Casa Nostra: Nol Imbo

Feiten en cijfers:
Naam: Nol Imbo
Straat: Aalsterweg
Bewoners: 8 dames
Studentenhuis sinds: Op z’n minst 20 jaar. Misschien wel 25.
Vereniging: SSRE
Auto’s voor de deur: "Monica heeft zo’n klein zwart boodschappenkarretje. Vraag me niet welk merk."

"Op de Aalsterweg, boven bij de aardbei", luidde de routebeschrijving van Filique Nijenmanting, huisoudste van Nol Imbo. Geen woord teveel, want de in polka dots gehulde voorgevel van het huis steekt feestelijk af tegen de omliggende panden. “Eerder zat hier beneden een videotheek. Nu hebben we een winkel die kinderkamers verkoopt.” “Jammer”, zo vindt ook Susan Reuvekamp, uiteraard ook SSRE-dame: “Eerder konden we nog wel eens lekker in onze pyjama op sokken naar beneden strompelen voor een filmpje of een zak chips, maar dat zit er niet meer in.” “En die blikken van die mensen dan”, vult Nijenmanting aan.

Met de rest van de buren is weinig contact. “Hiernaast woont een gezinnetje, maar die zien we eigenlijk nooit, en aan de andere kant hebben we nog wat Polen wonen”, vertelt Nijenmanting. Over de eetgewoontes daarvan zijn de dames enigszins verrast: “We kregen hier laatst ’s ochtends T-bonesteaks aangeboden. Waren de heren aan het barbecueën.” Dat aanbieden was nog een hele verrassing voor een huisgenootje: “Kristel stond hier op het dakterras toen er ineens een Pool achter haar opdoemde. Tyche (ook een huisgenoot, red) heeft het vlees toen met een biertje aan haar vriendje gegeven.” Prima ontbijtje natuurlijk.

Het dakterras is een waar genot voor de meiden: een heerlijk avondzonnetje bakt op de achtergevel van het huis tijdens het bezoek van Shift040. “Eigenlijk zou je het eens moeten zien als het geregend heeft, dan is het hier Nol Imbo aan Zee”, vertelt Nijenmanting. Hiermee duidt ze op het grote plat dak van de winkel beneden. Wie zei daar dat je niet rustiek kunt wonen in Eindhoven?

Dat vrouwenhuizen in rotzooi vaak nauwelijks onder doen voor de herenhuizen lijkt bij Nol Imbo nog wel mee te vallen. Reuvekamp: “Het is hier niet echt rommelig, alleen een beetje slecht onderhouden. Maar af en toe klussen we zelf wel een beetje hoor.” Zo toont Nijenmanting een door haar zelf vakkundig gerepareerde deur en valt onze mond open van verbazing bij de deurpost van de keuken: een gat gerepareerd met een kilo plamuur en harde, ondefinieerbare stukjes: “Dat is servies. We moesten iets hebben om het gat mee op te vullen”, zo licht Reuvekamp toe. Met dergelijke klustalenten is het dragen van een helm wellicht geen overbodige luxe.

Op de deur van de keuken prijkt een poetsrooster. Dat ziet er hoopvol uit, ware het niet dat het rooster nog uit april stamt. Nijenmanting: “Goedbedoeld proberen we het om de zoveel tijd weer eens, maar het werkt niet echt. Een tijdje terug waren we nog wel redelijk actief, maar dat leidde alleen maar tot meer rommel. We hadden namelijk zes poetsfuncties en acht bewoonsters. Twee waren dan strafmeesteres en konden anderen straffen als ze hun taken niet goed volbrachten. Zo kon een dame ’s ochtends niet meer uit haar raam kijken doordat het helemaal onder de boter zat en was het op z’n kop zetten van iemands kamer een populaire sanctie.” Op de vraag of Nijenmanting zelf braaf het poetsrooster heeft gevolgd, geeft ze schromelijk toe: “Tot op de dag van vandaag vind ik nog overal spaghetti en rijst op m’n kamer en in m’n broekzakken. Dat was een grondige sanctie, want het is inmiddels alweer vier jaar geleden.”

De naam Nol Imbo heeft niks te maken met No Limbo of andere verbasteringen: het is een afkorting. Nijenmanting: “Meneer Bakker is onze huisbaas. Een dikke vadsige huisjesmelker eigenlijk. De afkorting staat voor Nu Of Later Is Meneer Bakker Opgedonderd. Overigens staan wij prima ons mannetje tegenover Bakker. Zo kwam hij hier ooit langs om een huurverhoging door te voeren. Nadat hij acht vrouwen tegenover zich had die dat bepaald niet zagen zitten, is hij met de staart tussen de benen en zonder huurverhoging huiswaarts gekeerd.”

Dat het een gezellig huis is blijkt wel uit de ontvangst. Shift040 wordt aan de dinertafel ontvangen, alwaar de pot aardappelen, vlees en rode kool schaft. Uiteraard vergezeld van een glaasje (eigenlijk meerdere) rosé en een kommetje appelmoes. “Gepimpte appelmoes”, volgens Nijenmanting, refererend aan de laag kaneel die eroverheen gestrooid is. Onderwijl betreedt huisgenoot Jeanine het dakterras - "ik heb nieuwe schoenen!” - net terug van een shopping tour in Tilburg. Reuvekamp geeft te kennen te vrezen dat het gympen zijn, maar zowaar komt de dame terug met klassieker schoeisel: bruine schoentjes met een hakje. “Wat leuk! Is er nog rode kool?” Een echt dameshuis.

Overigens is Nol Imbo een gemengd huis. Dames van meerdere SSRE-disputen wonen hier met elkaar. Geen last van rivaliteit? Nijenmanting: “Nee hoor, dit is echt je huisje. Op de kroeg doe je je verenigingsdingen, maar thuis is gewoon thuis. Je kunt ook gewoon je dispuutstrui aan de waslijn hangen zonder dat die geconfisceerd wordt door een huisgenoot.” Dat is een prettige gedachte met dames van de disputen Latent Talent, La Donna è Mobile, Lalyta en Astarte bij elkaar. Overigens zijn de studies minstens zo divers: Bouwkunde, Biomedische Technologie, Logopedie, ICT & Mediadesign en ‘iets met gezondheidswetenschappen in Maastricht’.

Tot slot mogen de huiselijke gebruiken niet onvermeld blijven. Het huisontbijt bijvoorbeeld: “Als iemand jarig is doen we meestal ergens in de week daarna ’s ochtends een ontbijtje met z’n allen bij die persoon op de kamer”, vertelt Nijenmanting. “Reuzegezellig, maar niet altijd handig. Vooral hbo’ers moeten nogal eens vroeg opstaan, dus moet dan ook de rest vroeg eruit. Dat heeft weer als nadeel dat je soms regelrecht vanuit de kroeg naar huis moet voor het ontbijt.” Daarnaast mag het Poepboek niet onvermeld blijven. Met trots toont Nijenmanting een roze boekwerk op het toilet: “Hier kun je opschrijven wat je maar wilt tijdens het poepen.” Direct corrigeert Reuvekamp haar: “Dames poepen niet!” “Oh ja, tijdens het naar de wc gaan”, corrigeert ze zichzelf. "Want dames poepen niet."