Casa Nostra: De Hoeve

Feiten en cijfers:
Naam: De Hoeve
Straat: Julianastraat
Aantal bewoners: 4 mannen
Studentenhuis sinds: tientallen jaren
Vereniging: ESC-dispuut Audumla

Ongeveer vijftig meter van het grote Audumla-dispuutshuis aan de Nassaustraat, ligt het veel kleinere ouderejaarshuis De Hoeve. De jongerejaars wonen aan de Nassaustraat, en daar komen ieder jaar nieuwe eerstejaars te wonen. De oudste bewoners van dat huis stromen dan door naar De Hoeve, mits ze natuurlijk niet naar het buitenland gaan voor een stage of om mastervakken te volgen.

Bewoond door vier mannen en een paar actieve muizen is het huis een oase van rust. Huisbewoner Melle Boersma (masterstudent Technische Bedrijfskunde) is trots op zijn huis. Hij weet te vertellen “Na ongeveer vijf jaar tussen alle meuk geleefd te hebben op de Nassaustraat is De Hoeve een oase van rust. Een pruttelend pannetje vol woongenot waar iedere avond de grens van haute-cuisine wordt opgezocht en overschreden”.

De herkomst van de naam en de geschiedenis van het huis is Boersma niet helemaal bekend. “Er ligt ook een ouderejaarshuis aan de Kleine Berg, dat heet Ymir. Dat is vroeger in ieder geval ook van dispuut Audumla geweest. Nu wonen daar andere ouderejaars van het ESC.”

Zodra de voordeur opengaat sta ik meteen voor een trap die steil naar boven loopt. Op de eerste verdieping ligt de grootste slaapkamer, de keuken, en de woonkamer. Daarna moet ik nog een keer een steile trap naar boven voor de overige drie slaapkamers, het washok en de douche. De kamers verschillen nogal qua grootte, de kleinste meet ongeveer tien vierkante meters, de grootste een kleine twintig.

Bewoner Joris Phillipart staat erop dat ik de collectie Playboyboekjes uit begin jaren ’80 fotografeer. “Dat geeft vast een goede indruk”, vertelt hij. Ook is de student van de Design Academy trots op de muziekinstallatie in de douche. “Zo kan ik ’s ochtends rustig wakker worden onder de douche met een relaxed deuntje. Oh ja, deze dubbele douchekop is door Niek (masterstudent Bouwkunde, red) geïnstalleerd. Zo kun je dus ook met je vriendin samen douchen zonder ruzie te maken wie onder de straal kan staan. Maar voor jezelf is het ook wel chill hoor.”

De algemene woonkamer oogt degelijk en ziet er opgeruimd uit. Phillipart, die net is begonnen met afstuderen aan de Design Academy, dartelt rustig in de met vloerbedekking bekleedde woonkamer en laat hier en daar wat oude prullaria zien. Op de foto’s valt te zien dat er door de jaren heen nogal wat verkeersborden en andere relikwieën hun plaats hebben gevonden in het huis.

Verder is het huis voorzien van alle gebruikelijke gemakken; een wasmachine, kamers met wasbakken, een fietsenberging in de hal bij de ingang en een boze buurman. “Ja, die kan er niet goed tegen als we de deur te hard dichtgooien”, aldus Phillipart. Alsof dat nog niet genoeg is, is er nog één alles overtreffende luxe: de poetsvrouw.

Poetsvrouw Betsie komt al bijna vijftien jaar lang steevast één maal per week het huis opruimen. Voor een kleine vergoeding zet ze dan alle rommel terug op de goede plek, zoekt ze je schoenen bij elkaar en zet ze netjes in een rekje, stoft de kamers af en zorgt ook nog eens voor een opgeruimde keuken.

Ook voor Phillipart is de geschiedenis van het huis een vraagteken. “Volgens mij heeft er vroeger een soort van ruil plaatsgevonden tussen dat huis aan de Kleine Berg, Ymir, en De Hoeve. Maar hoe en wat, weet ik niet precies”. Phillipart besluit het verhaal, trots op zijn huis en met zijn gedachten nog bij de poetsvrouw. “Daar hebben ze in ieder geval geen Betsie.”