling de inhoud van de bierkoelkast overstijgt. Een deel van de voorraad werd, ten spijt van de studenten, eens van de binnenplaats ontvreemd door een stel dranklustige zwervers.
  ]]> Wonen Thu, 05 Feb 2009 09:00:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-de-boutenslaan/ De Boutenslaan is een zeer net studentenhuis met een korte geschiedenis. Een... Feiten en cijfers:
Naam: Boutenslaan
Straat: Boutenslaan, in Gestel
Aantal bewoners: Vier dames, huiskat en -duif
Studentenhuis sinds: 23 november 2007
Vereniging: vanaf maart 2009 volledig E.S.C
Huisspecialiteit: Spinazietaart
Vervoersmiddelen: Range Rover, Mini en 'koektrommel' “Welkom in het meest corporale burgerlijke sekspaleis!” Huisbewoonster Stefanie Doors (Pabo Fontys) laat me binnen. Ruth van de Poel (Pabo Fontys) begint te schreeuwen: “Steef, nu komt het mooiste stuk van de Titanic!” Het is hier een kippenhok, “iedereen is net terug van stage,” aldus derde huisbewoonster Britt Lemmen (Kinderopvang ROC). “Waarom ons huis burgerlijk is?” Doors: “Dat hebben anderen ervan gemaakt, omdat we zo’n riante woonruimte hebben.” Van de Poel valt in de rede, “Het klopt ook wel, kijk maar om je heen, we hebben een vitrine kast met servies, kaarsjes aan, het is schoon en nieuw, de kransen van kerst hangen nog en er zijn geen loslopende scharrels.” Maar wel een seksparadijs? Ja, dat is hier onderwerp van de dag, lachen de meiden. “Ons huis is voor geselecteerden die al verder zijn in hun studie. Meiden die het drukke studentenleven al een beetje gehad hebben, maar niet suf zijn,” verteld Doors. Drie van de vier dames zijn lid bij het Eindhovens Studenten Corps, niet ontoevallig ook alle drie van meisjesdispuut IkNoria. Wilma Compagner (Biomedische Technologie TU/e) gaat over een maandje verhuizen. Dan komt er een vierde lid bij. “We willen het huis vanaf dan graag gebruiken als doorschuifoptie voor de oude lullen van IkNoria.” Ze zijn trots op hun huis, een 'echt vriendinnenhuis', volgens de dames. “Ook zijn we ontzettend blij met Charlie de huiskat,” zegt Lemmen op sarcastische toon. “Vlooienplaag, en hij was zelfs even gestrest. We hebben een paar weken lang met aluminium folie en mandarijnenschillen op de banken gezeten, tegen het pissen.” Compagner voegt er aan toe dat ze een huisduif heeft, in de vensterbank. “Heel smerig, maar niemand weet wat ik er tegen kan doen.” “Maar alle luxe is hier aanwezig hoor", gaat Van de Poel verder. "We hebben een prachtige douche, met radio, alle machines die je maar kan bedenken én de kamers zijn pas vanaf achttien vierkante meter.” 'Top of the bill' is de eigen parkeerplek, mét Range Rover, Mini en ‘koektrommel’, een Opel Agila. “Rare dingen die we meemaken hier? Een dakloze die voor het raam gedrukt kusjes geeft. En het brandalarm dat al een paar keer midden in de nacht af is gegaan. En dan besef je weer dat toch niet alles goed geregeld is; over vluchtwegen is niet echt nagedacht,” lacht Van de Poel. Tradities en gebruiken in het huis hebben ze nog niet, “dat komt nog wel, we zitten er pas sinds november 2007. De plannen staan wel voor een blind-date diner. Weet je wat het is, drie van ons hebben genoeg verenigingsactiviteiten. En het mooie is, op het dispuutshuis kunnen wij gewoon weglopen van de rommel, hier kan dat niet. Daarom houden we de activiteiten gewoon daar, wel zo makkelijk,” aldus Doors. “Het contact met de rest van de straat is nihil. Toch zijn deze huizen speciaal gebouwd om studenten in te huisvesten. Wij zijn de netste meiden volgens hen. Ze weten alleen niet dat er Breezersletjes in ons schuilen” lacht Lemmen. “Andere huizen hebben graffiti en een bar in de kamer, zelfs kratjes als stoel. We zijn dat echt wel gewend van andere huizen, we hebben zelf ook op een dispuutshuis gewoond, maar dat is nu gewoon klaar. Daarom