DrieTUconcerten: Tam Tam Tam!

Het derde en laatste concert van de drieTUconcerten heeft afgelopen zondag plaats gevonden. Deze concerten werden gegeven door het Studenten Harmonie Orkest Twente, het Delfts Studenten Muziek Gezelschap Krashna Musika en harmonieorkest Auletes van het Eindhovens Studenten Muziek Gezelschap Quadrivium. Het eerste orkest vond vrijdag plaats in Enschede, het tweede zaterdag in Delft en het laatste concert werd gegeven in het Muziekcentrum Frits Philips in Eindhoven. De drie verenigingen hebben het samenwerkingsverband tussen de drie technische universiteiten als inspiratiebron gebruikt.

Race tegen de klok
Het is net iets over acht, om kwart over acht zou het concert beginnen. Maar waar is toch die ingang van het muziekcentrum? Na wat zoeken blijkt deze ín de Heuvelgalerie te zijn. Tegen Shift040 was gezegd dat het kaartje opgehaald kon worden bij de kassa, waar nu toch nog een behoorlijke lange rij staat. In de wachtrij blijkt al snel dat er een probleem is “Ze kunnen hun jas niet meer ophangen, dat kost te veel tijd”, vertelt een medewerker tegen een andere medewerker. Op dat moment racet Shift040 naar boven naar de Eindhoven Airport zaal, deur 2. Op zoek naar de zitplaats, rij 14, stoel 22. Uiteindelijk blijkt dat deze zitplaats niet eens bestaat. Na raadpleging van het personeel wordt Shift040 een plaatsje op de laatste rij van niveau 1 aangewezen, een van de betere plaatsen blijkt.

Welkomstwoordje
Shift040 zit uiteindelijk in het midden en heeft perfect uitzicht op het toneel als de eerste studenten van D.S.M.G. Krashna Musika uit Delft het podium op komen lopen. Het publiek begint enthousiast te klappen, maar omdat ongeveer zeventig  studenten het podium komen oplopen zwakt het daverend applaus al snel af naar wat laf geklap. Dan komt het welkomstwoordje van een van de studenten uit Eindhoven, zij vertelt over het programma en kondigt Harry Roumen, secretaris van het College van Bestuur van de TU/e aan. Meneer Roumen vertelt over het samenwerkingsverband tussen de drie TU’s en vertelt hoe verheugt hij is dat dit verband tevens heeft geleid tot samenwerking op andere gebieden. Hij onderstreept zijn verhaal met woorden als “internationalisering”, “veelkleurigheid” en “veelzijdigheid”. Toch zou hij het de volgende keer ook wel leuk vinden als de verenigingen ook daadwerkelijk samen zouden spelen, in plaats van na elkaar.

Bambi in Paris
Dan is het de beurt aan de vereniging uit Delft om het publiek van de stoel te blazen, wat ze af en toe dan ook bijna letterlijk doen. Ze beginnen met Pacific 231 van Honegger. Het stuk lijkt je mee te nemen op een grote spannende reis, wat ook de intentie blijkt te zijn van het stuk. Het stuk wordt beloond met een applaus door het publiek en wordt gevolgd door het tweede stuk van Krashna Musika; An American in Paris van Gershwin. Dit stuk vertelt meer een verhaal, zo lijkt het ook bedoelt te zijn kijkende naar de titel. Het doet Shift040 zelfs af en toe denken aan Bambi. Wanneer het stuk is afgelopen krijgt de vereniging wederom een daverend applaus en er worden bloemen uitgereikt aan de dirigent.

Krabbentrek
Na wat gesleep en reorganisatie van het podium is het dan tijd voor de leden van SHOT uit Twente om het publiek te vermaken met hun klanken. Zij beginnen met het nummer Christmas Island: Crab Migration van Poelman. In eerste instantie verwacht Shift040 een kerstliedje, dan blijkt dat de titel heel letterlijk is bedoeld. Het gaat over de daadwerkelijke trek van krabben van het Christmas Island bij Indonesie in de buurt. Niet alleen de titel is letterlijk, het hele stuk is bijna letterlijk te interpreteren. Wind en regen moet het publiek meevoeren in de trek van de krabben. Het tweede stuk van de Twentse studenten is Symphony no.1: Asgard van Barberán. Ook dit stuk vertelt een verhaal. Opvallend is dat het middenin het stuk opeens doodstil wordt en de instrumentbespelers een paar minuten heel laag zingen om vervolgens weer denderend verder te gaan.

Hapje en drankje
In de pauze blijkt dan eigenlijk wat voor gemengd publiek er op dit concert is afgekomen. De foyer in het muziekcentrum staat helemaal vol met studenten, zowel Nederlandse als buitenlandse, koppeltjes jong en oud en uiteraard vrienden en familie van de studenten die optreden. Na een drankje en een praatje is het dan tijd voor het laatste gedeelte van het concert.

Stilletjes bewegen
De studenten van Quadrivium komen het podium op onder applaus en gejuich van het publiek. Zij beginnen hun deel met Candide Suite van Bernstein, een relatief kort maar krachtig stuk. Hun tweede stuk is het langste stuk dat die avond gespeeld wordt en voor Shift040 ook het meest bekende muziekstuk; Pictures at an Exhibition van Mussorgsky. Dit stuk vertelt over tien afbeeldingen dat dan ook duidelijk wordt aan de hand van de pauzes in het stuk. De bekende tonen zorgen ervoor dat je eigenlijk zin hebt om mee te bewegen op de muziek. Als Qaudrivium de laatste noten speelt geeft het publiek ze een staande ovatie en de studenten staan te glunderen.