Nieuws
Casa Nostra: het Tunahuis
Sinds 1971 heeft de Tuna Ciudad de Luz - ofwel de Tuna van de Lichtstad - een huis in Eindhoven. Er wonen natuurlijk tuno's, de Spaanse vlag hangt op, en er liggen altijd matrassen klaar voor Spaanse gasten. Maar de huiscultuur lijkt verder niet anders dan in andere Nederlandse studentenhuizen. Op de lege koelkast na misschien.Feiten en cijfers:
Naam: Tunahuis
Straat: Aalsterweg
Aantal bewoners: vijf heren, drie dames
Studentenhuis sinds: 38 jaar
Vereniging: Tuna Ciudad de Luz
Auto’s voor de deur: één (buiten gebruik)
Een in elkaar geknutselde stierenkop kijkt boos op je neer wanneer de deur van één van de kamers opengaat. "Deze krijgen eerstejaars op als ze het nummer Torerro niet goed kunnen spelen," vertelt Guy Dubois, student Technische Innovatiewetenschappen TU/e, bij de start van de rondleiding - in zijn kamer. "Deze kamer is erg populair vanwege de Wii-gameconsole die er staat", vervolgt Dubois.
Van de acht studenten nu in het Tunahuis wonen, zijn er drie ook daadwerkelijk lid van de Tuna en mogen zich dus tuno noemen. Voor wie onbekend is met tuno's en tuna's: een tuna is een groep studenten die Spaanse liederen speelt en er bij voorkeur vaak op uittrekt naar andere steden met tuna's. In Spanje is het een eeuwenoude traditie en heeft zowat elke universiteit één of meer tuna's, maar in Nederland is het relatief nieuw. De Eindhovense Tuna is min of meer als een grap ontstaan, in 1964.
In de eerste generatie van het Tunahuis aan de Aalsterweg zaten er zeven tuno’s in het huis en een vrouw. Na een serenade aan haar raam trouwde ze met de tuno in kwestie, zo gaat het verhaal. Het huis wordt tegenwoordig voornamelijk gebruikt als borrelhuis om vervolgens naar café de Peapod - ook aan de Aalsterweg - te gaan om te repeteren.
In de keuken annex woonkamer treffen we huisgenoten meer aan. Enthousiast vertellen ze over het kerstdiner dat ieder jaar gehouden wordt in het Tunahuis. "Dit jaar zijn we daarna met z’n allen naar de stad gegaan, het was echt te gek," verteld Karel Sormani (student Bouwkunde TU/e, maar geen tuno). Ook het huisfeest wordt goed bezocht. Eens in de twee jaar wordt er samen met de buren een flink feest gegeven. Buurtbewoners worden ingelicht en komen in de late uurtjes nog langs.
Een kijkje in de kelder wijst uit dat er flink veel mensen over de vloer komen: er ligt een dikke stapel matrassen. Ergens onderop is het Tuna-archief te vinden, en een etalagepop in Tunatenue die dienst doet als bewaker tijdens het huisfeest. "Je moet hier wel gewend zijn dat je af en toe maffe Spanjaarden in de woonkamer vind," vertelt Sormani. Hij is geen tuno, maar vindt het een prima huis. Trots laat hij de droger zien en de nieuwe frietpan.
Op de vraag of er nog vreemde diersoorten in huis rondlopen word volmondig geantwoord dat er geen vreemde dieren, maar wel een huismuis aanwezig is. Om in te gaan op het voorstel van de buren om een Shetlandpony in huis te nemen vonden ze wel erg ver gaan. Om toch het idee van een huisdier te kweken hebben ze de huismuis omgedoopt tot tijdelijk huisdier. Tijdelijk, het is immers niet zeker wanneer hij in een muizenval belandt.
Drie vrouwen in een huis van een mannenvereniging (een tuno is een man, alhoewel Eindhoven ook - zeer onorthodox - een Tuniña kent, met zingende dames), hoe bevalt de mannen dat? De mannen vertellen dat ze het fijn vinden dat er een aantal vrouwen in het huis wonen. Casper Beijst (student Technische Natuurkunde, TU/e) vertelt: "We hebben een schoonmaakrooster met roze highlights. Dat zet ons zeker aan tot schoonmaken. Wij zijn gevoelig voor roze."
Het enige wat in dit studentenhuis lijkt te ontbreken, is het bier. Hoewel, er wordt er snel eentje uit de koelkast getoverd. "Dit is wel de laatste,", vertelt Guy. Misschien dat het toch tijd wordt om de bierkoelkast te vullen.
Column
Kuipvlees
Het is weer eens zo ver. Moe en bezweet zie ik jullie in kleine roedels door de stad trekken. Te voet of ter fiets, allemaal in een T-shirt dat je al minstens drie etmalen achter elkaar dag en nacht draagt. Het blijft een schitterend schouwspel. Volledige zwermen eerstejaars tijdens de introductie week in Eindhoven die trekken van de ene foute kroeg naar de andere. Van het ene logeeradresje naar het andere.