is iedereen hierheen gekomen. We vinden dit nu ideaal.” “Elke week wordt er schoongemaakt, eten doen we zo vaak mogelijk samen. Soms is dat  wel lastig vanwege sport, vrienden en stage (vier van de drie lopen stage). Er wordt gewoon hard gewerkt in dit huis”, aldus Lemmen. "‘s Avonds is het rust, dan gaan we lekker film kijken, met wijn en kaasjes.” Van de Poel; “Dat is misschien nog wel het meest burgerlijk. Oh nee, we hebben ook schilderijen aan de muur”. Het blijft terugkomend onderwerp. “Ik snap niet dat we zo burgerlijk zijn. We moeten er niet meer over praten,” concludeert van de Poel.]]> Wonen Mon, 26 Jan 2009 09:40:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-huize-fuutilitas/ Huize Fuutilitas, gelegen in het lommerrijke Eindhovense Villapark, biedt de... Feiten en cijfers:
Naam: Huize Fuutilitas
Straat: Fuutlaan
Aantal bewoners: 7 (vier heren, drie dames)
Studentenhuis sinds: 13 mei 1965
Vereniging: nee, maar leden hebben wel de voorkeur
Vervoersmiddelen: Fuutilitas-fiets, een Porsche en een Panda Het is goed wonen in huize Fuutilitas, als je de drie bewoners die thuis zijn, Djurre Kleibeuker (student Vastgoed en Makelaardij Fontys) en Bart Albracht en Joep van Dun (Technische Bedrijfskunde TU/e) mag geloven. "Veel studentenverenigingen (ESC, Foreas, Don Quishoot, Dignitatus, Europese Week en Integrand) zitten hier bij elkaar, iedereen is welkom, dat maakt het een leuke mix. We zijn nu maar met z’n drieën thuis, omdat vijf van de zeven bewoners een bestuursfunctie in een vereniging vervullen", vertelt Djurre. En dat is geen toeval. Het huis heeft een voorkeur voor mensen die lid zijn van een club die nog niet in huis vertegenwoordigd is. "Ook moeten nieuwe bewoners er tegen kunnen dat ze, als ze nieuw in het huis komen, minimaal een jaar lang dagelijks twee steile trappen moeten beklimmen, en ook moeten ze geen claustrofobie hebben, want de zolderkamer voor de nieuwelingen is behoorlijk klein. Deze moeten ze ook delen met onze negende huisgenoot, een klopgeest.’’ En wie is dan de achtste huisgenoot? "Stef Stuntpiloot natuurlijk!" - het kinderspel komt geregeld ter tafel aan de Fuutlaan. "We doen veel leuke dingen met z’n allen samen. Zo organiseren we minimaal een keer per jaar een huisweekend, waarin we met alle huidige én oud-bewoners een weekendje weg gaan." Het Fuutilitas huisweekend heeft de (oud-)bewoners zo onder andere al in Tilburg, in de Efteling, op een hockeytoernooi en in Stockholm gebracht. En ook oud en nieuw wordt altijd samen gevierd. Speciaal voor deze huisweekendjes wordt kleding ontworpen. Een typisch huis-diner bestaat niet in Huize Fuutilitas, het ligt er maar net aan wie er kookt. Iedereen heeft zo zijn eigen specialiteit. "Die spinazie-schotel, die was altijd erg lekker, wat is daar eigenlijk mee gebeurd?" Een inside-joke: waarom kookt iedereen altijd hetzelfde? Omdat dan het boodschappenlijstje niet veranderd hoeft te worden natuurlijk. De bewoners zijn erg trots op "Ontspanningslokaal de Fuut", zoals ook op de foto is te zien. Helaas mag niet worden vermeld hoe het enorme bord Huize Fuutilitas heeft gevonden, wel mag worden gezegd er gelukkig al snel een vervangend bord hing. Bewoner Bart: "Gekke dingen die er de afgelopen jaren zijn gebeurd? Jehova’s getuigen die gebruik willen maken van onze elektriciteit bijvoorbeeld. Oud-bewoners die aan hun kinderen willen laten zien waar zij hun studententijd hebben beleeft. En buurjongetjes uit de wijk weten ons goed te vinden, we bekogelen elkaar met eieren. In het huis naast ons woonde een ouderwetse hospita, die alleen kamers verhuurde aan meisjes. Die meiden mochten geen vriendjes over de vloer hebben, dus die vriendjes lieten we altijd via ons dekterras naar binnen glippen. Helaas is de strenge hospita in 2007 overleden." Wat is nou