Nieuws
Casa Nostra: De Hoogstraat
Een rottende voordeur, kapotte fietsen die aan de muur hangen, een wasmachine die aan het stuiteren is alsof het een klein kind is én een ongelofelijke stank. Welkom in het studentenhuis aan de Hoogstraat waar Shift040 een kijkje is gaan nemen.Feiten en cijfers:
Straat: Hoogstraat
Aantal bewoners: 7 (5m-2v)
Verdiepingen: 2 (3)
Auto’s voor de deur: 1 barrel uit ‘69
Ingang
Je komt het huis binnen en het eerste wat opvalt is de ongelofelijke stank. “We hebben het de laatste tijd nogal druk gehad, dus we waren voor twee weken vergeten de containers buiten te zetten”, grijnst Joeri Bollen, een van de bewoners en Bouwkunde student aan de TU/e. “Giel had verteld dat de stank wel weg te krijgen was door er een bakje met koffiepoeder neer te zetten, maar het effect laat alleen lang op zich wachten.”
Wasdemonstratie
De studenten trakteerden Shift040 ook nog op een demonstratie van de wasmachine. Het apparaat kun je tien huizen verder nog horen stuiteren. “Het klinkt net als zo’n vliegmachine als dat ding net aan staat”, vertelt Jelle Loogman, een andere bewoner en wederom Bouwkunde student. “En echt kleding wassen doet het ding niet meer”, voegt hij eraan toe. “Gelukkig krijgen we binnenkort een nieuwe, want deze is zijn einde nabij.”
Woonkamer
We nemen de trap naar boven en komen uit op de eerste verdieping met drie kamers (twee van twaalf en een van vierentwintig vierkante meter), de keuken, een toilet en een dakterras van ruim honderd vierkante meter waar veel in de zomer wordt gezeten. “We hadden ooit een huiskamer, nouja, we kregen de grote kamer gewoon niet verhuurd. Nu zit er weer een leuk persoon in, maar we zijn nu wel onze woonkamer kwijt” vertelt Loogman.
Overlast en overburen
In het huis hebben alle kamers enkel glas, dat af en toe vervelend is aan de zijde dat aan de weg grenst. “Je hoort ’s nachts auto’s voorbij razen en we weten precies wanneer het café tegenover open is. Dan is er weer geschreeuw en af en toe zelfs ruzie, altijd weer een schouwspel”, vertelt Bollen. “De eigenaar is echter wel een aardige kerel, als we iets nodig hebben, een statafel voor een feestje of wat gereedschap, krijgen we het altijd zonder vragen mee. Zolang we het maar teruggeven."
Gewoonten
Loogman: “We hadden vroeger een kerstdiner met oud-huisgenoten, maar afgelopen jaar zijn er opeens vijf kamers vrijgekomen, dus bijna niemand kent de vorige bewoners. Ik denk niet dat we een nieuwe traditie gaan beginnen maar gewoon uitgebreid gaan eten op derde kerstdag.” Door het jaar heen wordt er meestal wel samen gegeten en gekookt. “We eten bijna altijd samen, of in ieder geval met z’n vijven of zessen”, vertelt Bollen. “Francois eet bijna nooit mee omdat hij altijd aan het werk is.” Loogman voegt toe dat ze tijdens het eten televisie kijken “Alleen het niveau van De Wereld Draait Door kijken tijdens het eten is jammer genoeg gedaald naar RTL Boulevard."
Verdwenen voedsel
Als je in dit huis woont, dan moet je wel weten dat eten zo weg kan zijn. “Het eten verdwijnt als Joeri in een hongerige bui is”, laat Loogman ons weten. Maar Bollen is niet de enige die boterhammen van anderen pikt. Een andere huisgenoot kan er ook wat van. Bollen: “Je moet ook nooit je rug toekeren naar je gesmeerde boterham als je iets terug gaat zetten in de koeler. Het kan zo maar zijn dat de boterham verdwenen is zodra je terug gedraaid bent. We hebben namelijk nog een huisgenootje, die anoniem wenst te blijven, waarvan de kamer aan de keuken grenst. Hij is altijd te lui om zelf zijn boterhammen te smeren. Hij vindt het kennelijk grappig om steeds mijn eten voor mijn neus weg te graaien”, zegt Joeri geďrriteerd nadat Shift040 getuige was van de boterhammensnaaier die het brood van Bollen pikte.




















