Nieuws
Casa Nostra: Konings Huysch Montagne
Een corpshuis boven een friettent. Wie bij deze combi meteen allerlei überranzige beelden voor zich ziet, moeten we uit de droom helpen. Konings Huysch Montagne - nee, geen dispuut - doet bijna steriel aan. Na een verbouwing van anderhalf jaar, die eigenlijk drie weken zou duren.Feiten en cijfers
Naam: Konings Huysch Montagne
Straat: Willem de Zwijgerstraat
Aantal bewoners: acht
Vereniging: ESC
Al van verre is het Konings Huysch te zien. Aan de voorgevel van het statige pand hangen zelfgekluste letters, die de naam Montagne spellen. "Lang geleden opgehangen", vertellen de heren. De snackbar Montagne die onder hun huis zich ophoudt heeft zijn naam zelfs afgekeken van het studentenhuis, zeggen ze althans. Op de voordeur prijken fier de huiskleuren geel en groen, en er ligt zelfs een heuse KH tegel voor de deur.
Eenmaal binnen is het eerste dat opvalt de goede staat van het pand. Alles lijkt nieuw. Beter gezegd, alles ís nieuw. "Het is voor ons ook nog even wennen, zo steriel", vertellen Timo, Gerrit en Maarten over hun pas verbouwde stulpje. Het huis bestaat uit twee identieke verdiepingen. En waar zich op de eerste etage de smalle woonkamer bevindt, zit op de tweede etage de keuken. Douchen gebeurt helemaal op de begane grond bij de voordeur. Daar schittert een nieuwe douchecel met ingebouwde radio - die aanspringt wanneer je de deur open doet.
Anderhalf jaar geleden begon de grote verbouwing. Toen werd het flink tijd om alle gemeenschappelijke ruimtes eens aan te pakken, ook met het oog op de brandveiligheid - hierover later meer. Drie weken zou het duren, kondigde de huisbaas aan. Een jaar later zaten de heren nog steeds met opengebroken keuken en woonkamer. "De huisbaas heeft goede bedoelingen hoor. Het ging alleen een beetje langzaam", aldus Gerrit.
Gelukkig is alles nu achter de rug en levert de verbouwing ook voordelen op. Er is nu bijvoorbeeld een heus bierkratten/stofzuiger hok. Timo vertelt: "De enige reden dat we dat hok hebben, is dat er van de brandweer in die hoek de ramen dichtgemetseld moesten worden om eventueel overslaande brand tegen te gaan. Toen hebben ze er maar een muur met een deur ingezet. Probleem opgelost."
Die brandweer gooit wel vaker roet in het eten. Zo hebben ze een keer de hele bovenverdieping afgesloten en verzegeld omdat er geen vluchtroute was. Hierbij werd huiskat Jean Cloot III bijna opgesloten op de fatale verdieping. "Met een hoop heisa en politie kwamen ze ineens binnen om de boel af te sluiten", vertelt Timo.
Dat de brandweer een hoop heisa kan maken bleek ook uit een van ietwat uit de hand gelopen barbecues op het dak(terras). Gerrit: "De barbecue in kwestie bestond uit een grote ton en daar hadden we iets teveel rotzooi ingegooid. De brandweerkazerne zit hier iets verderop. Toen ze rook en vlammen van ons dak zagen komen rukten ze met drie auto’s uit. Ook toen we ze gebaarden dat het niet nodig was kwamen ze de trap op met al hun materieel. Dat materieel moesten ze ook weer af doen, anders konden ze niet eens door het trapgat."
De brandweer is dus niet de beste vriend van het Konings Huysch maar verder is goed toeven volgens de heren. Op de vraag of het een dispuutshuis betreft moeten de heren wat lachen. Timo: "Officieel zijn we geen dispuut, hoewel we binnen de vereniging wel alle voordelen van een dispuut hebben. Het enige dat eigenlijk ontbreekt is dat we geen schildje aan de muur hebben hangen in de sociëteit. Maar het is een beetje een sport geworden om die niet te krijgen. Als ze ons vragen waarom we geen officieel dispuut willen worden, stellen we gewoon de wedervraag: 'Waarom wel?'". "Wel de baten en niet de lasten dus", lacht Maarten.
En wie is die mysterieuze man met baard, hoed en pijp die je overal geportretteerd in huis tegenkomt? "Dat is Karl Heinz." Legt Timo uit. "We dragen de naam Montagne. Berg dus, en die man ziet er uit alsof hij uit de bergen komt. We hebben hem dezelfde initialen gegeven als ons huis en elke keer als we ergens zo’n schilderijtje tegenkomen, gaat hij mee naar huis. Blijkbaar was ‘man met hoed en baard’ een dankbaar onderwerp om te schilderen vroeger."
Column
Kuipvlees
Het is weer eens zo ver. Moe en bezweet zie ik jullie in kleine roedels door de stad trekken. Te voet of ter fiets, allemaal in een T-shirt dat je al minstens drie etmalen achter elkaar dag en nacht draagt. Het blijft een schitterend schouwspel. Volledige zwermen eerstejaars tijdens de introductie week in Eindhoven die trekken van de ene foute kroeg naar de andere. Van het ene logeeradresje naar het andere.





