een typisch weekend in Huize Fuutilitas? "In het weekend is bijna altijd iedereen thuis, en genieten we vooral van de vermoeiende week. Er wordt dan ook voornamelijk niet schoongemaakt, maar gewoon lekker gerelaxt." Een mooie traditie in Huize Fuutilitas vind je terug in de keuken, op de keukenkastjes. Djurre: "Hier heeft iedereen zijn eigen kastje. En het kastje wordt beplakt met krantenkoppen die we tegenkomen, en die op die persoon slaan. Als je het huis verlaat, worden alle stukjes samen met foto’s verwerkt tot een collage, die de oud-bewoner dan meekrijgt." En hoe is Huize Fuutilitas de recente zeer koude winter doorgekomen? "Eigenlijk helemaal niet zo goed, we hebben drie weken zonder verwarming gezeten. Een niet nader te noemen bewoner vond het slim om de verwarming te ontluchten, wat niet helemaal goed ging. Het resultaat? Buiten vroor het vijf graden, binnen stonden straalkacheltjes om alles enigszins warm te houden, met als resultaat dat de stoppen er regelmatig uitsprongen. We hebben nu dus een gehele nieuwe verwarmingsinstallaties, inclusief enorme tochtgaten en grote bollen pur-schuim in bijna alle muren." De pasta en maaltijdsalade roepen, tijd om Huize Fuutilitas te verlaten. De bewoners struikelen in de kelder nog over een hen onbekend kunstwerk - een jurkje op een betonnen sokkel. Hun oproep: "Zou degene die dit kunstwerk heeft gemaakt, zich willen melden? Wij zouden graag willen weten wat het voorstelt." ]]> Wonen Fri, 16 Jan 2009 11:58:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-de-koriander/ De kamers van studentenhuis De Koriander kon je vroeger per uur huren, toen het... Feiten en cijfers
Naam: De Koriander
Straat: hoek Korianderstraat en Mimosaplein
Aantal bewoners: 10
Vereniging: geen
Studentenhuis sinds: zo'n tien jaar
Auto's voor de deur: nul In een van de oude arbeidersbuurten van Eindhoven ligt op de hoek van de Korianderstraat en het Mimosaplein een studentenhuis dat, zo zeggen de bewoners zelf, dienst doet als 'buurtcentrum'. Officieel wonen er negen mannen en één vrouw, maar ze hebben ook een aantal “externe huisgenoten” die vaak in het huis te vinden zijn. Het huis doet al een jaar of tien dienst als studentenhuis. Ooit heette het Casa Pino, maar nu staat het in de volksmond bekend als 'de Koriander'. De buren waren - verbazingwekkend genoeg - blij dat het pand veranderde in een studentenhuis. Een tijd lang fungeerde de hoekwoning namelijk als hostel waar je een kamer per uur kon huren, met de nodige overlast door junks en prostituees tot gevolg. En daarvoor deed het pand dienst als slagerij. “Onder in de kelder stond een groot marmeren blad dat waarschijnlijk werd gebruikt om de karkassen in te snijden en uit te benen”, verteld Guus Alders, huisoudste. “Dat blad hebben we er uit gehaald en nu gebruiken we de kelder als opslagplaats.” Ik zit in de woonkamer van het huis samen met bewoners Guus, Chaim en huisvriend Sander. Op de koffietafel staat een grote waterpijp en op de achtergrond staat MTV aan, wat later verandert in Buitenhof. “Koffie?”, vraagt Chaim. “Graag”, antwoord ik, en ineens vallen de lichten en de tv uit. “Was dat koffiezetapparaat niet gemaakt?” vraagt Chaim aan Guus. “Nee, je moet hem op dat andere stopcontact aansluiten anders knallen de stoppen er uit”, luidt het antwoord. “We hebben ooit een huisgenote gehad die daar niet zo goed mee om kon gaan. Die kregen we niet aan haar verstand dat ze een van haar lampen niet kon aansluiten omdat de stoppen het dan begaven. Ze bleef het maar proberen tot we er gek van werden en de huisbaas belden. Haar is toen ook duidelijk gemaakt dat ze misschien maar beter ergens anders kon gaan wonen. Er was niet met haar te communiceren, ze praatte alleen maar met de televisie. Zo hebben we wel vaker vreemde huisgenoten gehad. Een van de