Nieuws
Budapest part 1
Het is zeven uur ‘s ochtends en samen met drie andere gasten sta ik op Eindhoven Centraal. De trein naar Schiphol vertrekt over twee minuten en we wachten nog steeds totdat Arie ons komt vergezellen. Uiteraard komt hij het allerlaatste moment bezweet aangelopen en hij mompelt iets over een lekke band. Snel springen we de trein in en direct gaan de deuren dicht.Goed begin
We lopen een coupe in en gaan zitten. Na twee minuten komt er een leger conducteurs binnen en ze beginnen de kaartjes te controleren. Uiteraard is het Arie die niet weet dat op goede vrijdag week OV’s niet gelden en de eerste boete zit binnen vijf minuten na vertrek al in de zak. Een goed begin voor een legendarisch weekend. Zoals een echte student betaamt gaat namelijk elke student minstens eenmaal in zijn of haar studententijd naar het buitenland om eens een half jaar buitenland “ervaring” op te doen. Zo ook onze maat en het doel van het lange weekend is Budapest waar ons vriend een half jaar aan het pilzen is.
Wodka Extreme
Na een lange reis zijn we uiteindelijk op de plaats van bestemming en na een korte rondleiding door z’n studentenhuis is het tijd om op stap te gaan. Een aantal huisgenoten gaan mee waaronder een enorm dikke lelijke huisgenote uit Wales en twee gekke Duitsers die ons constant Wodka Extreme proberen aan te smeren. Wodka Extreme is een drankje waarbij je, voordat je aan de Wodka begint een zak suiker in je bekt duwt. Iets wat niet aan te raden is en wat ook absoluut niet lekker is. Daarna pak je je shot wodka en nadat je deze in je mond gegoten hebt moet je flink spoelen zodat het suiker in alle hoeken zit zodat je de rest van je avond het suiker uit je kiezen kan proberen te pulken. Toen we vroegen waarom ze zoiets smerigs verzonnen hadden antwoorden ze: “Die goedkope Wodka is zo smerig dat we hem maar “lekker” maken door er heel veel suiker bij te gooien”. Als beetje goede student die de modale lui erbovenop wil helpen gedurende de crisis dacht ik meteen: dan koop je toch gewoon lekker dure Wodka. Maar zo breed hadden ze het niet in het Oosten van Duitsland.
Hippe disco
Na een flink aantal pils in onze kraag te hebben gegooid was het tijd om een hippe disco van Budapest te gaan bezoeken. Club Colosseum stond op het schema: half uur in de rij en tien euro lichter. Buitenkant was te pauper voor woorden. Maar binnen "Hippe shit club". Ik ben wel eens in hippe disco’s geweest, maar dit was echt gewoon te bruut voor woorden. Alleen maar lekkere chicks op de podiums (volgens mij waren die ingehuurd maargoed) en echt vette shizzle. Weer even wat gepilst en toen de dansvloer op. Bleek dat de Hongaren echt helemaal niet kunnen dansen. Niet dat ik het nieuwe danswonder van de 20ste eeuw ben. Maar die Hongaren staan dus gewoon rechtop. Met hun armen beetje langs hun heen te zwabberen. Als er een gaaf nummer is: zwabberen ze gewoon een beetje meer. VET!
De taxi
Nou na een tijdje gelachen te hebben en zonder noemenswaardige gebeurtenissen was het tijd om naar huis te gaan. We namen twee taxi’s gezien we met z’n negenen waren. Arie, de twee Duitsers en ik en mijn andere vier maten en de dikke vrouw uit Wales namen de andere. Uiteraard hadden de twee Duitsers, Arie en ik een top taxi te pakken. De chauffeur was een ontzettende neger. Het complete pakket: affro, gouden tand en leipe rap muziek in z’n wagen. Met z’n vieren vermaakte we ons prima en de taxi chauffeur vroeg of wij uit Nederland kwamen want dat hoorde hij blijkbaar in ons Engelse accent. Dus Arie en ik beaamde dit waarop die dude ineens een kastje open trekt vol gepropt met wiet. Zegt hij: oh dan vind je het vast niet erg als ik er één opsteek. Ik zo: jawel gast. Breng ons eerst maar naar huis en dan mag je blowen wat je wil. Zegt hij zo: ja oké maar dan moeten jullie wel meedoen want alleen blowen is saai....?!!?!! Maargoed… zo sociaal als wij zijn zeggen we dit toe. En niet lang daarna zijn we bij het studentenhuis aanbeland. Hier hebben we dus even sociaal met hem een joint gerookt. We stapten uit en liepen het huis in. We hoorden hem wegrijden en op het moment dat we binnen zijn realiseren we ineens dat niemand heeft afgerekend. PRIMA!
… to be continued.
