Casa Nostra: Boven en onder de Beerput

In het hartje van de Rochusbuurt, op de Kettingstraat ligt Huize Boven en Onder de Beerput. Eigenlijk zijn het twee huizen, met twee voordeuren, twee keukens en twee badkamers, hoewel de kamers in het huis dan wel dwars door elkaar liggen. Eigenlijk is het één huis met een aparte voordeur voor de benedenverdieping en het achterhuis en een andere voordeur voor de eerste verdieping en de zolder.

Feiten en cijfers:

Straat: Kettingstraat 26&28
Naam: Boven en Onder de Beerput
Huisgenoten: 8 (4m, 4v)
Vereniging: niet echt, iedereen zit bij een andere vereniging
Studentenhuis sinds: begin jaren ‘50

Eetbel
Waarom het huis 'Boven en onder de Beerput' heet, weten de bewoners ook niet. Het ene deel van het huis is het onderste gedeelte en het andere gedeelte is boven. Misschien is het midden de beerput?! Omdat de twee huizen zich samen eigenlijk één huis voelen, hebben ze hier ook wat dingen voor aangepast. Zo is er een ‘eetbel’: in beiden huizen zit een knopje en een bel. Druk je in het ene huis op het knopje, gaat bij de ander de bel en andersom. Op die manier kunnen de huisgenoten aan elkaar laten weten wanneer het eten klaar is, aangezien er twee keukens zijn. Hoe ze de eetbel onderscheiden van de voordeurbel? “Nou”, vertelt Inge Thomassen, “de gewone bel doet tring, de eetbel doet TRIIIIIIIIIIIIIING!”.

Vlees eten
Op het moment dat er iemand het huis gaat verlaten wordt er gezocht naar een geschikte kandidaat voor de vrij te komen kamer. “De nieuwe bewoner moet vaak mee-eten en veel thuis zijn”, vertelt Stephany. “Daarnaast moet hij gemoedelijk zijn en vlees eten”, grappen ze met z’n allen. Zo vertelt Damiën Aussens dat hij bijna niet gekozen was om Huize Boven en Onder de Beerput te wonen. “Het was super gezellig de hele avond, en op het moment dat ik wil weg gaan roepen ze me na: Je bent toch geen vegetariër?” terwijl hij dus wel vegetarisch eet. Toch heeft Aussens alweer een paar jaar zijn plekje gevonden in het studentenhuis.

Kruiwagen
Tegenwoordig vinden de huisgenoten het vooral leuk om gezamenlijk te barbecueën en daarna een fikkie te stoken in de kampvuurkuil in de tuin. Er ligt dan ook een hoop hout opgestapeld tegen de muur in de tuin. Toevallig wordt deze stapel ter plekke aangevuld als Shift040 op bezoek is. Er informeert namelijk een achterbuurman even door over de schutting te gaan hangen. Hij vraagt of het huis een vuurkorf heeft en de huisgenoten vertellen hem dat ze wel een kampvuurkuil hebben. Opeens staat iedereen op en worden er overal winkelwagentjes vandaan getoverd om het hout bij de achterbuurman op te halen en in de schuur en tuin te stallen. Als alles klaar ligt, heeft het huis er ook een nieuw attribuut bij: een kruiwagen. 

Geluidsoverlast
“Zulke impulsieve acties horen wel een beetje bij het huis” vertelt Stephany. Zo kwam ook een keer het idee om een studentenbuurtfeest te houden. “We hebben toen bij alle studentenhuizen in de buurt een flyer in de bus gedaan”. Het feest werd uiteindelijk gegeven in de Oude Sint Joris, de kroeg tegenover het studentenhuis. Dat café is namelijk van de huisbaas en daar konden ze dan ook een leuke prijs regelen, hoewel bleek dat het met de geluidsisolering niet zo goed stond. “Het bandje was nog niet een begonnen en de politie stond al voor de deur vanwege geluidsoverlast”, vertelt Thomassen. Toch was het een geslaagd feest, met zo’n honderd feestvierders. Binnenkort willen ze eigenlijk nog wel een keer een feestje geven, zeker nu ze de tuin hebben opgeruimd. Plannen worden gesmeed en de eerste potentiële data voor het feest worden geprikt: dit keer wordt het een tuinfeest!