jongens die hier gewoond heeft, viel vaak in slaap met zijn muziek op standje maximaal. De buurman trok het op een gegeven moment niet meer en heeft de huisbaas opgebeld om te vragen of hij de ruit kapot mocht gooien als hij er morgen zelf weer een nieuwe in zou zetten. En zo geschiedde. Die buurman is een hele relaxte gast maar ik kan me voorstellen dat je er gek van werd. Ook hebben we een keer een meisje gehad met een fout vriendje die na een ruzie de gaskranen opendraaide en de ruit van de woonkamer ingooide met een stenen kip. Maar er gebeuren hier ook genoeg leuke dingen hoor”, lacht Guus. “We hebben hier een keer met z’n drieën in een opblaaszwembadje in de woonkamer gezeten. Tv aan, biertje erbij. Dat was geloof ik wel een vreemd gezicht voor de buurtbewoners.” Hierna krijg ik een korte rondleiding door het huis waar de meerderheid van de bewoners bestaat uit studenten van de Design Academy Eindhoven (DAE). De bewoners zijn vrij om een nieuwe huisgenoot te kiezen als er een kamer leeg komt te staan. Daardoor is het huis langzaam veranderd in een overwegend DAE-studentikoos huis. De rondleiding wordt verzorgd door Chaim, die zelf Man & Communication doet aan de DAE. We starten in de kelder. “De betegeling is nog van de slagerij. Het is wel jammer dat het nu vol met zooi staat want het is best een relaxte ruimte. We hebben hier ooit al eens een pokerkamer van gemaakt en we overwegen nu om er misschien een atelier van te maken.” Hierna bekijken we wat kamers. Sommige kamers zitten verstopt in gangetjes of op zolder waar de was hangt te drogen. Het huis blijkt van binnen groter dan het er van buitenaf uitziet. Een aantal van de kamers hebben ook eigen sanitaire voorzieningen en worden daarom verhuurd als studio, ook aan niet-studenten.
 
Een van de dingen die opvallen zijn de vele racefietsen in de gangen. “Ik ben ooit begonnen met het in elkaar zetten van racefietsjes, met onder andere opgekochte onderdelen van Marktplaats, en nu is het een beetje een trend aan het worden. Steeds meer huisgenoten en vrienden doen het ook”, legt Chaim uit. Op dit moment is geen van de bewoners in het bezit van een auto dus is de fiets ook het voornaamste vervoersmiddel. In de kale tuin staan nog meer hele en halve fietsen. “Hier zitten we in de zomer vaak met een kampvuurtje en een biertje. Dan komt de buurman er soms gezellig bij zitten.” ]]> Wonen Tue, 06 Jan 2009 11:14:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-huize-visserstraat/ Fiets je vanuit de Woenselse Markt wel eens naar de TU of Fontys, dan kan het... You can’t do without.” Shift040 was meer dan welcome in zijn crib. De aankleding van het huis is echter prima in orde. Bart vertelt: “We hebben hier jaarlijks een huisfeest waarvoor we de aankleding zelf maken. Zo hebben we diverse 3D-artikelen als het geldpakhuis van Oom Dagobert en de auto van Mickey Mouse. Deze laatste is overigens gemaakt van een winkelwagentje.” Dat er wel meer ‘aan de vingers blijft plakken’, zoals Rick dat pleegt te noemen, blijkt wel in de tuin. “Winkelwagentjes zijn buitengewoon handig om je glas in op te slaan en we hebben ook een prachtige parasol van Bavaria staan.” Daarnaast is de tuin in de zomer gesierd door een zwembad van drie meter. Toch nog een beetje Cribs in de Visserstraat dus.]]> Wonen Mon, 15 Dec 2008 11:26:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-het-hajraahuis/ Shift040 bezocht deze week het Hajraahuis. De bewoners van dit volleybalhuis... Feiten en cijfers
Naam: het Hajraahuis
Straat: Kerkstraat
Aantal bewoners: 7
Vereniging: volleybalvereniging Hajraa
Studentenhuis sinds: 1969
