Casa Nostra: De Ranzige Raaf

Feiten en cijfers:
Naam huis: De Ranzige Raaf
Straat: Kleine Bleekstraat
Aantal bewoners: 5
Vereniging: SSRE (dispuut Astarte)
Auto’s voor de deur: 2 (Opel Astra van Boris en de Alfa 146 van René)

“Sinds 1989 is dit een dispuutshuis”, vertelt Michiel Dekker, Premier van het dispuut. Hun ‘prachtige’ tempel, in de Kleine Bleekstraat net buiten het centrum, draagt de naam 'De Ranzige Raaf'. Niet alleen doet het pand haar naam goed eer aan, maar ook is het duidelijk zichtbaar dat dit huis al twintig jaar door studenten wordt afgeleefd: “Als ik tegen m’n muur tik, valt het stucwerk er zo vanaf”, vertelt Michiel, duidend op een hoopje gruis onder zijn bureau.

Wordt dit pand dan niet onderhouden? René de Hoon, dispuutslid ‘in opleiding’ bij Astarte: “Onze huisbaas heet Adje. Overigens niet dé Adje hoor. En zo af en toe stuurt hij hier zijn klusjesman langs, die ook Adje heet. Die man is bijzonder creatief. Zo heeft hij de spoelbak van ons toilet gerepareerd met de standaard van een van de talrijke fietsen uit onze tuin.”

De laatste keer dat ‘Adje de kluspauper’ langs kwam, was het voor de voordeur. Michiel: “Een van de leden lag te slapen op de benedenverdieping toen ineens een paar mannen de voordeur eruit trapten. Hij schrok zich natuurlijk helemaal kapot. Het bleken vandalen te zijn, die ook spiegels en ruitenwissers van auto’s hadden gemolesteerd.” Maarten: “Toen ik de volgende morgen beneden kwam stond er een vreemde man aan onze voordeur te klussen. Dat bleek dus Adje te zijn.”

Maar de heren zijn ook niet te beroerd om zelf te klussen. Maarten Bensink, lid van Astarte, licht zijn klusvaardigheden graag toe: “Bij de dispuutsontgroening hoort ook een klusopdracht. Mijn jaar heeft bijvoorbeeld een prachtige barbecue gemetseld. Michiels jaar heeft een paar schitterende metalen barkrukken gemaakt, en een tafel. En René heeft net een mooie champagnekist opgeleverd.” Zo heeft de ontgroening dus nog een praktische kant voor de heren. Maarten: “We steken ook wel de handen uit de mouwen buiten de ontgroening om. Zo hebben we onze vaatwasser al meermaals gerepareerd met Ducktape en werd een verstopping eigenhandig opgelost.” Michiel valt hier in: “Dat was nog een levensgevaarlijke klus. Eén van de leden moest ons plat dak op - dat daar beslist niet voor bedoeld is - om daar de afvoer van de gootsteen boven te vinden. Er bleek uiteindelijk een graspol tegenaan gegroeid te zijn.”

Wonen in dit huis blijkt overigens niet zonder gevaren. Michiel: “Een paar jaar geleden is een bewoner hier voor de deur neergestoken. Na het stappen op Stratumseind liep hij hier een groepje jongens tegen het lijf die gewapend waren. Hij is toen bloedend het huis komen binnenstrompelen. Maar hij heeft het wel overleefd.” Maarten kan nog wel wat opsommen: “We hebben hier ook wel eens af en toe een brandje. Onze prachtige barbecue zit namelijk wat dicht op de struiken van de buurman. Maar het gaat tot nu toe nog redelijk goed.”

De tuin heeft nog wel meer opmerkelijks aan zich. Zo is deze niet alleen voorzien van een barbecue, maar ook van een heuse bar. Michiel: “Ook zelf geklust. Het was eerst een fietsenhok, maar wij hebben hier meer aan een goede bar natuurlijk. Toen hebben we van de deur van het fietsenhok ons huidige barblad gemaakt en er een tap in geplaatst.”

Naast de tap verbergt de bodem ook nog een schat aan geschiedenis. Michiel vertelt: “We wilden het gras uit de tuin hebben, want niemand hield dat bij. We hebben de tuin toen beklinkerd en om de grond op te hogen hebben we oude fietswrakken gebruikt. Er liggen er hier dus wel een paar onder de tegels.” Waar die fietsen dan vandaan komen laat zich raden: “Op weg van de sociëteit van SSRE naar hier komen we langs het station. En ’s avonds stikt het van de fietsverkopers die hun waar tegen ramsjprijzen weg doen.”

Hoe staat het hier eigenlijk met de dames, heren? Maarten: “Ik heb een vriendin en de rest scharrelt her en der wat af. Maar we zijn ook geen herendispuut, we zijn gemengd.” Michiel vult aan: “De laatste vrouw is er echter in 2007 weer uitgegaan, dus we zitten even zonder. Maar ook dames zijn natuurlijk welkom”, aldus een vrouwvriendelijke Premier. Overigens is ‘Astarte’ de godin van de nacht en de liefde. Heren? “Ja, daar voldoen we nu dus niet helemaal aan inderdaad. Maar nogmaals: Roy scharrelt wel eens wat en Boris heeft iemand uit Zweden. Zij is laatst hier geweest en zij bracht hem toen een iPod mee. Nu gaat hij daar naartoe met een iPhone. Een ‘relatie’ tegen betaling dus. Wij kijken uit naar het volgende, wellicht een laptop?”

Fauna is er nauwelijks bij De Ranzige Raaf. Dieren zijn al een poosje weg bij het dispuut. Michiel: “We hadden eerst een kat, maar die is niet meer.” René vult aan: “We hebben we regelmatig de kat van de buurman die hier op de bar komt zitten en die we dan weer moeten wegjagen.” Maarten: “Maar de buurman zelf komt hier ook graag aan de tap hangen, da’s een goeie vent. We hebben dus wel heel erg goede banden met onze buren.”