Casa Nostra: de Kerkstraat

Feiten en cijfers:
Naam: de Kerkstraat
Straat: Kerkstraat
Aantal bewoners: 3 mannen
Studentenhuis sinds: een tiental jaren
Vereniging: ESR Thêta
Aantal auto’s voor de deur: geen

Het huis doet klein aan als je door de gezamenlijke poort loopt, langs het grote Hajraahuis, en vervolgens het ‘bijgebouw’ bekijkt. Echter schijn bedriegt. Het roeiershuis telt op de benedenverdieping twee riante slaapkamers en een keuken met op de eerste verdieping een derde slaapkamer met dakterras. Het enige wat ontbreekt is een huiskamer. "Café ’t Lempke is onze huiskamer", vertelt Jordan Dorlijn (derdejaars Bouwkunde TU/e). "Volgens een oud-huisgenoot is het minder dan een minuut kruipen hiervandaan."

Bij binnenkomst springt meteen het vrouwelijk schoon aan de muren in het oog. "We hebben een keer overwogen om een vrouw in huis te nemen. Alleen kunnen we dan niet meer ongestoord ons gang gaan", vertelt Jurgen Miedema (tweedejaars Werktuigbouwkunde TU/e). Het is echter moeilijk voor te stellen dat hier alleen maar mannen gewoond hebben, gezien de roze muren in de hal. "Dat is zo gekomen doordat woonbedrijf Trudo het een keer grijs had geverfd. Daar hebben we toen heel vaak over geklaagd, waarna we één kleur uit mochten kiezen." Roze dus.

Met een tussenstop bij de wc is te zien dat de bewoners in de voorgaande jaren flink veel tijd hebben doorgebracht op het toilet. Overal staan flinke verhalen te lezen en zelfs het plafond is niet met rust gelaten. "Je moet het ergens kwijt, en there’s no proza like plee proza," citeert Jordan vrolijk. De enige bewoner die ontbreekt op deze mooie zomerdag is de huisjongste. "Mark moet als huisfoet alles doen, de afwas, onze kamers poetsen en nog veel meer. Doordat hij er niet was moest ik afwassen vandaag", aldus Dorlijn.

We vervolgen onze ronde door het huis en komen uit op het dakterras. Terwijl we daar genieten van de zon komen de verhalen naar boven over de vele buren. Van Hajraa is vaak iets te merken als het servies weer eens uit het raam slingert. "Het is vooral vervelend als je weer eens je banden moet plakken", vertelt Jurgen. Ook Jordan doet een duit in het zakje: "Ik wilde een keer net gaan slapen en toen hoorde ik boven mij een beetje gestommel, en vervolgens flink geschuif. Het wil wel eens voorkomen dat dronken Hajranen op ons dakterras doorfeesten. Maar deze keer was ik ze voor en schrok de man zo dat hij snel weer naar boven rende." "Vroeger, wanneer Hajraa vervelend was, dan kregen ze een vuilniszak op een hun balkon gegooid. Maar inmiddels zijn we al zover dat we hun voordeur barricaderen met al die fietsen die ze buiten hebben staan",is het antwoord van Jurgen op de vraag of ze wel eens een tegenactie bedenken.

Overal in 'De Kerkstraat' is wel te zien dat dit huis verbonden is aan roeivereniging Thêta. Elke kamer telt een roeipaal en boven de voordeur prijkt een opgehangen boot. De andere passie van deze mannen, naast het roeien, is het verzamelen van covers van het Veronicamagazine. Jordan: "De laatste tijd zijn het flutnummers, we hebben een jaar gedaan over het verzamelen van zes mooie vrouwen." Deze worden trots geshowd op de douchedeur.

Een groot huisfeest heeft de Kerkstraat nog niet. "Regelmatig doen we een barbecue of een klein feestje voor bekenden", vertelt Jordan. Het is wel de bedoeling dat de Kerkstraat vanaf dit jaar een jaarlijks terugkerend huisfeest gaat organiseren. Of daarbij ook een uitnodiging naar het Hajraahuis gaat? De drie heren weten nog niet of dat nodig is - de volleybalburen komen toch wel.