Auto's voor de deur: één Het Hajraahuis bestaat volgend jaar veertig jaar, en de bewoners zijn er trots op. Zowel de oud-bewoners als huidige bewoners - 71 in totaal - hebben een prominente plaats in het huis. Op de eerste verdieping hangt de 'galerij der groten', fotolijstjes van alle (oud)bewoners met daaronder de naam en periode dat ze in het huis woonden. En die oud-bewoners bemoeien zich nog regelmatig met de gang van zaken in het huis. Huisoudste Martijn Boley, student register accountancy aan Nyenrode, vertelt: "Laatst hebben ze nog een stunt met ons uitgehaald. Ze hadden alle binnendeuren van het huis uit de deurposten gehaald en bij Stan op de kamer gelegd. Die deur hadden ze erin gelaten en op slot gedaan." Een ander voorbeeld komt van bewoner Willem Timmers, student bouwkunde: "Het afgelopen jaar is het hele huis flink opgeruimd, na klachten van huiseigenaar Trudo. Na afloop kwamen oud bewoners klagen dat ze het te schoon vonden." Het huis is inderdaad best schoon voor een studentenhuis. "Je bent er nu aan het begin van de week, daarom is de keuken nu netjes. Vrijdag zou dat wel anders zijn", lacht Martijn. Een keer per week poetst een bewoner het huis en krijgt daarvoor twintig euro betaald door de andere huisgenoten. Natuurlijk heeft het huis ook zijn anekdotes. Boley: "Toen PSV gehuldigd werd in 2000, ging de tocht door onze straat. Het was die dag warm en een bewoner pakte de brandslang. En spoot op het elftal vanaf het balkon. Zij konden het wel waarderen, de toeschouwers wat minder." Het verhaal wordt nog mooier: "Het jaar daarop was PSV weer kampioen en stond de politie bij ons voor de deur om te waarschuwen. Maar toch hebben we PSV opnieuw nat gespoten." De bewoners zijn erg hecht. De bewoners hebben hun deuren in principe altijd open en ze zitten regelmatig bij elkaar koffie te drinken of een spelletje te spelen. "De laatste tijd zitten we veel Call of Duty te spelen over het netwerk." vertelt bewoner Stan Lamers. Stan woont het kortst in het huis. "Mario Kart 64 doen we ook en goed fanatiek", aldus Timmers. Verder staat iedereen verplicht op de eetlijst, en moet je je afmelden als je niet mee eet. Iedereen heeft een vaste afwasdag en een taak in huis als glaswerk wegbrengen of de huisrekening beheren. Het afwassen wordt streng gecontroleerd. "Als iemand niet goed heeft afgewassen moet hij het over doen en als je een keer niet afwast, mag je de dag erna ook doen." aldus Boley. "Een keer had een bewoner een week niet afgewassen, toen hebben we het in zijn bed gezet." Andere jaarlijkse gebeurtenissen, naast het jaarlijkse huisfeest, zijn jaarlijkse deelname aan Ledûb volleybaltoernooi en het nieuwjaarsdiner. Dan worden ook alle oud-bewoners uitgenodigd, inclusief partner. "Elke bewoner regelt een gang, dus zeven gangen. En bij elke gang is er een wijn", vertelt de huisoudste. "Na afloop van het diner klimmen we op het dak kijken naar het vuurwerk." Voor de lezers die zich afvragen of dat wel past: ja. Het huis is ruim, de kleinste kamer is 21 vierkante meter en op de benedenverdieping kunnen twee kamers worden samengevoegd, daar zit een schuifwand tussenin. Daar wordt ook het huisfeest gegeven. Het Hajraahuis is ook het huis van de vereniging. De kelder is de opslagplaats van de vereniging en rond en in het huis wordt altijd weken geklust voor het jaarlijkse Hajraa Buitentoernooi. Ook kunnen leden altijd op de koffie komen of blijven slapen als dat nodig is. De eisen om in het huis te komen wonen zijn dan ook dat je een zeer actief lid moet zijn - alle bewoners hebben bestuur gedaan of het buitentoernooi mee georganiseerd - en natuurlijk moet je in het huis passen. Daarvoor moet je man zijn - vrouwen krijgen geen kamer in het huis. Willem Timmers is erg blij dat hij in het huis is gaan wonen: "Mijn vorige huis beviel prima, maar dit is nog leuker." "We hebben allemaal dezelfde humor en zijn goede vrienden geworden", aldus Stan. En de studie schiet er niet eens erg bij in. De gemiddelde vertraging is volgens de Hajranen maar één jaar. "Als je wilt studeren, geef je dat gewoon aan, en dan houden we er rekening mee", verklaart de huisoudste. ]]> Wonen Wed, 03 Dec 2008 15:57:00 +0100 http://www.shift040.nl/wonen/wonen-nieuws-item/artikel/casa-nostra-het-nayadehuis/ Onder de noemer ‘Casa Nostra’ gaat Shift040 vanaf deze week aanbellen bij... Feiten en cijfers
