Column: Einde oefening

Eindelijk is de illusie van JP IV ten einde gekomen. Over het hoe en wat van de val is genoeg geschreven en gezegd dit weekend. Interessanter is de vraag hoe we nu verder moeten. Youp van ’t Hek emigreert naar Parijs. Wat moet de student? De barricades op of toch maar verzanden in de roes van een dronken studentenbestaan?

Het is twijfelachtig of nog een kabinet JPB wel realistisch is. Die vraag kun je alleen beantwoorden door naar de alternatieven te kijken. Zijn er geloofwaardige, betere opties dan Balkie? Miljoenen geloven van wel. Maar Nederland zou Nederland niet zijn zonder haar zompig poldermodel. Zodra de verkiezingen zijn geweest zullen de partijen hun met verve verdedigde standpunten laten varen om een coalitie te vormen met een rivaal. Vanaf dan is het belangrijk dat alle neuzen dezelfde kant op wijzen, eenheid van beleid. En zo eenvoudig is dat nog niet, kunnen we nu wel constateren. Die eendimensionale stem van ons is dus nogal een vertekend beeld. We zouden veel beter op een coalitie kunnen stemmen. Als we het politieke handjes-vasthouden en tongzoenen nou eens vóór de verkiezingen zouden doen. Hebben we er meteen een Boer zoekt Vrouw - variantje voor de publieke omroep bij.

En dan de student. Het is onzinnig om als student een plek te eisen aan de politieke tafel. De studentenpopulatie is een gemêleerde eenheid die je -politiek- niet onder één noemer kunt schuiven. Dé student bestaat namelijk niet, verre van zelfs. De Nederlandse populatie volwassen bedplassers, ook ongeveer 120.000 mensen, op een hoop gooien en als politieke eenheid bestempelen zou van dezelfde idiotie getuigen. Zie je de kranten voor je? “Bedplassers stemmen voor nieuwe missie Uruzgan”.

Alleen een visie op de gehele samenleving en het leven in algemene zin zou duiding moeten geven aan het electoraat. Het student-zijn is dus per definitie geen rechtvaardige positie op basis waarvan je veel pretenties kunt hebben. Politieke partijen mogen dat wel. Die onderscheiden zich van studenten door een allesomvattende visie op samenleving en toekomst waaraan de achterban gecommitteerd is.

Een interessante gevolgtrekking is de politieke diskwalificatie van die kneuterige studentenvakbonden. Vreselijk om telkens weer iets van die nagelbijters te lezen in de krant. Ongelooflijk wat een nonsens daar telkens over mijn rug de media wordt ingeslingerd. Het is evident dat de student niet gebaat is bij een hoger collegegeldtarief. Net zoals het vanzelfsprekend is dat de ondernemer minder vennootschapsbelasting wil betalen en de uitkeringsgerechtigde een hogere toelage wenst. Het is echter het totaalplaatje waar de weerbarstigheid van goed bestuur om de hoek komt kijken en zonder die visie wordt je niet voor vol aangenomen.

Ik stel dan ook voor dat alle studenten op schoolreisje gaan. Samen. Vroeger was dat zo iets als een dorp verderop de ijscoman bezoeken, tegenwoordig kan het niet minder dan zes weken de Braziliaanse jungle doorbanjeren. Misschien wil Youp wel reisleider worden. Dat moet genieten worden met zo’n beroepszeikerd. Flaneren over de Franse boulevards en daarna een goed glas wijn naar binnen gieten. Terug naar de essentie van het studentenbestaan. Met een borrel in de kroeg, daar zullen we elkaar wel kunnen vinden. Heerlijk.