Nieuws
Budapest part 3
Ik sta een beetje paniekerig in de hoerentent en op dat moment komt opeens de verloren vriend aan gelopen. Ik vraag hem wat hij gaat doen en hij zegt: "Gast! Pas op! Dit is een hoerentent!" Ik lach hem uit en vraag waarom hij dan met een hoer naar buiten loopt. Hij zegt dat hij deze net gebatst heeft en hij geen geld meer heeft. Het resultaat is dat hij nu naar de pinautomaat moet lopen, maar hij heeft een plan weet hij mij te vertellen. Ontmoet me op dat ene plein hier om de hoek zegt hij. Dus ik loop er naartoe en hij loopt samen met de hoer de andere kant van de straat op. Na vijf minuten komt hij ook hijgend het plein op gerend. "Snel! Jij houdt die taxi aan!" Ik houd een taxi aan en we springen erin. "Rijden!", roep ik. We scheuren de hoek om en ik vraag mijn maat wat er nou precies gebeurd is. "Ja die hoer had hakken aan, flikker maar op ik ga niet betalen!"Sjaars in de kofferbak
De derde dag besluiten we naar de hoogste waterval van Budapest en omstreken te gaan bekijken. Het is in de buurt weet iemand mij te melden. Helaas hoorde ik achteraf weer dat het een van de Duitsers was die ons dit aangeraden had en daarom bleek het “in de buurt” ineens een rit van tweeënhalf uur te zijn. Omdat we met z’n zessen waren en maar een vijfpersoonsauto hadden, begon de discussie alweer vroeg op de brakke ochtend. Nadat onder andere paper-scissor-rocks, adtje trekken en vele andere voorstellen om deze discussie te beslechten, waren opgenoemd won het uiteindelijke “Sjaars in de kofferbak” met slechts een tegenstem.
Mijnwerkers
Na een tweeëneenhalf uur durende tocht waren we dan uiteindelijk bij de hoogste waterval van Budapest en omstreken. Daar aangekomen bleek de waterval gesloten te zijn. What the fuck? Maar goed, zo stoer als wij zijn, sprongen we over het hekje en beklommen de berg. Eenmaal bovenop de berg aangekomen bleek de waterval ook nog eens aangelegd te zijn door mijnwerkers een honderdtal jaar geleden, zucht. Goed, nadat we de sjaars weer terug in de kofferbak hadden gevouwen was het weer tijd om terug te racen.
De dikke dame
Eenmaal terug in Budapest was het helaas al wat aan de late kant. Na wat gegeten te hebben was het 20.00 uur en was het de bedoeling dat we om 04.30 uur het vliegtuig terug zouden nemen. Twee van de zes wilde thuis blijven om nuchter het vliegtuig in te stappen terwijl de andere vier weer keihard wilde gaan pilzen. Het was daarom dat we met vier man en de dikke vrouw uit Wales de dichtstbijzijnde toko in liepen. De dikke dame wist ons te bezatten door sneller bier te hakken dan dat wij dat deden. Dit konden we natuurlijk niet accepteren waardoor we weer bezopen thuis aan kwamen.
We missen de sjaars
Een half uur voor vertrek waren Arie en ik lekker luidruchtig de woonkamer aan het trashen totdat we ineens de kamer van de dikke op slot hoorde gaan en we realiseerden dat we de sjaars van het gezelschap miste. Een en een is twee en slechts na een aantal seconden stonden Arie en ik de deur in te rammen van de dikke en we schreeuwde kreten als “Sjaars, doe het niet. Dat we vanmiddag riepen dat je de koffer(bak) in moest duiken was letterlijk en niet figuurlijk bedoelt!”. Na een tweetal minuten zei ik tegen Arie dat hij “het” blijkbaar toch erg serieus nam.
Scharnieren
Na nog een minuut kloppen en schreeuwen kwam de dikke boos naar buiten met de vraag of we niet onze koppen wilde houden. Waarop ik snel mijn voet binnen de deur zetten. De dikke duwde de deur hard dicht waardoor de schanieren uit de deur vlogen en de deur naar binnen open viel. We zagen nog snel hoe de sjaars zijn pik snel in z’n broek probeerde te proppen toen de andere twee uitgeslapen maten snel naar beneden rende om te melden dat we te laat waren. Met z’n vijven sprongen we dubbel van het lachen (nouja wij vieren moesten lachen) de auto in waarop we onze maat bedankte voor het gezellige weekend terwijl we de nacht inreden op weg naar ons vliegtuig.
The End