Naam: het Nayadehuis
Straat: Nassaustraat
Aantal bewoners: 11
Vereniging: zwem- en waterpolovereniging Nayade
Studentenhuis sinds: 1971
Auto's voor de deur: geen (tot voor kort stond er een 2CV in Nayadekleuren) Wie aanbelt bij het Nayadehuis krijgt via het naambordje op de deur de warrige instructie dat bezoek zich moet melden bij portier ir. HB. Een huis met een portier? Jazeker. Alleen heet die allang niet meer HB. "Als je in de portierskamer woont, moet je eigenlijk altijd de deur open doen. Er woonde ooit iemand die zijn naamplaatje op de voordeur heeft geschroefd. Helaas heeft niemand dat plaatje meer vervangen", weet huisbewoner Joep Harmsen te vertellen, derdejaars student Toegepaste Psychologie aan de Fontys. "Misschien de huidige bewoner van die kamer binnenkort", suggereert Harmsen. Een ander opmerkelijk detail: het huis van de zwem- en waterpolovereniging heeft een kippenhok. "Een jaar of zes geleden kwamen een paar dronken huisbewoners terug van het stappen en zagen ze door de achtertuin het advocatenkantoor dat daar ligt in brand staan. Dat zijn ze toen zelf gaan blussen. En als dank mogen wij nu de tuin gebruiken. Vandaar dat we toen kippen hebben genomen. De eieren kwamen ook wel van pas tijdens het ontbijt." Let op: kwamen. Harmsen spreekt in onvoltooid verleden tijd. De kippen legden namelijk een klein jaar terug het loodje, door verschillende oorzaken. Zo zijn de buurjongens - ook een studentenhuis - een keer een paar kippen komen halen. De beestjes overleefden de nachtelijke ontvoering niet.  Sinds 1971 wordt het statige huis aan de Nassaustraat bewoond door de leden van Nayade. Eerst alleen door mannen, maar sinds een jaar of tien ook door vrouwen. En alsof die concessie nog niet genoeg is: er wonen nu ook twee niet-leden in huis. De huisvoorkeur gaat uit naar actieve leden "waar we goed mee overweg kunnen en mensen die ons leuke nieuwe huisgenoten lijken’, vertelt huisbewoner Ruud van Meeuwen. Hij studeert Technische Bedrijfskunde aan de Fontys en woont nu een jaar in het huis. "Helaas zijn die mensen vaak na een jaar al gesetteld in Eindhoven en is het moeilijk om het huis helemaal te vullen." De sportievelingen van Nayade organiseren ieder jaar het bekende Nayadetoernooi - niet aan de Nassaustraat natuurlijk - maar ze kennen ook meer studententikoze activiteiten. "Zo hebben we ook ieder jaar een huisfeest waar ongeveer honderdvijftig man op af komen. Dan verbouwen het hele huis en is het de hele nacht feest. Dat is ieder jaar op een andere datum, maar wel bijna altijd op een zaterdag. En de vrijdag ervoor gaan we met z’n allen uitgebreid eten hier op huis. Een tien-gangen diner! Onlangs hebben we nog een toepconcours georganiseerd op de bovenverdieping. Met 32 man - ook vrienden van het huis - in competitieverband het bekende kaartspelletje spelen, met bier natuurlijk." En alsof dat nog niet genoeg is, zijn de huisbewoners ook de vaste krachten van het Zwarte-Pietenpeloton tijdens de Sinterklaasviering voor de personeelsvereniging van de TU/e. "Tja, dat is een keer gevraagd aan het bestuur van Nayade en sindsdien doen we dat ieder jaar met het huis." Of er soms relaties ontstaan binnen het studentenhuis nu er ook vrouwen wonen denken de twee heren even na. "Er zijn wel wat kortstondige relaties geweest ja, maar volgens mij is dat nooit echt bevorderlijk geweest voor de huissfeer", lacht Harmsen. ]]> Wonen Mon, 24 Nov 2008 10:12:00 +0100